Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Σκόπελος

Αυτό το καλοκαίρι είχε πολλά αναπάντεχα, αλλά αυτό ήταν το μεγαλύτερο και το πιο ευχάριστο από όλα. Για πρώτη φορά στη ζωή μου κέρδισα σε διαγωνισμό ένα ταξίδι στις Σποράδες και πιο συγκεκριμένα στη Σκόπελο.


Αυτό το ταξίδι είχε διπλή αξία για μένα. Πρώτον ήταν καθαρά φωτογραφικό ταξιδάκι με δυο άντρες και δεύτερον ότι ο συνταξιδιώτης μου ήταν ο πεθερός μου, ο οποίος τρέφει και αυτός μεγάλη αγάπη για τη φωτογραφία. Ήταν ένα διαφορετικό ταξίδι.

-----

ΜΕΡΑ 1

Αφού έγιναν οι κατάλληλες προετοιμασίες και τηλέφωνα, ξεκινήσαμε με το δελφίνι από Θεσσαλονίκη και σε λίγες ώρες πατούσαμε στο λιμάνι της Σκοπέλου.
Πήγαμε κατευθείαν στο ξενοδοχείο το οποίο ήταν αρκετά κοντά από την χώρα, για να αφήσουμε τις βαλίτσες μας και να ξεκινήσουμε την εξερεύνηση.

Μόνο με τις φωτογραφικές μηχανές πλέον στο χέρι, αρχίσαμε να περπατάμε στο λιμάνι και κατευθυνθήκαμε σε ένα από τα πολλά καλντερίμια, με σκοπό να φτάσουμε σε ένα ψηλό σημείο του νησιού για να έχουμε μια γενική άποψη. Άλλωστε αν δεν δεις πρώτα το χώρο με τα μάτια σου, πως θα τον δεις με τα μάτια της φωτογραφίας;



Το ψηλότερο σημείο του νησιού ήταν το ενετικό κάστρο, από το οποίο διασώζονται μόνο τα ερείπια του τείχους. Τώρα στεγάζεται εκεί και ένα πολύ όμορφο ταβερνάκι, το οποίο όμως ήταν κλειστό τις μέρες που ήμασταν εκεί.


Κάτσαμε λίγο στις άδειες καρέκλες για να ξεκουραστούμε και ξεκινήσαμε να κατηφορίζουμε. Εκεί που καταλάβαμε ότι η ανάγκη για καφεΐνη όλο και μεγάλωνε, είδαμε από ψηλά το πιο γραφικό καφέ του νησιού.


Ιδιοκτήτες ήταν δυο ηλικιωμένοι άνθρωποι που είχαν αφήσει την πολύβουη ζωή της πόλης και ζούσαν στο νησί. Ο παππούς μας έλεγε αρκετές ιστορίες από τα νιάτα του και τη ζωή στο νησί, ενώ ταυτόχρονα εμείς αγναντεύαμε την φανταστική θέα και απολαμβάναμε τον πρώτο ελληνικό καφέ στο νησί.



Μετά το καφεδάκι συνεχίσαμε την κατηφόρα και σταματούσαμε συνέχεια για να απολαύσουμε τη θέα της θάλασσας σε συνδυασμό με τη φύση και τα βουνά.



Αξίζει να αναφερθεί ότι η Σκόπελος είναι γεμάτη εκκλησάκια τα οποία είναι πολύ προσεγμένα και διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση.







Η ώρα είχε περάσει και ήρθε η στιγμή για φαγητό. Υπήρχαν αρκετά ταβερνάκια οπότε και οι επιλογές ήταν πολλές. Ενημερωθήκαμε από τους ντόπιους για τις καλές ταβέρνες και ποιες να αποφύγουμε και έτσι καταλήξαμε σε μια πολύ καλή στο λιμάνι.

Μετά το φαγοπότι πήγαμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση και το βράδυ ξανά στην γύρα!

Όσο όμορφη ήταν η Σκόπελος τη μέρα, άλλο τόσο όμορφη ήταν και το βράδυ.


 Παντού υπήρχαν φώτα και κόσμος που έκανε τη βραδινή του βόλτα. Αφού περπατούσαμε πάνω κάτω, κάναμε και έρευνα για αυτοκίνητο για την επόμενη μέρα. Δυστυχώς το φθηνότερο αμάξι που βρήκαμε ήταν στα 55€ και αυτό όχι γιατί το αφήσαμε για τελευταία στιγμή (τόσο τα έβρισκα και στο ίντερνετ) αλλά επειδή στη Σκόπελο τόση είναι η ταρίφα ακόμα και για ένα μικρό αμάξι των 1000 κυβικών.

Αφού κλείσαμε όχημα για την επόμενη μέρα πήγαμε να πιούμε μια χαλαρή μπυρίτσα στον Βράχο, ένα πολύ ωραίο μπαράκι που ήταν αρκετά ψηλά με θέα όλο το λιμάνι. Κάναμε το πρόγραμμα της επόμενης μέρας και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο.

ΜΕΡΑ 2

Σαν γνήσιοι ταξιδιώτες ξυπνήσαμε αρκετά πρωί, ήπιαμε ένα καφεδάκι στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου και περιμέναμε να ανατείλει ο ήλιος.



Ετοιμάσαμε τον εξοπλισμό μας και τα απολύτως απαραίτητα και κατευθυνθήκαμε για το μαγαζί που θα μας νοίκιαζε το αμάξι μας. Μαζέψαμε τις πληροφορίες που θέλαμε και μάθαμε για τις καταστροφές που είχαν γίνει το προηγούμενο έτος από τις βροχές.

Πήραμε το αμάξι και ξεκινήσαμε για τον γύρο του νησιού. Η πρώτη στάση ήταν το Έλιος.



Μετά τα απαραίτητα κλικ, κατευθυνθήκαμε προς τον Άγιο Ιωάννη στο Καστρί, το γνωστό εκκλησάκι που γυρίστηκαν μερικές σκηνές από το Mamma Mia. Μόνο δέος και ανατριχίλα μπορούσε να προκαλέσει αυτή η εικόνα.


Τα βράχια, η αγριεμένη μπλε θάλασσα και το επιβλητικό εκκλησάκι που δέσποζε από ψηλά, ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη εικόνα.



Η ανάβαση πλέον είναι εύκολη μιας που έχουν φτιαχτεί οι απαραίτητες σκάλες για να ανεβαίνει ο κόσμος. Κάποτε ήταν αναξιοποίητο και όποιος ήθελε να ανέβει έπρεπε στη κυριολεξία να ξέρει από αναρρίχηση!

Ανεβήκαμε πάνω και εξερευνήσαμε το εκκλησάκι. Μικρό και λιτό αλλά εξίσου όμορφο. Παλιά έμεναν μοναχοί εκεί, αλλά τώρα δεν μένει κανείς.



Επιστροφή στο αμάξι και πήραμε το δρόμο για την Γλώσσα.


 Εκεί κάναμε μια στάση για καφέ και ντόπια τυρόπιτα και σπανακόπιτα, μιας που η Σκόπελος φημίζεται για το φύλλο της στις πίτες (όντως ήταν πολύ νόστιμο!). Εκεί που καθόμασταν για καφέ συζητήσαμε για την επόμενη στάση, για την οποία δεν ήμασταν τόσο σίγουροι αν ήταν συνετό να πάμε. Όλοι οι ντόπιοι μας έλεγαν να μην πάμε γιατί ο δρόμος δεν ήταν σε καθόλου κατάσταση. Μόνο χωματόδρομος, στενός και αρκετά κατεστραμμένος από τις βροχές. Φυσικά και αναφέρομαι στον φάρο του νησιού, που σχεδόν κανένας δε πάει.

Εννοείται πως όταν είσαι φωτογράφος και ταξιδιάρης δε γίνεται απλά να προσπεράσεις κάτι τέτοιο! Είπαμε πάμε και ότι γίνει. Ο δρόμος ήταν αρκετά ζόρικος αλλά μετά από κανένα 15΄ οδήγησης μια εικόνα και μόνο μας αποζημίωσε.


Μπορεί ο φάρος γουρούνι (όπως ήταν η ονομασία του) από κοντά να μην έλεγε τίποτα (μέσα έμενε ένας φαντάρος που μας απαγόρευσε την είσοδο), άλλα μόνο αυτή η θέα που συνδύαζε φάρο, βουνό, φύση, θάλασσα και την Σκιάθο που φαινόταν απέναντι άξιζε και με το παραπάνω το δρόμο και το ρίσκο!




Βέβαια δε θα μπορούσα να πω ότι και η επιστροφή μας ήταν τόσο καλή μιας που εκεί που πηγαίναμε το σαραβαλοάμαξο που χρυσοπληρώσαμε ανέβασε θερμοκρασία! Αφού μαστορέψαμε το αμάξι και δούλεψαν οι ανεμιστήρες, συνεχίσαμε το δρόμο μας.

Μετά την ταλαιπωρία και την ζέστη είπαμε να κάνουμε μια βουτιά στη θάλασσα να δροσιστούμε. Πήγαμε στο Καστάνι αφού μας είπαν ότι ήταν μια από τις καλύτερες παραλίες του νησιού. Οι ντόπιοι είχαν δίκιο.


Πεντακάθαρα νερά, ωραία αμμουδιά και φύση παντού!


Μετά τη θάλασσα, πήγαμε και φάγαμε κάτι πρόχειρο και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση.

Νωρίς το βραδάκι ξανά φύγαμε για βόλτα στη χώρα και πέσαμε πάνω σε μια ευχάριστη έκπληξη. Το φεστιβάλ παραδοσιακών χορών που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στη Σκόπελο. Είδαμε χορευτές και φορεσιές από διάφορες χώρες!







Το νησί είχε βουλιάξει από κόσμο. Αφού τους θαυμάσαμε για αρκετή ώρα, πήγαμε να πιούμε ένα ποτάκι και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για ύπνο.

ΜΕΡΑ 3

Τελευταία μέρα στο νησί. Πάντα ξέρεις ότι η τελευταία μέρα είναι περιορισμένη, μιας που έχεις τη "ψυχολογία της επιστροφής".

Επιστρέψαμε το αυτοκίνητο μας και πήγαμε κατευθείαν για ένα πρωινό καφέ στον Βράχο. Κάτσαμε αρκετή ώρα εκεί και χαζεύαμε τη θέα. Πλοία πηγαινοερχόντουσαν, ενώ κόσμος επιβιβαζόταν και αποβιβαζόταν συνέχεια στα καράβια.







Μετά το καφέ, χωθήκαμε ξανά στα στενά δρομάκια του νησιού για περιήγηση. Όμορφες εικόνες με παλιά σπίτια, χρωματιστά παράθυρα και ανθισμένα λουλούδια. Όπου και να πήγαινες και σε όποιο καλντερίμι και αν χωνόσουν, όλα αυτά εμφανίζονταν μπροστά σου.














Μέσα στα στενά πετύχαμε αρκετές γάτες.







Το απογευματάκι πήγαμε ξανά για φαγητό και μετά αναμέναμε το πλοίο όπου θα μας επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη.

-----

 Ήταν ένα γεμάτο και αναζωογονητικό τριήμερο. Φωτογραφικά το νησί, με κάλυψε με το παραπάνω με τις τόσες εικόνες που μου πρόσφερε. Όσο για την ζωή εκεί είχε τα πάντα να κάνεις. Ήσυχα καφέ και ταβερνάκια, μέχρι και μπαράκια που το βράδυ γινόντουσαν clubs. Επίσης έχει πολλές δραστηριότητες να κάνει κανείς, από βόλτα με βάρκες, μέχρι και καταδύσεις. Δε θα βαρεθεί κανένας αν πάει στη Σκόπελο.

 Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζει η καλή παρέα και τα κοινά χόμπι. Ήμουν τυχερός που είχα καλό συνταξιδιώτη ο οποίος έβαζε κάτω πολλούς συνομήλικους μου τόσο σε ζωντάνια όσο και σε όρεξη να κάνει τα πάντα.



Τι μας άρεσε στη Σκόπελο:
- Πλούσια φύση.
- Όμορφα αξιοθέατα.
- Καλό φαγητό.
- Ωραία και περιποιημένα δρομάκια.
- Καθαρές θάλασσες.
- Ιδανικές διακοπές για οικογένειες και μη.
- Αρκετά μαγαζάκια για ψώνια.

Τι δεν μας άρεσε στη Σκόπελο:
- Το χάος που γινόταν στο λιμάνι.
- Ακριβά ταξί.
- Ακριβά οχήματα για ενοικίαση.
- Δύσκολη μεταφορά με κτελ.

Χαμογελάστε, ταξιδέψτε, φωτογραφίστε!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου