Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ξέρεις κάτι ρε φίλε; Βαρέθηκα


Βαρέθηκα να είμαι απαισιόδοξος. Βαρέθηκα να είμαι μόνος. Βαρέθηκα να μην έχω σπίτι αλλά ούτε φαγητό. Βαρέθηκα να είμαι άνεργος. Βαρέθηκα να δουλεύω για πενταροδεκάρες και να κυλάει η ζωή μου τόσο αδιάφορα.
Βαρέθηκα να καθαρίζω τα τζάμια των αυτοκινήτων στα φανάρια και εσύ όλο μαγκιά να μου κλωτσάς τον κουβά με το νερό μου γιατί σε ενόχλησα και να απειλείς ότι θα με δείρεις και κανένας να μην αντιδράει. Βαρέθηκα να μένει το αυτοκίνητο μου στον δρόμο μέσα στην κίνηση και αντί να έρθεις να με βοηθήσεις, το μόνο που κάνεις είναι να κορνάρεις ασταμάτητα.

Βαρέθηκα να είσαι δεξιός, αριστερός, φασίστας, αναρχικός, χριστιανός και μουσουλμάνος. Βαρέθηκα να με ζηλεύεις και να σε ζηλεύω. Βαρέθηκα να θέλω το κακό σου και ποτέ το καλό σου. Βαρέθηκα να μην έρχεται ο έρωτας. Βαρέθηκα να μην αγαπάω και να μην αγαπιέμαι. Βαρέθηκα να κατηγορώ τους άλλους για τα πάντα και να μην αναλαμβάνω τις ευθύνες των πράξεων μου. Βαρέθηκα να μην υπάρχει ειλικρίνεια και "καθαρό βλέμμα". Βαρέθηκα να μην βλέπω χαμόγελα.

Βαρέθηκα να μην ονειρεύομαι, να μην κυνηγάω τα όνειρα μου. Βαρέθηκα να μην ελπίζω και να μην ξέρω τι είναι η πραγματική ευτυχία.

Βαρέθηκα να μην είμαστε άνθρωποι. Εσύ δε βαρέθηκες ακόμα; 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου