Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Φλώρινα - Πρέσπες

Το περασμένο Πάσχα θέλαμε και πάλι να κάνουμε κάτι διαφορετικό...Να μην το περάσουμε στην πόλη και να κάνουμε τα ίδια πράγματα...Η λύση όπως πάντα ήταν μια, ταξίδι! Προορισμός που διαλέξαμε ήταν η Φλώρινα, η οποία μας εντυπωσίασε παραπάνω από ότι περιμέναμε.


ΜΕΡΑ 1



Η Φλώρινα απέχει περίπου 200 χιλιόμετρα από την πόλη μας, την Θεσσαλονίκη. Ο δρόμος ήταν  αρκετά εύκολος και έτσι σε 2 ώρες ήμασταν εκεί. Πρώτη μας στάση στο ξενοδοχείο όπου μας φιλοξένησε το τριήμερο, το King Alexander. Αρκετά τίμιο για τα λεφτά του και μέσα στο κέντρο της πόλης. Αφού κάναμε το ckeck-in και αφήσαμε τα πράγματα μας, φύγαμε για τον πρώτο προορισμό, το Νυμφαίο. Η επίσκεψη στον Αρκτούρο ήταν αναγκαία. Κάθε χρόνο παίρνουμε κάτι από εκεί, μιας και έχουμε μια συμπάθεια στις αρκούδες. Ακόμη και  με μια κούπα ή μια μπλούζα ενισχύουμε τον οργανισμό και τον κόσμο που αγωνίζεται για αυτά τα σπουδαία ζωα.

*****

Λίγα λόγια για τον οργανισμό: Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ είναι μία αστική, μη κυβερνητική και μη κερδοσκοπική, περιβαλλοντική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1992 κι έχει ως στόχο την προστασία της άγριας πανίδας και του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Αφορμή της ίδρυσής του ήταν η ανάγκη εύρεσης άμεσης λύσης στο τότε διαρκώς αυξανόμενο πρόβλημα της αιχμαλωσίας αρκούδων αλλά και λύκων. Μια αφορμή που οδήγησε σε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο δράσεων και ενεργειών.

*****

Ο δρόμος για το Νυμφαίο ήταν αρκετά ομιχλώδης με αποτέλεσμα να μην βλέπουμε τίποτα! 



Ακόμα και η θερμοκρασία ήταν αρκετά χαμηλή σε σχέση με την Φλώρινα, αλλά αυτό δεν μας πτόησε καθόλου. Φτάνοντας στην είσοδο του Αρκτούρου, αφήσαμε το αυτοκίνητο έξω και συνεχίσαμε με τα πόδια.


 Ακολουθήσαμε ένα δρομάκι και περπατήσαμε περίπου 15' μέχρι να δούμε το γνωστό σπιτάκι!





Με το που ανοίξαμε την πόρτα μας υποδέχτηκε η ωραία ζέστη που έβγαινε από την σόμπα, καθώς και το χαμόγελο των εθελοντών! Μέσα υπήρχαν πάρα πολλά πράγματα που μπορούσε να πάρει κανείς: Μπλούζες, καπέλα, κούπες, μολύβια κτλ.




Αφού μιλήσαμε λίγο με τα παιδιά εκεί, ξεκινήσαμε την ξενάγηση μας. Οι αρκούδες από κοντά είναι πανέμορφες.




Μετά από το ταξίδι και την ξενάγηση ήταν πολύ φυσικό να αναζητήσουμε φαγητό. Αφού περπατήσαμε λίγο στο κέντρο της Φλώρινας βρεθήκαμε σε ένα ωραίο εστιατόριο, το Βαρόσι. Το φαγητό ήταν λίγο γκουρμέ, αλλά οι γεύσεις και οι τιμές ήταν πολύ καλές οπότε αξίζει να κάνετε μια στάση αν βρεθείτε εκεί.


Αφού τελειώσαμε από το φαγητό περπατήσαμε στον κεντρικό πεζόδρομο που έσφυζε από ζωή και ήταν γεμάτο από καφετέριες και φαγάδικα. Η Φλώρινα είναι γνωστή ως φοιτητική πόλη άλλωστε.

Ήταν η μέρα του επιταφίου και η περιφορά έγινε ακριβώς μπροστά στην καφετέρια που καθόμασταν.



Πρώτα ήρθαν οι παλαιοημερολογίτες και μετά από μια ώρα περίπου ήρθαν και οι "κανονικοί". Ήταν 3 Επιτάφιοι που συναντήθηκαν στον πεζόδρομο και μετά χάραξαν κοινή πορεία. Είχε πάρα πολύ κόσμο που ακολούθησε τους Επιτάφιους και με την σειρά μας και εμείς. Από εκεί, συνεχίσαμε στο ξενοδοχείο μας, όπου και έληξε η μέρα μας.

ΜΕΡΑ 2

Πρωινό ξύπνημα με τον καιρό να είναι πολύ καλύτερος από την προηγούμενη μέρα. Βγαίνεις το πρωί στο μπαλκόνι σου με αυτή τη θέα και το χαμόγελο σου φτάνει μέχρι τα αυτιά!


Από τις σημαντικότερες στιγμές της ημέρας, φυσικά και είναι το πρωινό! Κατεβήκαμε κάτω με τη γνωστή αυτή αγωνία της ποιότητας του πρωινού, που έχουμε πάντα όταν πάμε σε ξενοδοχεία. Δυστυχώς δεν μας ικανοποίησε ιδιαίτερα το μενού και μας απογοήτευσε ο καφές. (Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί κάποιος να τσιγκουνευτεί τον καφέ και αντί για γαλλικό να προσφέρει νερό που έχει λίγο γεύση καφέ. Απαράδεκτο.)

Αυτή η μέρα είναι τελείως φυσιολατρική, αφού ο προορισμός ήταν οι λίμνες Πρέσπες.

Οι Πρέσπες απέχουν 45 χιλιόμετρα από την Φλώρινα. Η διαδρομή ήταν πολύ ευχάριστη και γεμάτη πράσινο. Λίγο πριν φτάσουμε κάναμε μια στάση για τις απαραίτητες φωτογραφίες. Τέτοια θέα δεν την χάνεις.



Φτάσαμε στο πάρκινγκ του Αγίου Αχίλλειου στη μικρή Πρέσπα. Εκεί αφήνεις το αμάξι και συνεχίζεις με τα πόδια αφού στην ουσία ο Άγιος Αχίλλειος είναι ένα νησάκι που για να φτάσεις, περπατάς πάνω σε μια γέφυρα! Τι καλύτερο να είσαι ακριβώς μέσα στην λίμνη!




Με το που φτάσαμε στην είσοδο του νησιού και προσανατολιστήκαμε λίγο, κάναμε μια μικρή στάση για καφέ για να πάρουμε δυνάμεις.


Ξεκινήσαμε το περπάτημα στα ενδότερα του νησιού που ήταν καταπράσινο και με πολύ πλούσια φύση.








Στον Άγιο Αχίλλειο υπήρχε κάποτε ρωμαϊκός και βυζαντινός οικισμός. Τώρα υπάρχουν μερικά απομεινάρια από εκείνη την εποχή, με σημαντικότερη την τρίκλιτη βασιλική η οποία χρονολογείται από τα τέλη 10ου αιώνα μ.Χ., χτισμένη από τον τσάρο Σαμουήλ της Βουλγαρίας και στην οποία φυλάσσονταν τα λείψανα του αγίου Αχιλλείου.







Καθώς περπατούσαμε όμως βρεθήκαμε μπροστά σε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη! Ένα κοπάδι από αγελάδες ερχόταν κατά πάνω μας, που ήταν λίγο διαφορετικές από τις συνηθισμένες. Ήταν λίγο πιο κοντές από αυτές που ξέρουμε καθώς και τα κέρατα τους ήταν πιο κοντά. Εξού και το όνομα τους, βραχυκερατικές.



Περπατούσαν ελεύθερες στο νησί ανάμεσα στον κόσμο χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στον κόσμο. Τι όμορφο να συνυπάρχουν έτσι άνθρωποι-ζώα.



Εκτός από τις αγελάδες, είχαμε και άλλα ζωάκια παρέα.



Πήραμε τον δρόμο προς το αυτοκίνητο για να συνεχίσουμε την εξόρμηση στη Μεγάλη Πρέσπα αυτή τη φορά. Όλοι θα έχετε ακούσει για την περιβόητη βαρκάδα που γίνεται εκεί, καθώς και τις απίστευτες φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Έτσι και εμείς, το πρώτο πράγμα που κάναμε όταν φτάσαμε στο χωριό Ψαράδες, ήταν να βρούμε τον καπετάνιο για τη βαρκάδα μας.


Αφού τον βρήκαμε και κανονίσαμε ώρα και τιμή (5€ το άτομο για την μεγάλη βόλτα και στάσεις στα ασκηταριά) πήγαμε πρώτα να τσιμπήσουμε κάτι. Οι ταβέρνες είχαν αρκετό κόσμο.

Μετά το φαγητό φύγαμε για την βάρκα μας, όπου ο καπετάνιος μας ήταν εκεί ακριβώς στην ώρα που είχαμε κανονίσει. Ανεβήκαμε και ξεκίνησε η φανταστική βαρκάδα μας.


Η ιδιαιτερότητα της λίμνης είναι ότι ενώνει την Ελλάδα με την Αλβανία και την Π.Γ.Δ.Μ, με την κάθε χώρα να έχει ένα τμήμα της. Η λίμνη ήταν πεντακάθαρη και το αεράκι που χτυπούσε τα πρόσωπα μας ήταν γλυκό. Με τέτοιες εικόνες μπροστά σου, δε θέλεις τίποτα άλλο...






Είδαμε και τις τοιχογραφίες.


Πρώτη στάση ήταν το ασκηταριό της μικρής Ανάληψης.






Περάσαμε και από το ασκηταριό της μεταμόρφωσης του Σωτήρος αλλά ο καπετάνιος μας είπε ότι είναι ετοιμόρροπο και δεν μας άφησε να σταματήσουμε εκεί.


Δεύτερη στάση ήταν το ασκηταριό της Παναγίας Ελεούσας.


Η ομορφιά σε αφήνει άφωνο. Σε κάνει να αναρωτιέσαι πως ζούσαν οι ασκητές τα παλιά χρόνια.





Οι φωτογραφικές πήραν φωτιά!




Μετά τη βαρκάδα και νιώθοντας πλήρεις από τις ομορφιές που αντικρίσαμε, γυρίσαμε στη Φλώρινα για να πιούμε ένα καφεδάκι. Αργότερα επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για λίγη ξεκούραση και το βράδυ ξανά βγήκαμε στο κέντρο της πόλης και πήγαμε στην εκκλησία για γιορτάσουμε την Ανάσταση μαζί με τους ντόπιους. Η εκκλησία και το προαύλιο ήταν γεμάτα από κόσμο. Αφού τελείωσε η Ανάσταση επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για το βράδυ.

Μέρα 3

Ξυπνήσαμε και κατεβήκαμε για πρωινό. Αφού τσιμπήσαμε λίγο ανεβήκαμε ξανά στα δωμάτια μας για να ετοιμάσουμε βαλίτσες και να κάνουμε check-out. Με τις βαλίτσες στο αμάξι ξεκινήσαμε για το κέντρο της Φλώρινας. Παρκάραμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για περπάτημα στη πόλη. Περπατούσαμε παράλληλα στον ποταμό Σακουλέβα και θαυμάζαμε τα σπίτια και το τοπίο.






Καινούργια σπίτια, παλιά και άλλα υπό κατασκευή.







Περάσαμε και από τον σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος είναι ένας από τους παλαιότερους που λειτουργεί ακόμα.


Μετά από μεγάλη βόλτα στις γειτονιές της Φλώρινας και αφού βγάλαμε τις φωτογραφίες μας φάγαμε ένα τελευταίο και γιορτινό γεύμα στη πόλη και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.


Τι μας άρεσε στη Φλώρινα:
- Η πλούσια φύση.
- Ο ποταμός Σακουλέβας που δίνει τη δική του πινελιά στη πόλη.
- Τα ωραία σπίτια και γειτονιές.
- Καλό και οικονομικό φαγητό.
- Ωραίοι κοντινοί προορισμοί από τη πόλη, όπως οι Πρέσπες και το Νυμφαίο.
- Πολύ κοντά στα σύνορα με τα σημερινά Μπίτολα Σκοπίων.

Τι δεν μας άρεσε στη Φλώρινα:
- Οι ταμπέλες στους δρόμους της πόλης. Μπορείς να χαθείς σχετικά εύκολα.


Χαμογελάστε, Ταξιδέψτε, Φωτογραφίστε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου