Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Μη ξεχάσεις τον οβολό



…….Είχε καθυστερήσει η πτήση πάνω από μία ώρα, γιατί είχε άσχημο καιρό  και οι ελεγκτές δεν έδιναν την άδεια να σηκωθεί το αεροπλάνο.
Οι επιβάτες δεμένοι στα καθίσματά τους βαρυγκωμούσαν, άλλος πιο έντονα, άλλος με μορφασμούς. Ένα παιδάκι γκρίνιαζε όλη την ώρα. Αυτός καθόταν στη θέση 7Α,  στο παράθυρο, και από εκεί έβλεπε την τουρμπίνα και τις διαγραμμίσεις του διαδρόμου προσγειώσεως. Δίπλα του κάθονταν δύο κοπέλες μαυριδερές και ατημέλητες, πού στο καλό ήταν και βρομούσαν από την απλυσιά; Έγειρε προς το φινιστρίνι του ώστε να μη γειτνιάζει τόσο στενά με την ανάσα τους.
    Σε λίγο είχε αποκοιμηθεί. Ξύπνησε μετά από ώρα, από το κούνημα του αεροπλάνου καθώς αυτό κυλούσε στο βρεγμένο διάδρομο προσγειώσεως. Είχαν κλείσει τα φώτα και η καμπίνα  ήταν μουντή  και σιωπηλή. Το αεροπλάνο σηκώθηκε γρήγορα και άρχισε να παίρνει ύψος, πάνω από την πόλη. Δεν μπορούσε να κρατήσει τα μάτια του ανοικτά και συνέχισε τον ύπνο του. Τα ταρακουνήματα όμως δεν σταμάτησαν και έβλεπε τις αστραπές που έσκιζαν τη μαυρίλα του ορίζοντα, δίπλα τους. Είχαν βρεθεί στο μέσον της καταιγίδας, όπως κατάλαβε, και μέσα στην καμπίνα μισοάναβαν – μισοέσβηναν  μόνο τα αδύναμα φώτα ασφαλείας του αεροσκάφους.
          Όπως κινήθηκε ακούμπησε το μπράτσο του πάνω στο χέρι της διπλανής του και το ένοιωσε αφύσικα κρύο. Την κοίταξε παραξενεμένος και μέσα στο μισοσκόταδο είδε το πρόσωπό της άσπρο και ανέκφραστο,  με τα μάτια κλειστά. Ταράχτηκε και τη ρώτησε αν αισθάνεται καλά. Η κοπέλα όμως ήταν εντελώς ακίνητη. Σήκωσε το χέρι του για την αεροσυνοδό, που ήταν στο βάθος του διαδρόμου και καθησύχαζε τους επιβάτες,  μα την ίδια στιγμή η κοπέλα άνοιξε μόνο τα χείλη του στόματός της και αυτός διέκρινε κάτι σαν μέταλλο,  ανάμεσα στα σφιγμένα δόντια της. Μαρμάρωσε και κατέβασε το χέρι του. Θέλησε να φωνάξει αλλά δεν έβγαινε ούτε φθόγγος από το στόμα του. Τότε ακούστηκε υπόκωφη η φωνή της. «Μου έβαλαν τα αδέρφια μου τον οβολό στα δόντια μου για να πληρώσω το Βαρκάρη – Χάρο, το αντίτιμο του πορθμείου για την Αχερουσία λίμνη. Αλλιώς θα περιπλανιέται αιώνια η ψυχή μου στις όχθες του Αχέροντα.» Εκείνη τη στιγμή ένας κεραυνός χτύπησε το αεροπλάνο τους και το έσκισε στα δύο. Όλοι, επιβάτες και πλήρωμα, χάθηκαν στη μαύρη θάλασσα……      

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Αποτοξίνωση χωρίς λαμόγια (;)

Το Καλοκαίρι επιστρέφουμε στα εδάφη που μεγαλώσαμε. Δεν έχουμε τηλεόραση κλέβουμε ΙΝΤΕΡΝΕΤ, όταν θέλουμε να ενημερώσουμε τη σελίδα μας και γενικά γυρνάμε λίγο στη φύση.





Ασχολούμαστε λοιπόν με τα λουλούδια, τα σύκα, τα σταφύλια και με τις γάτες. Πίνουμε τον πρωινό καφέ μας κάτω από τον παχύ ίσκιο της κληματαριάς και κολυμπάμε με τις ώρες.
Αλλά ποτέ δεν είσαι απολύτως καλά.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Αν θέλετε να δείτε λαμόγια στις διακοπές, πηγαίνετε στις κάθε είδους καλοκαιρινές εκδηλώσεις που τάχατες διοργανώνουν οι Δήμοι. Αν έχει κανένα διάσημο καλλιτέχνη, λανσάρονται τα καρχιμακικά κατάλοιπα στις πρώτες θέσεις και σου χαλάνε τη διάθεση. Οπότε εμείς τις αποφεύγουμε και έχουμε τη διάθεσή μας ήρεμη.
Κατά τα άλλα υπάρχει κατήφεια και οικονομική ανέχεια, αλλά εδώ στην επαρχία, τουλάχιστον δεν θα πεινάσουν. Έχουν τα κηπούλια τους και ανταλλάσσουν  φαγώσιμα.
τα λέμε.......   

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Χατζηδάκης από τα παλιά!

200 ευρώ απλή διαδρομή στοιχίζει η απλή μετάβαση Αθήνα - Λήμνος !
Και οι Λημνιοί στέλνουν επιστολή στον υπουργό!!! Χατζηδάκη, να λύσει το θέμα!
Κούνια που σας κούναγε, κουμπάροι, που διαμαρτύρεστε κιόλας.
Θυμάστε όταν ήταν κρατική η Ολυμπιακή και αυτός πήγαινε στις Ευρώπες με την Agean, δείχνοντας την εμπιστοσύνη του στους ιδιώτες;
Έκανε τα πάντα για να ευτελίσει  την εταιρία και να την πουλήσει κοψοχρονιά,
το θυμάστε εσείς;
Τώρα θέλετε να επέμβει;
Μόλις πουλήσει και τον ΟΣΕ θα σας κάνει γραμμή μέχρι το νησί σας.
Καλά να πάθετε!!!!!!

Κύριε Κουβέλη



Kύριε Κουβέλη, γνωρίζεις, άραγε, πού θα μας οδηγήσει ο καιροσκοπισμός σου;
Είσαι συνοδοιπόρος των λαμογίων και της διαπλοκής, μη το ξεχνάς ποτέ........
Στο τέλος δεν θα υπάρξει έλεος,
-όπως εσύ δεν μας λυπάσαι...........