Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Ρώμη: Δικαίως ονομάζεται η αιώνια πόλη ΜΕΡΟΣ Β'

Σε συνέχεια του πρώτου μέρους του ταξιδιωτικού μας της Ρώμης.

ΜΕΡΑ 4

Πολύ πρωινό ξύπνημα διότι ο προορισμός μας για την προτελευταία μέρα μας στην Ρώμη ήταν το Βατικανό. Γρήγορο πρωινό, τσάντες με τα απαραίτητα και μετά από μερικές στάσεις με το λεωφορείο βρισκόμαστε στην μαγευτική πλατεία του Αγίου Πέτρου.




Ενώ βρεθήκαμε πολύ νωρίς στο ανεξάρτητο παπικό κράτος που βρίσκεται στη Ρώμη, η ουρά ήταν ήδη πολύ μεγάλη. Θέλαμε να μπούμε στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου (όπου η είσοδος είναι δωρεάν), αλλά η ουρά δεν προχωρούσε σχεδόν καθόλου. Είχαμε πει ότι δεν θα επισκεπτόμασταν τα μουσεία του Βατικανού σε αυτό μας το ταξίδι και έτσι είπαμε να φύγουμε και να επιστρέφαμε το απόγευμα για να ξαναδοκιμάζαμε την τύχη μας με τον ατελείωτο κόσμο που περίμενε.

Εκεί είναι που έγινε κάτι αναπάντεχο. Καθώς απομακρυνόμασταν από την πλατεία με λίγο πεσμένη διάθεση, πέσαμε πάνω σε έναν από τους πολλούς πλανόδιους που πρόσφεραν εισιτήρια για το μουσείο του Βατικανού αλλά και πρόσβαση στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου χωρίς να περιμένεις στην ουρά. Άμεση πρόσβαση δηλαδή χωρίς αναμονές. Στην αρχή ήμασταν λίγο διστακτικοί αλλά είπαμε να ρωτήσουμε, τι είχαμε να χάσουμε άλλωστε; Ρωτάμε λοιπόν τον πλανόδιο για το εισιτήριο που προσπερνάς τις ουρές, αλλά εκεί που ξεκίνησε να μας εξηγεί, μας ρώτησε από που είμαστε. Του απαντήσαμε ότι ήμασταν από Ελλάδα και αμέσως άρχισε να μας μιλάει στα ελληνικά. Πάθαμε ένα ευχάριστο σοκ όταν ακούσαμε την γλώσσα μας. Γνωριστήκαμε, μας είπε λίγο για την ζωή στην Ρώμη και για την δουλειά του στο ταξιδιωτικό γραφείο και μας έκανε μια πολύ καλή προσφορά για εισιτήρια στο μουσείο του Βατικανού μαζί με ξεναγό. Ήταν καλή ευκαιρία και δεν μπορούσαμε να αρνηθούμε!

Από εκεί λοιπόν που είχαμε απογοητευτεί και απομακρυνόμασταν από το Βατικανό, βρεθήκαμε να ακολουθούμε το δρόμο για το μουσείο.


Το μικρό γκρουπάκι μας πέρασε κατευθείαν από τις ουρές και τα σε λίγη ώρα τα εισιτήρια ήταν στα χέρια μας!


Μέσα στο μουσείο γινόταν πραγματικά χαμός. Είχε τόσο κόσμο μέσα που σε έκανε να νιώθεις αποπνικτικά. Με τα πολλά, φτάσαμε στον εξωτερικό χώρο που βρίσκεται μέσα στο μουσείο όπου ο ξεναγός μας μίλησε γενικά για το Βατικανό αλλά και για την Καπέλα Σιστίνα και για τα έργα που βρίσκονται εκεί, μιας που δεν επιτρέπεται η ομιλία εκεί μέσα.




Ο ξεναγός μας ήταν Άγγλος ο οποίος έμενε μόνιμα στην Ρώμη. Είχε πολύ καλές γνώσεις περί του Βατικανού αλλά και γενικότερα της Ρώμης. Γενικά οι περισσότεροι ξεναγοί που έχω πετύχει δεν έχουν καλή μεταδοτικότητα αλλά με τον συγκεκριμένο μάθαμε αρκετά πράγματα.

Μπήκαμε μέσα στο μουσείο και ξεκίνησε η διαδρομή μας μέσα από πανέμορφα έργα τέχνης.



Εξέχουσα θέση στις ατελείωτες αίθουσες των μουσείων, έχουν για άλλη μια φορά οι ελληνικές πτέρυγες.




Η λαοθάλασσα του κόσμου ήταν ατελείωτη. Νιώθαμε ότι βρισκόμασταν σε ένα μεγάλο στάδιο που φιλοξενούσε παραπάνω κόσμο από ότι χωρούσε. Ο υπερβολικός κόσμος και η όχι τόσο καλή εξαέρωση προκαλούσε μια δυσφορία, αλλά αυτό ήταν ένα από τα τιμήματα της τέχνης!


Ένα από τα σημαντικότερα έργα τέχνης (και αυτό ελληνικής καταγωγής) που φιλοξενούνται εδώ είναι το Σύμπλεγμα του Λαοκόοντος.


Συνεχίσαμε τον δρόμο μας για τα ατελείωτα μνημεία.







Φτάσαμε επιτέλους στον δρόμο που οδηγούσε στην Καπέλα Σιστίνα. Το παρεκκλήσι του Αποστολικού παλατιού, είναι ένα πολύ ιερό μέρος των καθολικών. Είναι εξ ολοκλήρου ζωγραφισμένο με τοιχογραφίες μεγάλων καλλιτεχνών της Αναγέννησης, με πρωταγωνιστή τον Μιχαήλ Άγγελο και ίσως το πιο δημοφιλές έργο του, η Δημιουργία του Αδάμ. Επίσης εκεί είναι ο χώρος όπου τελούνται θρησκευτικές και διοικητικές δραστηριότητες, με κυριότερη το κονκλάβιο, δηλαδή την εκλογή του Πάπα. Δυστυχώς μέσα στη Καπέλα Σιστίνα απαγορεύονταν οι φωτογραφίες καθώς και η ομιλία, οπότε απολαύσαμε ήσυχοι την αποθέωση της τέχνης.

Μετά από 3 ώρες ξενάγησης μέσα στο Βατικανό, ήρθε η ώρα να μπούμε στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Εκεί που νομίζαμε ότι πήραμε γερή "δόση" από τέχνη και ότι δεν θα μπορούσαμε να συγκινηθούμε και άλλο εκείνη την μέρα, με το που μπήκαμε μέσα στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου μείναμε και πάλι με το στόμα ανοιχτό.




Η εκκλησία είναι ένα αριστούργημα από μόνη της. Τα έργα τέχνης, ο τρούλος και η τεράστια έκταση της την έκαναν εκθαμβωτική. Ο ξεναγός μας είπε ότι μπορεί να χωρέσει ως και 60.000 άτομα. Επίσης μας είπε ότι η εκκλησία μπορεί να χωρέσει μέχρι και το άγαλμα της Ελευθερίας!

Βγαίνοντας από την εκκλησία, είδαμε και τους φρουρούς του Βατικανού, την γνωστή Ελβετική Φρουρά. Οι φύλακες έχουν αρκετές ιδιαιτερότητες, με κυριότερη σίγουρα την ενδυμασία, η οποία δεν έχει αλλάξει ποτέ από την ίδρυση της φρουράς, δηλαδή το έτος 1506!


Στην μέση φαίνεται το μπαλκόνι όπου βγαίνει ο Πάπας.


Κάναμε μια στάση για φαγητό και ξεκούραση και πήραμε τον δρόμο για το κάστρο του Αγίου Αγγέλου. Επιβαλλόταν να κάνουμε τα κατάλληλα κλικ με τις φωτογραφικές μας, αφού το κάστρο, η γέφυρα και ο Τίβερης έδεναν πολύ όμορφα μεταξύ τους.


Χάρη στη Roma Pass μπήκαμε πάλι αμέσως στο κάστρο προσπερνώντας την ουρά. Το κτήριο αρχικά χτίστηκε ως μαυσωλείο, αλλά αργότερα λειτούργησε ως φρούριο από τους πάπες και πλέον είναι μουσείο. 



Ανεβαίνοντας τις σκάλες βρίσκαμε διάφορα παραθυράκια και φωτογραφίζαμε.




Φτάσαμε στον εξώστη του κάστρου και είδαμε το άγαλμα από το οποίο πήρε το όνομα του το κάστρο.


Θαυμάσαμε την θέα από ψηλά.




Βγαίνοντας από το μουσείο, περάσαμε την γέφυρα για να πάμε ξανά στο ιστορικό κέντρο για βόλτα 


και αργά το απόγευμα επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας.

ΜΕΡΑ 5

Τελευταία μέρα στην Ιταλία και είπαμε να "βολτάρουμε" λίγο πιο χαλαρά, να γυρίσουμε τις πλατείες και να απολαύσουμε τις ομορφιές της Ρώμης χωρίς πρόγραμμα. Αφού πήραμε το παραδοσιακό γλυκό πρωινό, (είχε και ομελέτα επειδή ήταν Σάββατο) ξεκινήσαμε τον ποδαρόδρομο για να δούμε μερικές πλατείες που αφήσαμε για τελευταία μέρα και για να ξανά δούμε δρόμους που μας άρεσαν. Πρώτη στάση η piazza Barberini, η οποία είναι λίγο πιο κυριλέ περιοχή των Ιταλών, με πιο ακριβά καταστήματα και ξενοδοχεία.


Πήγαμε στο Campo De Fiori ή αλλιώς πλατεία των λουλουδιών, στην οποία γίνεται μια από τις μεγαλύτερες ανοιχτές αγορές στην Ρώμη.



Ιταλοί και μη ήταν φορτωμένοι με σακούλες.




Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται το άγαλμα του Giordano Bruno, ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο δια της πυράς από την Ιερά εξέταση, λόγω των φιλοσοφικών του αντιλήψεων.


Ήπιαμε έναν σύντομο καφέ εκεί και προχωρήσαμε προς την πλατεία που μας άρεσε πιο πολύ από όλες, την piazza Navona.



Η piazza Navona συνδύαζε τα πάντα: Μια μεγαλοπρεπή εκκλησία, το εκπληκτικό άγαλμα του Bernini που ονομάζεται συντριβάνι των τεσσάρων ποταμών, ένας οβελίσκος και φυσικά μαγαζάκια όπου μπορείς να κάτσεις να φας ή να πιεις κάτι αγναντεύοντας την πλατεία. Πολύ σημαντικό επίσης είναι ότι η πλατεία είναι απολύτως πεζοδρομημένη, με εξαίρεση μερικά περιπολικά που κάνουν βόλτες για έλεγχο.







Αφού φάγαμε κάτι συνεχίσαμε την βόλτα μας μέσα από δρομάκια.





Αργά το απόγευμα καταλήξαμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση μιας που η πτήση μας ήταν ξημερώματα.

*****

Ήταν ένα από τα καλύτερα ταξίδια που έχουμε κάνει. Η Ρώμη μας πρόσφερε τόσες ομορφιές και αξιοθέατα που σπάνια τα συναντάς μαζεμένα σε μια πόλη. Είναι ιδανικός προορισμός για ζευγάρια αλλά και για οικογένειες. Για φωτογράφους δε, η Ρώμη είναι το ιδανικό μέρος για φανταστικές λήψεις. Εμείς πάντως ρίξαμε το κέρμα μας στην Fontana Di Trevi, οπότε είναι εξασφαλισμένη η επιστροφή μας στην αιώνια πόλη. Μήπως ήρθε ο καιρός να την επισκεφθείτε και εσείς;


Τι μας άρεσε στη Ρώμη:
- Η ιστορία της.
- Τα αγάλματα που δεσπόζουν σε κάθε δρόμο και πλατεία.
- Οι πλατείες της και τα σοκάκια της. Είναι απλά πανέμορφα.
- Οι καθολικές εκκλησίες.
- Το ιστορικό κέντρο.
- Τα ατελείωτα πράγματα που έχει να δει κανείς στη Ρώμη τα οποία γίνονται με τα πόδια (σχεδόν όλα!)
- Η Roma Pass.
- Οι κρήνες με το πόσιμο δροσερό νερό που συναντάς σε κάθε γωνιά της πόλης.

Τι δεν μας άρεσε στη Ρώμη:
- Το φαγητό. Ήταν ακριβό και άνοστο. Η φήμη της πίτσας και της μακαρονάδας ήταν μόνο φήμη.
- Η σχετική έλλειψη σημείων ξεκούρασης ειδικότερα σε πλατείες. Υπήρχαν λίγα μαγαζιά που μπορούσες να κάτσεις και να πιεις έναν καφέ στη πλατεία. Και αυτά τα μαγαζιά ήταν αυτού του ενοχλητικού είδους που τα έκαναν όλα, φαγητά, καφέ, γλυκά, παγωτά κτλ... Το να θέλει κάποιος να πιει ένα καφέ και να έχει ακριβώς δίπλα του κάποιον άλλον που τρώει κρέατα ή ρουφάει την σούπα του δεν είναι ότι καλύτερο.
- Οι κράχτες έξω από τα αξιοθέατα. Ήταν πολλοί και σταματούσαν συνέχεια κόσμο.
- Η απουσία δέντρων και σκιερών σημείων με αποτέλεσμα να είσαι συνεχώς εκτεθειμένος στον δυνατό κάθετο ήλιο.

Χαμογελάστε, Ταξιδέψτε, Φωτογραφίστε!


Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το πρώτο μέρος του ταξιδιού μας στη Ρώμη: ΜΕΡΟΣ Α'

Μερικές φωτογραφίες ακόμα:





























Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου