Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Βόλος-Πήλιο


Το τριήμερο της καθαράς Δευτέρας είπαμε να εκμεταλλευτούμε τις μέρες ξεκούρασης και να κάνουμε μια μικρή εξόρμηση. Προορισμός μας αυτή τη φορά ήταν ένα μέρος το οποίο είχαμε ξαναπάει στο παρελθόν, αλλά πιστεύω ότι όλοι θα συμφωνήσετε ότι ο Βόλος και το Πήλιο δεν είναι μέρος που το επισκέπτεται κάποιος μόνο μια φορά.

Μέρα 1

Αφού κάναμε τις κλασικές προετοιμασίες μας και γεμίσαμε τις φωτογραφικές μας, πήραμε τον δρόμο για τον Βόλο. Η απόσταση είναι περίπου 220 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Ο δρόμος είναι πολύ εύκολος (αν εξαιρέσει κανείς τον δρόμο με το που μπαίνεις στον Βόλο) αλλά τα διόδια αρκετά τσουχτερά αφού είναι 13€ μόνο για να πας! 

Επειδή το αποφασίσαμε λίγο τελευταία στιγμή, όπως ήταν λογικό τα περισσότερα ξενοδοχεία στον Βόλο και στο Πήλιο ήταν ήδη κλεισμένα, οπότε βρήκαμε με μια μικρή επιφύλαξη ένα ξενοδοχείο στα Καλά Νερά, λίγο πιο έξω από τον Βόλο(20 χιλιόμετρα) αλλά τελικά μας βγήκε σε καλό γιατί ξεπερνούσε κατά πολύ τις προσδοκίες μας. Φτάσαμε στο ξενοδοχείο Dinos Rooms όπου μας περίμενει μια πολύ φιλόξενη οικοδέσποινα και ένα φανταστικό δωμάτιο. Αφού πήραμε τις κατάλληλες πληροφορίες από την ξενοδόχο, κατευθυνθήκαμε προς Πήλιο και πιο συγκεκριμένα στις Μηλιές. Είναι το πρώτο χωριό που συναντάς όταν ανηφορίζεις από εκείνη τη μεριά του Πηλίου και μάλλον και το πιο τουριστικό αφού γινόταν χαμός από κόσμο. 

Καθίσαμε λίγο εκεί και μετά επισκεφθήκαμε τον Σταθμό του τρένου με την ονομασία "τραινάκι του Πηλίου" ή "μουντζούρης"  που εγκαθιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα με προϊστάμενο μηχανικό τον Εβαρίστο Ντε Κίρικο, πατέρα του μεγάλου Ιταλού υπερρεαλιστή ζωγράφου Τζόρτζιο Ντε Κίρικο. Το τρενάκι λειτουργεί τους θερινούς μήνες και ενώνει τις Μηλιές με τα Άνω Λεχώνια (φωτογραφίες δεν υπάρχουν γιατί η βροχή ήταν πολύ δυνατή όσο βρισκόμασταν εκεί).  Αφού  ξαποστάσαμε λίγο, συνεχίσαμε για Βυζίτσα όπου και εκεί υπήρχε κόσμος αλλά όχι τόσος, όσο στις Μηλιές. Περιπλανηθήκαμε στη πλατεία και στα στενάκια απολαμβάνοντας τον καθαρό αέρα και τη θέα που παρ' όλη τη συννεφιά(η βροχή είχε σταματήσει), ήταν όμορφη.












Αφού μείναμε  και εκεί αρκετή ώρα είπαμε να πάρουμε τον δρόμο για Βόλο όπου θα βγάζαμε την υπόλοιπη μέρα μας. Πρώτη στάση και ίσως από τις σημαντικότερες, τα τσιπουράδικα! Αυτά τα περιβόητα τσιπουράδικα που μιλάει όλη η Ελλάδα ήταν εκεί και μας περίμεναν. Το καλό με αυτά τα τσιπουράδικα είναι ότι με το ατομικό τσιπουράκι που παραγγέλνεις σου έρχονται και οι κατάλληλοι μεζέδες που είναι στη τιμή του τσίπουρου. Ανάλογα με τις φορές που παραγγέλνεις σου έρχεται και μια άλλη σειρά από μεζέδες με αποτέλεσμα να μη χρειαστεί να παραγγείλεις ποτέ φαγητό! Αυτό σημαίνει οτι ένα ζευγάρι με 30€ μπορεί να φάει και να χορτάσει πλήρως αλλά και να πιει από 3 τσίπουρα. Πήγαμε σε ένα που ήταν στο λιμάνι. Ήταν σχετικά καλό αλλά αρκετά τουριστικό για τα γούστα μας (στο συγκεκριμένο χρειαζόταν και να παραγγείλεις κάτι παραπάνω γιατί τα πιατάκια του ήταν μικροσκοπικά)

Τελειώνοντας το φαγητό, κάναμε μια βόλτα στο λιμάνι.






Πήγαμε για καφέ στο roof garden ενός ξενοδοχείου  όπου είχε ωραία θέα από ψηλά. Μετά συνεχίσαμε την βόλτα μας στις παλιές γειτονιές του Βόλου, όπου βρίσκονται τα πιο "κυριλέ" μαγαζιά και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας.

Μέρα 2

Το δωμάτιο μας δυστυχώς δεν είχε πρωινό, (προτιμούμε τα ξενοδοχεία με πρωινά και εκτιμούμε τα ξενοδοχεία με τα καλά πρωινά) αλλά είχε μια καφετέρια από κάτω ακριβώς που άνηκε στον ξενοδόχο, η οποία είχε καφέ και μερικά φαγητά. Οι τιμές θα μπορούσαν να ήταν λίγο καλύτερες για αυτούς που μένουν στο ξενοδοχείο, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.



Το πρόγραμμα ξεκίνησε με βόλτα στα παραλιακά χωριά του Παγασητικού. Φτάσαμε μέχρι τη Μηλίνα όπου οι ντόπιοι είχαν ήδη ξεκινήσει τις γιορτές για τις απόκριες.






 Γυρίσαμε πίσω για να πάμε μια βόλτα και από την άλλη μεριά του Πηλίου, αυτήν της Πορταριάς. Η Πορταριά και η Μακρυνίτσα είναι από τα πιο τουριστικά μέρη του Πηλίου.







Μεσημέριασε και ήρθε η ώρα του φαγητού. Το πρωί είχαμε ρωτήσει την ξενοδόχο να μας πει που θα βρούμε ένα καλό και γνήσιο τσιπουράδικο. Μας είπε για τον "Μεθυστάνα" ο οποίος βρίσκεται στην Νεα Ιωνία. Πήγαμε και όντως ήταν πολύ καλό μαγαζί, με ωραίο τσίπουρο, καλό και χορταστικό φαγητό με πολύ καλές τιμές.


Γυρίσαμε στο λιμάνι του Βόλου για να χαζέψουμε λίγο τα καρναβάλια αλλά και τους κεντρικούς δρόμους.





*****

Ήπιαμε ένα καφέ ακόμα και πήραμε το δρόμο του γυρισμού ανανεωμένοι πλέον από το όμορφο Βόλο και το μαγευτικό Πήλιο.

Τι μας άρεσε στον Βόλο:
-Το Πήλιο. Ο συνδυασμός πόλης-χωριού, βουνού και θάλασσας είναι μαγικός.
-Τα τσιπουράδικα. Πολλές και οικονομικές επιλογές.
-Πολλά μαγαζάκια και καλοδιατηρημένο λιμάνι για βόλτες.

Τι δεν μας άρεσε στον Βόλο:
-Η σήμανση των δρόμων.
-Ο φωτισμός των δρόμων την νύχτα, ειδικά στην ΕΟ Βόλου-Νεοχωρίου όπου οδηγάς δίπλα στη θάλασσα σε στενό δρόμο διπλής κατεύθυνσης και χωρίς καμία μπάρα προστασίας.


Χαμογελάστε, Ταξιδέψτε, Φωτογραφίστε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου