Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Τι ακριβώς πεθαίνει απόψε;


ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ

Οχι, πάντως, ο φασισμός. Μια από τις πιο εξοργιστικά αφελείς συνταγές καθησυχασμού, μεταμορφωμένες σε ηρεμιστικά χαπάκια τέχνης και πολιτισμού, δήθεν ανθρωπισμού και μαρμελάδας από συναισθηματισμούς, ήρθε και διαλύθηκε με βρόντο. Επί χρόνια η οικογένεια Λεπέν μάζευε ψηφαλάκια βασισμένη στο φόβο των μεταναστών. Ο Λεόν Ντεγκρέλ, ο Βέλγος που ο Χίτλερ θεωρούσε παιδί του, αφού πολέμησε στο πλευρό των Ες Ες, πέθανε υπέργηρος κάπου στην Ισπανία, τριγυρισμένος από το θαυμασμό των απομάχων. Η Τετάρτη Αυγούστου στην Ελλάδα δημιουργήθηκε πριν από τη Δικτατορία, ενώ ακροδεξιές οργανώσεις νοσταλγίας και ακτιβισμού υπήρχαν με διάφορα καταστατικά, ενώ και ο Μανιαδάκης της ασφαλείας του Μεταξά κατέληξε μεταπολιτευτικός κοινοβουλευτικός. Εάν εξαιρεθεί η σφαγή χιλιάδων συνεργατών των Γερμανών, αρχές Νοεμβρίου του 1944, στο Κιλκίς, όταν σκοτώθηκε ο Κισά Μπατζάκ και πολλοί επικεφαλής, οπότε και κόντεψε να πεθάνει όντως ο φασισμός, το ζόρικο αυτό σύστημα πεποιθήσεων που έχει στο υπόβαθρό του περιώνυμους αντισημίτες, ρομαντικούς πολεμιστές και υποστηρικτές βορείων μυθολογιών γεμάτων αυτοθυσία και ηρωικούς θανάτους, δε φαίνεται να κινδύνεψε ποτέ. Ο λεγόμενος «δημοκρατικός κόσμος» μια ζωή ασκούσε τη βαρετή και θλιβερή του Βαϊμάρη. Α, και κάθε τόσο ανησυχούσε για ένα «αβγό του φιδιού», που θυμόταν κυρίως από μια ταινία του Μπέργκμαν. Δε μας έφτανε το έργο «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», γραμμένο εντούτοις από θεατρικό συγγραφέα που αρθρογραφούσε στα στερνά του στην πιο συντηρητική εφημερίδα. Οχι. Είχαμε και υποστηρίζουμε πως έχουμε -τρομάρα μας!- «κοινωνική συνοχή», «ευρωπαϊκό κεκτημένο» και «συντεταγμένη πολιτεία». Θα σας έλεγα τι είχαμε, αλλά σέβομαι που το μυαλό σας είναι γεμάτο πρωτότυπες, ολόδικές σας βωμολοχίες προς όλους και όλα.
Η Ευρώπη είναι η τελευταία ήπειρος που θα πρέπει να εκφράζει τις μετρημένες της αντιρρήσεις και να έχει την εντύπωση ότι σκαπουλάρει τη Βαϊμάρη της. Το ένα τρίτο των κρατών της διαθέτει αξιόμαχες ακροδεξιές δυνάμεις. Ενώ ο ναζισμός θεωρείται απαγορευμένος στη Γερμανία, ποτέ δεν τέθηκε ο παραμικρός φραγμός του στην Ελλάδα. Τα πλήθη των απομάχων πολιτών παραμένουν σε δημοκρατικές διαδικασίες όσο έχουν έστω την ψευδαίσθηση ότι οι συντάξεις και οι μισθοί τους γρήγορα θα επιστρέψουν στην ανοδική πορεία της δεκαετίας του 2000 και πως θα παίρνουν διακοποδάνεια εις το διηνεκές. Ετσι και καταλάβουν πως τους περιμένουν πάμπτωχα γηρατειά, οι νεαροί που προπηλακίζουν κοινοβουλευτικούς θα γίνουν μια μειοψηφία. Και η Χρυσή Αυγή ή ανάλογες οργανώσεις και κόμματα θα γεμίσουν κακιασμένες οικογένειες που δεν καταλαβαίνουν γιατί ελέγχονται από τη Μόργκαν Στάνλεϊ και άλλα οικονομικά ιδρύματα, για τα οποια διαδίδονται σχέσεις με μυστικά πρωτόκολλα και εβραϊκά λόμπι. Εντέλει, ο αντισημιτισμός ανεστάλη κάπως για καμιά σαράντα χρόνια, λόγω του Ολοκαυτώματος. Η τρίτη γενιά μετά τον πόλεμο δε σκέφτεται το ίδιο.
Ετσι θα γίνει, και δε σας νοιάζει. Εσείς τις εκλογές σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου