Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

SOS ΣΩΣΤΕ ΤΗ ΓΑΥΔΟ



Εκστρατεία ώστε να μην επιτρέψουν την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στην περιοχή ανάμεσα στην Κρήτη και τη Γαύδο πραγματοποιούν οι κάτοικοι του νησιού.
 Στο πλαίσιο αυτό, δημιούργησαν μια ιστοσελίδα, στην οποία δεσπόζει το σύνθημα «Σώσε τη Γαύδο – Σώσε τη Μεσόγειο» και έχει ως στόχο τη συγκέντρωση ηλεκτρονικών υπογραφών, προκειμένου να πιέσουν με τον τρόπο τους ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο γεωτρήσεων στην περιοχή.
 Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι σε περίπτωση ατυχήματος, η περιβαλλοντική καταστροφή θα είναι ανεπανόρθωτη όχι μόνο στο νησί τους αλλά και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

http://www.change.org/petitions/save-gavdos-save-mediterranean?
share_id=ofIcqpVPzJ&utm_campaign=share_button_modal&utm_medium=facebook&utm_source=share_petition&utm_term=27258890

 

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

γατάκι μου!

Το γατάκι αυτό το μεγαλώσαμε από λίγων ημερών, καθώς ορφάνεψε από τη μάνα του. Είχε και ένα αδερφάκι άσπρο, αρσενικό, που το σκότωσε ένας ξένος αρσενικός γάτος. Καταραμένη γενιά!
Πιστεύουμε μέχρι να τελειώσουν οι διακοπές μας, να έχει μεγαλώσει και άλλο, ώστε να μπορεί να επιζήσει, τουλάχιστον αυτό.  

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Λαμόγια στο Λασίθι (Ιεράπετρα)

      Δεν ήξερα, ειλικρινά, ότι η Ιεράπετρα έχει βγάλει τόσα στελέχη πρωτοκλασάτα προσκολλημένα  στη "αγία" οικογένεια των Παπανδρέου. Είδα ένα, χθες το βράδυ, και μου γύρισαν τα έντερα. Μια ταλαιπωρημένη πόλη, που της αφαίρεσαν το Νοσοκομείο, που έπεσαν δυο-τρεις βράχοι πριν πέντε χρόνια στον κεντρικό οδικό άξονα και "δεν έχουν" κονδύλια να φτιάξουν το δρόμο, που μαράθηκε η αγροτική παραγωγή και δεν τους καίγεται καρφί, που οι δημότες πληρώνουν πανάκριβα ένα νερό που δεν πίνεται και πόσα άλλα και οι βουλευτές των κομμάτων της διαπλοκής ασχολούνται με μικρορουσφέτια των πελατών τους και μόνο, γιατί αυτά είναι άξιοι να κάνουν και αυτά κάνουν.
     Και βγαίνουν συμβουλάτορες πρωθυπουργών, να τους χαίρεται όλη η Ελλάδα.
      Αυτούς ψηφίζετε  και μας "καίτε" όλους!

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Θ.ΚΑΡΤΕΡΟΣ: Η κατουρημένη ποδιά του Spiegel



Ο Σίμος Κεδίκογλου δε βάζει γλώσσα μέσα τον τελευταίο καιρό. Κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι θα πείτε, δουλειά του είναι να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα και να μπαλώνει τα τρύπια. Να λέει για παράδειγμα ότι οι όποιες αλλαγές –τις περικοπές εννοεί, είδατε τακτ;- θα γίνουν με το δικαιότερο τρόπο. Ή ότι κατανοεί τη δεινή θέση πολλών συμπολιτών μας. Ή ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά -για την εφεδρεία, το 13ο-14ο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων και ότι άλλο ήθελε προκύψει αύριο από όσα ο Σαμαράς δεσμεύτηκε χτες ότι δεν θα κάνει.
Εντάξει, δεν τρέχει και τίποτε σε τέτοιους καιρούς απάτης. Είχαν δεσμευτεί ότι δεν θα κόψουν συντάξεις και μισθούς –ε, δεν τα κόβουν, τα αλλάζουν. Είχαν πει ότι έχουν έτοιμα και κοστολογημένα τα ισοδύναμα, τώρα έχασαν τα χαρτιά τους. Είχαν πει ότι δεν θα κάνουν οριζόντιες περικοπές –τώρα διαβεβαιώνουν ότι θα κάνουν αλλά θα είναι κάθετες και δαντελωτές. Και με όλα αυτά βγάζει το πολιτικό ψωμί του ο Κεδίκογλου, ντύνει με λεξούλες την αγριότητα, σερβίρει με φούμαρα την απάτη. Και του μένει και χρόνος να δίνει και μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Επιτυχέστατος εν ολίγοις ο Σίμος. Και τόσο επαρκής, συνεπής, ακόμα και ευτυχής μπορούμε να πούμε, για όσα διαπράττει η κυβέρνησή του και παπαριάζει ο ίδιος, ώστε να έχει το ηθικό και πολιτικό ανάστημα να συμβουλεύει την αντιπολίτευση. Πρέπει να προβληματιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ είπε προχτές, για το δημοσίευμα του Spiegel. Εκείνο το δημοσίευμα, ξέρετε, που εμφάνισε τον Τσίπρα ως έναν από τους πλέον επικίνδυνους πολιτικούς της Ευρώπης. Τοποθετώντας τον πρώτο σε ένα κατάλογο επικινδύνων, με ακροδεξιούς και φασίστες να ακολουθούν και δίνοντας στον Κεδίκογλου τη δυνατότητα να αποδείξει πόσο σοβαρά παίρνει τη δουλειά του. Και πόσο αξιοποιεί στην προπαγάνδα του ακόμα και έντυπα που μέχρι χτες σκυλόβριζαν τον προϊστάμενο του.
Έχει όμως και σ' ένα πράγμα δίκιο. Πρέπει να προβληματιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και όλοι μας, με ποιους έχουμε να κάνουμε. Πόσο εμπαθείς και βλάκες γίνονται στην προσπάθειά τους να μας δώσουν να φάμε αυτό που δεν τρώγεται με τίποτε. Τι εννοούν όταν μιλούν για εθνική συνευθύνη. Και με πόση ευκολία, σχεδόν χαρά, ξεχνούν τα πάντα για να φιλήσουν την κατουρημένη ποδιά του κάθε Spiegel
*Δημοσιεύθηκε στην Αυγή

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

Μανώλης για Βρούτση: Ο «κηπουρός» του κ. Σαμαρά

Ποτέ δεν συμπάθησα τον Μανώλη, από τότε που ήταν μαϊντανός στα κωλοκάναλα. Αλλά η παρακάτω δήλωσή του μου αρέσει. Και την επιλέγω.

Ο κ. Μανώλης επέκρινε αυστηρά τον υπουργό Εργασίας για τη δήλωσή του για τις περικοπές στις συντάξεις...
Μανώλης για Βρούτση: Ο «κηπουρός» του κ. Σαμαρά
Τις δηλώσεις του υπουργού Εργασίας, Γ. Βρούτση, ότι «δεν μπορεί να υπάρχουν συντάξεις 1400 ευρώ», σχολίασε ο συντονιστής γραμματέας εργασιακών και κοινωνικών θεμάτων και αυτοδιοικητικών υποθέσεων των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Γιάννης Μανώλης.

«Πρόσφατα στην Ιταλία, μια τεχνοκράτης υπουργός Εργασίας, μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών, δάκρυσε όταν ανακοίνωσε το πάγωμα των συντάξεων.

Σήμερα, στην Ελλάδα της πολιτικής (και όχι τεχνοκρατικής υποτίθεται) νεοφιλελεύθερης συγκυβέρνησης των προθύμων, ένας υπουργός, πρώην «συνδικαλιστής» εφοριακός, μες στην καλή χαρά και δείχνοντας να απολαμβάνει τα εύσημα της Τρόικα και του τραπεζίτη υπουργού Οικονομικών, δήλωσε πρόθυμος να κατακρεουργήσει μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα.

Έχοντας τη στήριξη του δήθεν «αριστερού» Κουβέλη, ο κ. Βρούτσης αποκάλυψε αυτό που σχεδιάζει και ονειρεύεται η συγκυβέρνηση: Μισθούς και συντάξεις Βουλγαρίας.

Το πρώτο βήμα έγινε με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, που κατήργησε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και μείωσε τον κατώτερο μισθό στα 580 ευρώ και στα 510 για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας.

Το δεύτερο βήμα, που αφορά τις συντάξεις, αποκαλύπτεται από την ακόλουθη δήλωση-σοκ του υπουργού: «όταν οι κατώτεροι μισθοί είναι 580 και 510 ευρώ δεν μπορεί να υπάρχουν υψηλότερες συντάξεις».

Τι αποκάλυψε με τις δηλώσεις του ο «κηπουρός» του κ. Σαμαρά, που φιλοδοξεί να ξεπεράσει ακόμα και τον κ. Παπακωνσταντίνου; Ότι στόχος της νεοφιλελεύθερης συγκυβέρνησης είναι η ισοπέδωση μισθών και συντάξεων στα επίπεδα των 500 ευρώ.

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι μια ακόμα μεγαλύτερη βουτιά σε βαθιά ύφεση και ανεργία, ακόμα περισσότερη εξαθλίωση, αυτοκτονίες, με κατάληξη την επίσημη χρεοκοπία και την έξοδο από το Ευρώ.

Στην καταστροφική αυτή πολιτική που σχεδιάζουν και αποφασίζουν οι δανειστές μας και υλοποιούν σε απόλυτη συνεργασία μεταξύ τους οι κ.κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης πρέπει να μπει ένα τέλος πριν είναι πολύ αργά. Και θα μπει».

καμαρώστε, παιδιά, ένα Μάγκα

Ό,τι είσαι εσύ, το ίδιο είναι και η κυβέρνηση που εκπροσωπείς, και οι τρεις, που τη στηρίζουν!

Καμαρώστε άλλον έναν! Φανταστείτε να έμενε Πρόεδρος της Βουλής μια τετραετία!

Πρέπει να είμαστε κακοί άνθρωποι για να κυβερνιόμαστε από αυτούς εδώ.
 Πολύ κακοί!

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Spiegel: στους 10 καλύτερους πολιτικούς ο Φώτης Κουβέλης και τα ... συνεταιράκια του!


Μετά την τοποθέτηση του Τσίπρα στους 10 πιο επικίνδυνους πολιτικούς, εξ αντιδιαστολής βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι η τρόικα που μας κυβερνά και τους γλύφει, περιλαμβάνεται στον κατάλογο με τους 10 καλύτερους Ευρωπαίους πολιτικούς, στον οποίο φιγουράρει πρώτη-πρώτη η Μέρκελ! 

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Βεργόπουλος Κώστας: Ο ασκός του Αιόλου


                Πόσο άραγε θα αντέξει η προσδοκία για ευρωπαϊκή και συνεταιρική διαχείριση στις «επιθέσεις» των κρατών-μελών, στις οποίες το ευρωπαϊκό εγχείρημα εκτίθεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια; Άραγε, το ευρωπαϊκό όραμα δεν ήταν παρά μια ουτοπία, μια ψευδαίσθηση που έδινε την εντύπωση ότι επιτύγχανε όσο τα πράγματα πήγαιναν καλά, αλλά ξεφουσκώνει όταν αυτά δυσκολεύουν; Πρόσφατα ο πρόεδρος της Ευρωζώνης και πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιούνγκερ δεν εξέπληξε λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους: η Γερμανία διαχειρίζεται την Ευρωζώνη σαν να πρόκειται για «υποκατάστημά» της. Επιβάλλει στους εταίρους τον «χρυσό κανόνα» περί μηδενικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων, που οδηγεί στην αδρανοποίηση των κυβερνήσεων. Υπαγορεύει τη λιτότητα στην Ευρωζώνη με πρόσχημα την ισοσκέλιση των εθνικών δημοσιονομικών ισοζυγίων και την ανάκτηση ανταγωνιστικότητας, με συνέπεια το σύνολο της νομισματικής περιοχής του ευρώ να καταβυθίζεται αθεράπευτα στην κόλαση της ύφεσης και της ανεργίας. Τρέμει σήμερα η «ισχυρή» Γερμανία στο ενδεχόμενο να εκτεθεί ακόμη περισσότερο σε «διασώσεις» των υπερχρεωμένων εταίρων της στο κοινό νόμισμα. Προτιμά να τους καθηλώνει στην ύφεση, εξαποστέλλοντας ταυτόχρονα την ευρωπαϊκή διαχείριση σε «διακοπές». Στις σημερινές συνθήκες, με την επιλογή της λιτότητας, κάθε χώρα της Ευρωζώνης μεταθέτει το κόστος της εξισορρόπησης στους εταίρους της, ακόμη και εις βάρος της δυνατότητας της Γερμανίας να πραγματοποιεί πλεονάσματα από τις διμερείς εμπορικές σχέσεις με αυτήν. Με την καθήλωση κάθε χώρας σε εθνικολογιστικά κριτήρια και σε εθνική διαχείριση, αναστέλλεται κάθε ευρωπαϊκή διαχείριση. Ωστόσο, τα πλεονάσματα στην Ευρωζώνη, στο μέτρο που απορρέουν από τον μέχρι σήμερα τρόπο λειτουργίας της, πριν από γερμανικά παραμένουν πρωτίστως ευρωπαϊκά και θα νομιμοποιούνταν η Ευρωζώνη να τα αφιερώνει στη σταθεροποίηση του συνόλου, αντί να τα εγκαταλείπει στη μονομερή γερμανική αποταμίευση και θησαυρισμό, αποδυναμώνοντας έτσι μοιραία τη νομισματική περιοχή του ευρώ και εξωθώντας τη σε αποδιάρθρωση και κατάρρευση.
           Ακόμη χειρότερα, η γερμανική Δεξιά όχι μόνον απορρίπτει τις «διασώσεις» υπερχρεωμένων χωρών-μελών, αλλά και επαίρεται ότι αποκομίζει οφέλη από την κατολίσθησή τους, στην οποία με κάθε τρόπο συμβάλλει. Η εφημερίδα "Bild" αφενός συνιστά τη συστηματική αποβολή των υπερχρεωμένων χωρών από την Ευρωζώνη, αφετέρου εγκωμιάζει τον χρηματοπιστωτικό στραγγαλισμό κάθε χώρας-μέλους ως ιδιαίτερα αποδοτικό για τη Γερμανία. Ωστόσο, εάν οι ελλειμματικοί εταίροι αποβάλλονται, πώς άραγε οι πλεονασματικοί θα διατηρούν τα πλεονάσματά τους; Ο πρόεδρος της Μπούντεσμπανκ Γενς Βάιντμαν θεωρεί αυτονόητη τη γερμανική κηδεμόνευση της Ευρώπης, επικαλούμενος το υψηλό ειδικό βάρος της χώρας του, παρόλο που αυτή δεν αντιπροσωπεύει παρά μόνον το 25% του συνολικού ευρωπαϊκού δυναμικού. Όλοι μαζί οι Γερμανοί ιθύνοντες επαναλαμβάνουν κατά κόρον το παλαιοφιλελεύθερο δόγμα, το οποίο απορρίπτει τις «διασώσεις» υπερχρεωμένων, στο μέτρο που αυτές ενθαρρύνουν τον «διασωζόμενο» να παραμένει «απείθαρχος και σπάταλος». Με τα σημερινά ύψη χρέους, η Ευρώπη παραμένει αναπότρεπτα στον ορίζοντα της ύφεσης και της ανεργίας, παρόλο που τα ευρωπαϊκά χρέη δεν οφείλονται σε τρίτους, αλλά εκκρεμούν κυρίως μεταξύ Ευρωπαίων.
         Παράλληλα, οι πιέσεις για προστασία της απασχόλησης πολλαπλασιάζονται σε κάθε χώρα και αφού αυτό δεν εξασφαλίζεται πλέον σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κινδυνεύει να επιδιώκεται σε εθνικό, με όλες τις συνέπειες που εξ αυτού απορρέουν. Κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να εγκαταλείψει ατιμωρητί το ζήτημα της απασχόλησης και όποιο αδιαφορήσει γι' αυτήν πληρώνει άμεσα τις συνέπειες. Όλες οι οικονομικές πολιτικές και όλες οι πολιτικές παρατάξεις κρίνονται στο πεδίο της απασχόλησης. Από αυτό πηγάζουν πάντα οι κάθε είδους κίνδυνοι και εξτρεμισμοί, είτε της Αριστεράς είτε της Δεξιάς, και τελικά από αυτό προσδιορίζεται κάθε φορά ο δρόμος της εξόδου από την κρίση και της σταθεροποίησης που ακολουθεί. Σήμερα στη Γαλλία, η σοσιαλιστική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να στηρίξει την απασχόληση με γαλλικό «δημόσιο χρήμα», μέσω ποιοτικών ελέγχων στις επενδύσεις και στις εισαγωγές, ώστε να διαφυλάσσεται το περιβάλλον, το κοινωνικό κεκτημένο, το ύψος της απασχόλησης, το εισόδημα της εργασίας. Το γαλλικό δημόσιο αναλαμβάνει για τη χώρα του αυτό που θα όφειλαν να εξασφαλίζουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί για το σύνολο της Ευρωζώνης. Ο σοσιαλιστής πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ διαπιστώνει ότι «με τη μονομερή μέριμνα υπέρ του καταναλωτή, έχουμε καταστρέψει τον εγχώριο παραγωγό».
      Ανάλογη ανησυχία διατυπώνεται στην Ιταλία από την Ένωση Ιταλών Βιομηχάνων, την Cofindustria, η οποία διερωτάται εάν η αδήριτη ανάγκη βιομηχανικής πολιτικής και στήριξης της απασχόλησης ωθεί μοιραία τη χώρα εκτός ευρώ. Δεν είναι πλέον δυνατόν να επιδιώκεται η εξισορρόπηση κάθε εθνικής οικονομίας με «συντελεστή προσαρμογής» το κόστος εργασίας και το επίπεδο απασχόλησης. Ο δήθεν «μονόδρομος» της «εσωτερικής υποτίμησης» οδηγεί μοιραία στην κοινωνική μειοδοσία μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, χωρίς από την άλλη πλευρά να βελτιώνει τη θέση της Ευρώπης στον κόσμο. Εφόσον η Ευρώπη αποβλέπει στην οικονομική ενοποίηση της νομισματικής ζώνης της, θα όφειλε το κέντρο να αναλαμβάνει τα ενδεχόμενα ελλείμματα των περιφερειών, ώστε να σταθεροποιείται το σύνολο, όπως ακριβώς συμβαίνει στις ΗΠΑ, αλλά και στο εσωτερικό της Ομοσπονδιακής Γερμανίας.
Ενόσω η σημερινή «γερμανική Ευρώπη» απεμπολεί τη λειτουργία σταθεροποιητικών ευρωπαϊκών μηχανισμών και ταυτόχρονα απορρίπτει τη στήριξη της απασχόλησης μέσω ευρωπαϊκών θεσμών, αναλαμβάνει τον κίνδυνο να προκύψουν εθνικοί μηχανισμοί αναπλήρωσης, προκειμένου να στηρίζουν την απασχόληση και συνεπώς την εθνική παραγωγή σε κάθε χώρα, με αναπόφευκτη συνέπεια την αναβίωση της αντιπαλότητας και των ανταγωνισμών μεταξύ εθνών, που είχαν με γενναιοδωρία αποφασίσει να συγχωρούν το φρικτό παρελθόν τους και να πορεύονται στο εξής μαζί. Στη δήλωσή του, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνγκερ επισημαίνει ότι η γερμανική ολιγωρία εξωθεί σήμερα την υπόλοιπη Ευρώπη σε επιλογές που αναβιώνουν μοιραία εθνικές αντιπαλότητες οι οποίες μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ξεχασμένες. Ασφαλώς, απειλείται ιστορική οπισθοδρόμηση, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Η ανάγκη των πραγμάτων κατισχύει κάθε οικονομικού και πολιτικού δογματισμού. Στο σημερινό υφεσιακό πλαίσιο ενθαρρύνονται, μοιραία και ακαταμάχητα, λύσεις που όχι μόνον δεν προωθούν το ευρωπαϊκό εγχείρημα, αλλά και επισπεύδουν την απενεργοποίησή του, επαναφέροντας στο προσκήνιο αντιπαλότητες και ανταγωνισμούς που όφειλαν να έχουν ξεπεραστεί. Παραμένει αξιοσημείωτο ότι η ευρωπαϊκη επιβράδυνση επιβάλλεται σήμερα με ευθύνη όχι αυτών που ζημιώνουν από την Ευρώπη, αλλά αυτών που αποκομίζουν εξ αυτής τα περισσότερα οφέλη.
kvergo@gmail.com

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Τα χάλια μας

.....Να φυλάνε 45 κρατικοί αστυνομικοί το... Χρυσοχοϊδη.
-Γιατί ρε Βεροιώτη, δεν έχεις λεφτά να προσλάβεις σεκιουριτάδες, αν φοβάσαι τόσο για τη ζωούλα σου;
.....Να σουλατσάρουν στα κρατικά κανάλια οι Μπεγλίτιδες και το σινάφι τους.
.....Να αναπτυσσόμεθα με Χατζηδάκηδες.
.....Να εκπολιτιζόμεθα με Τζαβάρηδες.
και τόσα άλλα πρόσωπα, ίδιας ποιότητας με τα στελέχη του καταραμένου Γιωργάκη.
Καταραμένοι είναι όμως αυτοί που τους ψήφισαν και μας τους ξαναφόρτωσαν.
Και μας οδηγούν κατευθείαν στο γκρεμό.
Κουβέλη, ντροπή σου!