Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Καλαμπάκα - Τρίκαλα - Μετέωρα

Επισκεφτήκαμε τα Τρίκαλα το εορταστικό τριήμερο της αποκριάς. Η βάση μας ήταν η Καλαμπάκα,  όπου μείναμε σε έναν ωραίο ξενώνα με θέα τα Μετέωρα και επισκεφτήκαμε τη γύρω περιοχή.
        Τα Τρίκαλα είναι μια από τις πιο όμορφες πόλεις της Ελλάδας. Με το Ποτάμι  να τη διαπερνά και να την ομορφαίνει, το Φρούριο με το ψηλό ρολόι, το Βαρούσι με τα στενά του Σακαφλιά, τα "Μανάβικα" με τα μεζεδοπωλεία, το υπέροχο Κουρσούμ Τζαμί του Σιναν Πασά, την ισιάδα των δρόμων του, ιδανική για ποδήλατα, το σεβασμό των οδηγών στις διαβάσεις,  προσφέρει στους κατοίκους μια ποιότητα ζωής, στον αντίποδα αυτής που προσφέρει η Θεσσαλονίκη σε μας τα κορόιδα.
      Η Καλαμπάκα και η γύρω περιοχή μισοάσπρη από τα χιόνια των περασμένων ημερών και ο Πηνειός που ξεκινούσε λίγος, αλλά ορμητικός και κάθε λίγο εμπλουτιζόταν από τα ρυάκια που κατέβαιναν από τα χιόνια  ενώ οι βράχοι των Μετεώρων, μαγνήτης για το κόσμο, προσδίδουν πλούτο στην περιοχή.
    Το Σάββατο επισκεφτήκαμε τα Μετέωρα και μας έκανε μια λιακάδα υπέροχη. Θαυμάσαμε το εσωτερικό των Μοναστηριών με την κρητικής τεχοτροπίας αγιογράφηση μελετήσαμε και τα ιστορικά στοιχεία και αγνοήσαμε το προσωπικό που φάνηκε στα μάτια μας κατώτερο των περιστάσεων.
Καλύτερα να πάτε μέσω Εγνατίας Οδού από τα Γρεβενά, ωραίος δρόμος και αποφεύγετε τα πολλά διόδια της Εθνικής Οδού (Π.Α.Θ.Ε.)





Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Χαρείτε !!!! Νενικήκαμεν !!!!!

Μετά από ολονύκτιο θρίλερ (κατά τη φυλλάδα του πρόθυμου Μπόμπολα) οι Έλληνες Πατριώτες, Ηγέτες,  πρόταξαν τα στήθη τους στους Ευρωπαίους και κατάφεραν αυτό που κανένας εχθρός της Ελλάδας δεν κατάφερε ποτέ: Να πουλήσουν κοψοχρονιά τη Χώρα μας. Και μεις, οι Ιθαγενείς, καλά να πάθουμε. Τέτοιοι είμαστε, αυτά τα καθάρματα μας αξίζουν. Με τις υγείες μας, όσοι επιζήσουμε........... 

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Οργή Αντισυνταγματάρχη για το Μνημόνιο και τους δυνάστες

Με επέμβαση του στρατού κατά του νέου Μνημονίου απειλεί άρθρο του αξιωματικού των ενόπλων δυνάμεων, στο οποίο επισημαίνεται ότι η απάντηση στο δεύτερο μνημόνιο βρίσκεται στην καρδιά όλων των Ελλήνων πολιτών.
Ο αντισυνταγματάρχης Ανέστης Τσουκαράκης, πρόεδρος της οργάνωσης  "Σύνδεσμος Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων" (www.sysmed.gr) τονίζει πως σύντομα ο ελληνικός λαός, όπως αναφέρεται στο άρθρο που δημοσιεύει το onalert.gr, θα τιμωρήσει τους ξένους και ντόπιους δυνάστες του.
Ολόκληρο το άρθρο
Το δεύτερο μνημόνιο, ταφόπλακα του Ελληνικού λαού, διατάσσει την άμεση μείωση στα ειδικά μισθολόγια το ελάχιστο της τάξεως του 10% (χωρίς να προσδιορίζει το ταβάνι).
Ανοίγει επιτέλους η συζήτηση και πολύ σύντομα θα δούμε ποιοι θέλουν ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ποιοι όχι. Ο Σύνδεσμος Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων έχει διαλαλήσει με όλη την ένταση της φωνής του και τον τρόπο που του επιτρέπεται ότι, ήδη, το ηθικό των Ελλήνων στρατιωτικών έχει, πλέον, φτάσει στο ναδίρ.
Αλληλένδετα στοιχεία, όσο και να θέλει ο οποιασδήποτε να το αμφισβητήσει, είναι το ηθικό με την αμοιβή του παρεχόμενου έργου. Το ηθικό των στελεχών είναι ο πολλαπλασιαστής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων.
Μέχρι και σήμερα, δυστυχώς, ο Έλληνας στρατιωτικός ποτέ δεν αμείφθηκε και συνεχίζει να μην αμείβεται για αυτό που παρείχε και εξακολουθεί να παρέχει. Την ασφάλεια της Χώρας μας και την εδαφική της ανεξαρτησία και ακεραιότητα.
Ακόμη και μέσα στα ειδικά μισθολόγια είναι ο χαμηλότερα αμειβόμενος. Ο μισθός του υπολείπεται των λοιπών. Δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με τους δικαστικούς, ούτε με τους καθηγητές Πανεπιστημίων, ούτε με τους Αρχιερείς, ούτε με τους γιατρούς του ΕΣΥ κλπ.
Τα 2 τελευταία χρόνια λοιδορήθηκε βάναυσα και συκοφαντήθηκε από χείλη ανώτατων κυβερνητικών παραγόντων, δημιουργώντας στον Ελληνικό λαό την εικόνα ενός εργαζόμενου που παρεργάζεται σε βάρος του συνόλου.
Προσπάθειες από άλλα κυβερνητικά στελέχη για ανύψωση του ηθικού πέφτουν στο κενό. Από το ένα αυτί μπαίνουν και από το άλλο βγαίνουν. Η πραγματικότητα αμείλικτη. Άδειες τσέπες και φαγωμάρα στην οικογένεια.
Μεγάλος αριθμός συναδέλφων στρατιωτικών (ιδίως χαμηλόβαθμων) δεν μπορούν να συντηρήσουν την οικογένειά τους. Τα παιδιά υποσιτίζονται. Τα έξοδα μεγαλώνουν. Οι Τράπεζες με το τηλέφωνο στο χέρι πιέζουν. Θα σας κάνουμε ρεζίλι στην Υπηρεσία απειλούν. Τα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις στην Υπηρεσία δυσανάλογα με τις παροχές. Μα τι να κάνουμε πια; Χωρίς κάρβουνο η μηχανή δεν μπορεί να δουλέψει.
Η απάντηση βρίσκεται στην καρδιά όλων των Ελλήνων πολιτών. Και είναι σίγουρο ότι, μαζί με τους Έλληνες στρατιωτικούς, πολύ σύντομα θα δοθεί δημοκρατικά. Ο Ελληνικός λαός πολύ σύντομα θα τιμωρήσει τους ξένους και ντόπιους δυνάστες του.
Δυστυχώς οι ξένοι και ντόπιοι Τροϊκανοί απεργάζονται σχέδια υποδούλωσης της Χώρας, εξαθλίωσης των πολιτών της και αφανισμού της. Αποδυνάμωση και αποψίλωση των Ενόπλων Δυνάμεων και καταπίεση των στελεχών τους.
Μάλλον, όμως, καρβέλια ονειρεύονται. Ξεχνούν κάτι. Την υπερηφάνεια του Ελληνικού λαού και το πείσμα των Ελλήνων στρατιωτικών. Τη ενότητά τους στις δύσκολες καταστάσεις. Το συλλογικό αγώνα τους για την ανατροπή της δυσκολίας. Τη ρήξη τους με τους δυνάστες. Την ελευθερία τους.
Ας διαβάσουν ιστορία. Πλούσια με πάμπολλα παραδείγματα και προσφερόμενα δωρεάν φροντιστηριακά μαθήματα.. Μπορεί κάποιοι, εκ των υπογραφόντων, να μην διάβασαν τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα, τους εφαρμοστικούς νόμους, αλλά ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσουν Ελληνική ιστορία.
Να ξεφυλλίσουν τις σελίδες της. Να παραδειγματιστούν και να σκεφτούν. Όλοι κρινόμαστε από τις πράξεις και τα αποτελέσματά τους. Όχι τα βαρύγδουπα λόγια και τις φανφάρες. Αυτά εκστομίζονται, ακούγονται, καταγράφονται και, ιδίως, στη σημερινή εποχή, πετάγονται στον "Καιάδα". Δεν λαμβάνονται υπόψη.
Ας το καταλάβουν κάποιοι. Η καλύτερη τακτική είναι η σιωπή. Πράττω αυτό που πιστεύω και κρίνομαι. Αυστηρά και αμείλικτα. Και να ξέρουν πολύ καλά ότι ο αυστηρότερος κριτής όλων μας είναι τα δακρυσμένα μάτια των Ελληνόπουλων. Τα παγωμένα χείλη των παιδιών μας. Τα τρεμάμενα χέρια τους. Είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα ψελλίσουν. Μαζί με τους γονείς τους θα πράξουν αυτό που πρέπει.

Μαρκεζίνης : Έξοδος απο το σκοτάδι μόνο με ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο


Βασίλειος Μαρκεζίνης, Ακαδημαϊκός

Άμεση απομάκρυνση των υπαιτίων 

Στο πρόσφατο βιβλίο μου Οι επτά ιδέες για πιθανή αναγέννηση επανέλαβα ένα θέμα που κατέχει κεντρική θέση σε όλες σχεδόν τις δημοσιεύσεις μου της τελευταίας πενταετίας: στην πλειονότητά τους, οι πολιτικοί που μας κυβερνούν τα τελευταία δώδεκα  (ή και περισσότερα) χρόνια, ασχέτως των όποιων ταλέντων και προσωπικών ιδιοτήτων τους, έχουν αποτύχει παταγωδώς και, επιπλέον, έχουν γονατίσει τη χώρα μας. Πράγματι, αυτοί είναι κυρίως οι άνθρωποι που μας κατέστρεψαν. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που είναι σήμερα υπόλογοι στον ελληνικό λαό,  έστω και αν –κακώς− παραμένουν ατιμώρητοι. Επ’ ουδενί λόγω, όμως, είναι οι άνθρωποι που μπορούν να μας σώσουν ή που θα μπορούσαμε έστω και να τους διανοηθούμε σε ρόλο σωτήρων.  Καθώς φαίνεται,  μάλιστα,  τέσσερα χρόνια αφότου πρωτοδιατύπωσα αυτή την ιδέα σε ένα άρθρο μου στο Βήμα (19  Φεβρουαρίου 2009),  ένας ανώτερος δικαστής και υπουργός επικρατείας της σημερινής κυβέρνησης δείχνει και ο ίδιος να έχει πειστεί για την ορθότητα της ιδέας μου. Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Οι αλλεπάλληλες δηλώσεις στις οποίες προβαίνουν σήμερα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣοΚ, με σκοπό να αποποιηθούν κάθε ευθύνη ή να αποστασιοποιηθούν από τις  (κατά γενική ομολογία)  εξωφρενικές ενέργειες του αρχηγού τους −ο οποίος,  κατά τον πλέον απίστευτο και απολύτως ασυγχώρητο τρόπο,  παραμένει ακόμη μέσα στα πράγματα−, αποδεικνύει απλώς ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι καιροσκόποι πολιτικοί του χειρίστου είδους, οι οποίοι δικαίως έχουν προκαλέσει την μήνιν και την αηδία της μεγαλύτερης μερίδας του λαού.  Και ερωτώ:  το στίγμα αυτό πόσοι από τους κορυφαίους συνεργάτες του κ. Παπανδρέου μπορούν να το αποφύγουν; Το δόγμα της συλλογικής υπουργικής ευθύνης  –από τα πλέον κεντρικά του κοινοβουλευτικού συστήματος–  δεν περιορίζει την ευθύνη για τα σημερινά οικονομικά μας χάλια μόνο σε διατελέσαντες οικονομικούς υπουργούς,  αλλά αδιαμφισβήτητα επεκτείνει την ευθύνη σε όλους τους υπουργούς των κυβερνήσεων για τις αποφάσεις τις οποίες έλαβαν  (ή δεν έλαβαν) και για τις οποίες σήμερα μας ταπεινώνουν οι ξένοι «φίλοι» μας!

Επιπλέον, οι εν λόγω πολιτικοί δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα.  Τα ΜΜΕ,  που  βρίσκονται σήμερα σε κατάσταση χρεοκοπίας ή ημιχρεοκοπίας,  έχουν και αυτά το δικό τους μερίδιο ευθύνης,  διότι από το πρώτο έως το  τελευταίο  (είτε πρόκειται για τηλεοπτικό σταθμό είτε για εφημερίδα)  διευθύνονται με κύριο γνώμονα όχι το καλό του κοινωνικού συνόλου,  αλλά το κέρδος ή τη ματαιόδοξη επιδίωξη να κατευθύνουν τις τύχες του τόπου.  Κανείς,  και πάντως όχι ο γράφων,  δεν απαιτεί από τους συνανθρώπους του να φέρονται ανιδιοτελώς.  Ο γράφων όμως θεωρεί κάθε μορφής υπερβολή,  μη εξαιρουμένης της υπερβολής κατά την επιδίωξη του ιδίου συμφέροντος,  ιδιαίτερα επιλήψιμη συμπεριφορά,  η οποία,  αργά ή γρήγορα,  θα έχει το τίμημά της. Δεν είναι,  λοιπόν,  ο κ.  Τσοχατζόπουλος ο μόνος υπαίτιος για την ηθική και οικονομική μας κατάντια!  Υπάρχουν και άλλοι,  οι οποίοι όμως έχουν καταφέρει να αλληλοαπαλλαχθούν!  

Μετά το νέο υπερ-Μνημόνιο,  το οποίο πρόσφατα ψήφισαν 199  από τους 300 εκλεγμένους αντιπροσώπους μας, έχει πλέον έλθει η στιγμή για ριζοσπαστικές αλλαγές στο πολιτικό μας σύστημα.  Για όλους όσοι έζησαν αυτή την αξέχαστη  «βραδιά Παπαδήμου»,  η εμπειρία των πυρπολημένων κτηρίων,  του καταιγισμού δακρυγόνων και τωνβανδαλισμών που έγιναν θα παραμείνει αλησμόνητο δείγμα δημοκρατίας α λα Παπαδήμος,  ανάλογο  (μια και δύσκολα θα μπορούσε να είναι χειρότερο) με το μοντέλο του Γιώργου Παπανδρέου! Και εφόσον μιλάμε για την κυβέρνηση Παπαδήμου, δεν θα έπρεπε άραγε ο πρωθυπουργός να έχει διατάξει ανάκριση για το ποιοι ακριβώς είναι οι  «κουκουλοφόροι»; Μήπως δηλαδή έχουμε και σε αυτόν τον τομέα  «συνεργασία»  μεταξύ παρανόμων και παρακρατικών ταραχοποιών;  Δυστυχώς,  όμως,  και παρά τα ανωτέρω,  στον ελληνικό ορίζοντα δεν διαφαίνονται οι αναγκαίες αλλαγές,  αλλά η αναπόδραστη παρακμή της χώρας μας. Προσωπικά,  ελάχιστα ενδιαφέρομαι για την καταδίκη ή τη διάσωση των υπαιτίων·  η σωτηρία της χώρας μου,  αντιθέτως,  με ενδιαφέρει στον μέγιστο βαθμό. Και, για καλή μου τύχη,  είμαι σε θέση να διατυπώνω ιδέες,  που μπορεί μεν να είναι −εν μέρει ή και πλήρως–  λανθασμένες,  αλλά τις διατυπώνω ως αντικειμενικός παρατηρητής,  ο οποίος δεν ζητά τίποτε,  δεν αναμένει τίποτε και δεν φοβάται τίποτε.  Πόσοι από τους πολιτικολογούντες μας μπορούν ειλικρινά να ισχυριστούν κάτι τέτοιο; Πώς, λοιπόν, προτείνω να κινηθούμε;

Ανάγκη για εκλογές

Το πρώτο πράγμα που οφείλουμε να πράξουμε είναι να προκηρύξουμε εκλογές και να ζητήσουμε από τον λαό να αναδείξει μια νέα,  πλήρως νομιμοποιημένη Βουλή. Όπως είναι φυσικό, όλοι εκείνοι οι πολιτικοί που δεν έχουν την παραμικρή πιθανότητα επανεκλογής αντιτίθενται σφόδρα σε αυτή την προοπτική.  Επειδή όμως είναι έξυπνοι,  ή μάλλον πονηροί, φροντίζουν να συγκαλύπτουν τους πραγματικούς λόγους της αντίθεσής τους και να επικαλούνται διάφορες υψηλές αρχές συνδεόμενες με το συμφέρον του κράτους.  Ποιου κράτους,  όμως;  Του κράτους που πρόσφατα κατέστρεψαν λαμβάνοντας αποφάσεις βασισμένες σε περίπλοκα έγγραφα,  τα οποία δεν είχαν μπει καν στον κόπο να διαβάσουν; Δεν τα χάβουν πλέον οι Έλληνες ψηφοφόροι κάτι τέτοια. Αυτό που καταλαβαίνουν οι Έλληνες είναι ότι μερικοί από τους συγκεκριμένους πολιτικούς επιδιώκουν απλώς να  «κερδίσουν χρόνο», ώστε κάποιες εφημερίδες, που θεωρούν ότι στα καθήκοντά τους, πέραν της κάλυψης των ειδήσεων,  περιλαμβάνεται και η ανάδειξη κυβερνήσεων, να μπορέσουν να παρουσιάσουν το απόλυτο μηδέν ως κάτι «νέο»  και  «καινοτόμο»,  το οποίο θα  «συγκινήσει το αποκαμωμένο εκλογικό σώμα». Σε αυτό το μηδέν, λοιπόν, θα προστεθούν και οι ίδιοι, ξεχνώντας μάλλον ότι 0 + 0 = 0! Άραγε,  όμως,  μια αποτυχημένη −κατά πολλούς− Υπουργός Εξωτερικών, η οποία έχει καταλήξει να αποτελεί την προσωποποίηση της πελατειακής πολιτικής,  πόσο πιθανό είναι να προσφέρει αυτό το πολυπόθητο  «νέο»; Η αποδεδειγμένη μη εκλογιμότητά της δεν σημαίνει τάχα ότι το εκλογικό σώμα δεν τη θέλει, όπως άλλωστε, δεν την ήθελαν και οι κομματικοί της συνάδελφοι ως αρχηγό τους;  Ή μήπως, πάλι, ένας 75χρονος πρώην υπουργός, που απορρίφθηκε από τη ΝΔ,  απορρίφθηκε από το ΠΑΣοΚ και,  πρόσφατα,  απορρίφθηκε  ηχηρά και από το ίδιο το εκλογικό σώμα, θα μπορούσε ποτέ να είναι το «μοντέρνο»,  το  «νέο»,  για να μην πω και  «νεαρό»,  άτομο που χρειαζόμαστε; Εφόσον λοιπόν,  και πάλι,  η απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό «Όχι!» (όπως και οφείλει να είναι), είναι τάχα περισσότερο ελκυστική η συμμετοχή του προέδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ στην ομάδα που επιδιώκει να δημιουργήσει το νέο κόμμα; Φυσικά, θα έλεγαν κάποιοι, η  «έλξη» ενός τέτοιου κόμματος θα μπορούσε ίσως να ενισχυθεί και με την προσθήκη της σημερινής υπουργού Παιδείας, δεδομένου ότι δεν έχει βρει ακόμη τη θέση της στις ομάδες που διεκδικούν τα σκήπτρα του κ.  Παπανδρέου.  Πόσο  «αθώα»  είναι όμως η συγκεκριμένη υπουργός για όλα όσα αποφάσισαν το κόμμα και η κυβέρνησή της ή, εξίσου, η κυβέρνηση του πρώην «μέντορά» της στις αρχές της δεκαετίας του 2000;  Πράγματι,  είναι παράλογο ακόμη και να σκεφτόμαστε την πιθανότητα ότι οι άνθρωποι αυτής της κατηγορίας μπορούν να διορθώσουν τα λάθη του ΠΑΣοΚ εφαρμόζοντας την ίδια ή ανάλογη συνταγή − την οποία,  μόλις την περασμένη Κυριακή,  υιοθέτησαν ξανά… για το καλό του τόπου! Ανάγκη για ανανέωση κομμάτων και φιλοσοφιών Εφόσον, κατά τα φαινόμενα, η «παρθενογένεση» δεν μπορεί να αναδείξει εγκαίρως ένα νέο κόμμα για τις επόμενες εκλογές,  υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο μιας μαζικής μετάγγισης αίματος −ή,  θα έλεγα,  μιας μεταμόσχευσης μυελού οστών−,  η οποία θα προσπαθήσει να σώσει τα παλιά και φθαρμένα κόμματα από τη σημερινή,  σοβαρότατη,  κρίση αναιμίας που αντιμετωπίζουν,  προκαλώντας τη δημιουργία νέων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Θεωρητικά,  κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποτελεί έναν εναλλακτικό τρόπο αναζωογόνησης,  ή ακόμη και ανανέωσης.  Ωστόσο, όπως στους ετοιμοθάνατους ανθρώπους,  έτσι και στους ετοιμοθάνατους πολιτικούς οργανισμούς,  τα θνήσκοντα κύτταρα ενδέχεται να απορρίψουν τα νέα κύτταρα·  και το κεφάλι −στη βιολογία,  το ανοσοποιητικό σύστημα− ενδέχεται να μην έχει τη δύναμη να αντιδράσει.

Ο τρίτος τρόπος για τη μείζονα αλλαγή που χρειαζόμαστε είναι μέσω της πλήρους ανατροπής της έννομης τάξης.  Παρότι, ομολογουμένως,  η χώρα μας χρειάζεται εκ βάθρων ανανέωση,  ο συγκεκριμένος τρόπος ενέχει πολυάριθμους και σοβαρότατους κινδύνους. Θα προκαλέσει μεγάλο ανθρώπινο πόνο·  θα γυρίσει την οικονομία της χώρας μας ακόμη πιο πίσω·  θα αφήσει ολόκληρη τη σημερινή γενιά με τραύματα ανάλογα του Εμφυλίου των μέσων της δεκαετίας του ’40. Και, εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν ορισμένοι δεν βλέπουν άλλον τρόπο για να επιτύχουμε την απαραίτητη ανανέωση,  προσωπικά ποτέ δεν θα τον δεχόμουν, για τους λόγους που προανέφερα.  Εντούτοις,  πρέπει να αλλάξουμε οπωσδήποτε τους Έλληνες πολιτικούς δρώντες, ακριβώς επειδή πρέπει να αλλάξουμε τις ισχύουσες πολιτικές:  χρειαζόμαστε νέες πολιτικές σε εσωτερικό,  ήτοι κοινωνικό, επίπεδο· νέες πολιτικές στις εξωτερικές μας σχέσεις και στην εθνική μας άμυνα·  νέες πολιτικές στους τομείς των δημόσιων οικονομικών και,  εν γένει,  της οικονομίας.  Αυτή η καινοτομία όμως μπορεί να προέλθει μόνον από νέα πρόσωπα, που δεν θα ελέγχονται από ξένους παράγοντες αλλά απλώς θα ξέρουν να συνεργάζονται μαζί τους· δεν θα σαστίζουν από φοβερό αίσθημα τιμής  (και κατωτερότητας) αν ο Σαρκοζί, η Μέρκελ ή ο Μπαρόσο τούς τηλεφωνούν για να τους πουν τι πρέπει να κάνουν· δεν θα είναι εξαρτημένα από τα οικονομικά μας κατεστημένα και άρα δεν θα νιώθουν υποχρεωμένα να υποκύπτουν στα αιτήματά τους για κάθε λογής «διευκολύνσεις». Υπάρχουν τέτοια πρόσωπα;

Ανάγκη για ένα όνειρο

Η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι: «Ναι!» Ο νέος ηγέτης μας, όμως, πρέπει να μπορεί να ονειρευτεί και, όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να έχει το θάρρος, τη φαντασία και τη ρητορική δεινότητα να μεταδώσει αυτό το όνειρο και στον λαό του. Να κάνει τους συμπατριώτες του περήφανους που είναι Έλληνες.  Να αναζωπυρώσει την πίστη τους στον Θεό τους, αλλά, συγχρόνως, να τους διδάξει και εκείνο το είδος ανεκτικότητας που δίνει δύναμη σε ένα ενωμένο έθνος και συνάδει με τη νομική μας αντίληψη περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτή εκφράζεται και εφαρμόζεται από το δίκαιό μας. Δεν μπορούμε να πούμε στις άλλες χώρες πώς να κυβερνώνται·  οφείλουμε όμως να εξασφαλίσουμε την εντιμότητα,  την αποτελεσματικότητα και τη δίκαιη διακυβέρνηση της χώρας μας.

Θα πουν μερικοί: ο Μαρκεζίνης τρέφει αυταπάτες.  Θα τους απαντούσα:  αν ο ηγέτης έχει πίστη,  αν είναι  αποδεδειγμένα ανεπηρέαστος και ανεξάρτητος από αμφίβολης  εντιμότητας επιχειρηματίες και ξένους πολιτικούς,  και αν μπορεί επιπλέον να εμπνεύσει έναν νέο στόχο στους Έλληνες και να τους κάνει να πιστέψουν σε αυτόν, τότε, ναι, μπορεί να τα καταφέρει.  Και θα τα καταφέρει,  εφόσον συνεργαστεί με ανθρώπους τους οποίους θα επιλέξει με βάση την αξία τους, και όχι κομματικά κριτήρια.  Θα τα καταφέρει,  εφόσον αρχίσει τη διακυβέρνησή του αποκαθιστώντας πάραυτα τις οικονομικές αδικίες που έχουν υποστεί οι πιο αδύναμοι,  οι πιο φτωχοί,  οι πιο περιθωριοποιημένοι,  οι ξεχασμένοι συνταξιούχοι, οι απόκληροι.  Θα τα καταφέρει, εφόσον πείσει τους πλουσίους (και στην Ελλάδα έχουμε πολλούς!) να δώσουν τη βοήθειά τους σε αυτήν τη φάση έντονης ανάγκης,  και εφόσον,  ως αντάλλαγμα,  θέσει σε ισχύ ένα φορολογικό καθεστώς που θα τους προσφέρει κίνητρα αλλά και σταθερότητα φορολογικής ρύθμισης για να κάνουν εκ νέου επενδύσεις στην Ελλάδα. Τέλος,  θα τα καταφέρει εφόσον προσελκύσει νέους φίλους από το εξωτερικό, μέχρις ότου οι παλιοί φίλοι λογικευθούν και ξαναφερθούν στη χώρα μας με αξιοπρέπεια και σεβασμό.  Αυτό το προτείνω από καιρό,  αλλά πρέπει να γίνει αμέσως!  Η ισοκατανομή θυσιών σηματοδοτεί τον νέο δρόμο προς την κοινωνική συνοχή Η συντριπτική αδικία των μέτρων που ελήφθησαν κατά τα τελευταία δύο χρόνια επιδεινώθηκε από το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά εφαρμόστηκαν οριζόντια,  δηλαδή τυφλά.  Ως εκ τούτου,  θα πρέπει να γίνει άμεση αποκατάσταση των μεγαλύτερων αδικιών που διαπράχθηκαν με αυτόν τον τρόπο. Όπως για πολλά άλλα πράγματα,  έτσι και στην προκειμένη περίπτωση θα χρειαστούν χρήματα. Δεδομένου όμως ότι το σενάριο που προβλέπω θα εκτυλιχθεί κατά πάσαν πιθανότητα εκτός ευρώ –εξαιτίας της καταστροφικής πολιτικής των αρχικών και των νεότερων «μνημονιακών»,  και όχι γιατί επιθυμούν κάτι τέτοιο οι «αντιμνημονιακοί»− είναι πια καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά πως θα αντιμετωπίσουμε αυτό το τρομακτικό ενδεχόμενο. 

Όπως πάντα,  το πρώτο βήμα είναι να κοιτάξουμε κατάματα τον κίνδυνο και να ειδοποιήσουμε χωρίς περιστροφές τους συμπατριώτες μας για το τι πρέπει να γίνει. Αν αποδεχθούν τη διάγνωση της ασθένειας και τη συνταγή για τη θεραπεία, τα μέτρα θα ληφθούν κατόπιν συναίνεσης,  και όχι επιβολής. Αν, πάλι, οι συμπολίτες μας δεν συμφωνούν, θα πρέπει να πάνε σε άλλο γιατρό,  αναζητώντας άλλη θεραπεία. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, η απόφαση θα είναι δική τους, και όχι των ξένων!

Η θεραπεία που προτείνω, λοιπόν, στηρίζεται στην ιδέα ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου,  το οποίο όλοι οι πολίτες  –δεν αναφέρομαι καν στους εξ ορισμού εγωκεντρικούς πολιτικούς− πρέπει να δεχθούν,  έστω και αν δεν τους ικανοποιεί όλους εκατό τοις εκατό.  Κάτι τέτοιο όμως μπορεί να γίνει εφόσον όλοι πάρουμε κάτι και δώσουμε κάτι:  βασιλείς και στρατιώτες,  πλούσιοι ή πένητες, εργοδότες ή εργαζόμενοι,  συνδικαλιστές ή απλά μέλη συνδικάτων,  αστυνόμοι και διαδηλωτές − όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν συμφέρον να επιτύχει αυτή η προσπάθεια.  Σε αυτή την υπαρξιακή μάχη,  πρέπει να ερωτηθούν οι πάντες, ακόμη και οι νομοταγείς αναρχικοί, και, ει δυνατόν, να συμφωνήσουν!  Έτσι, η άμεση λήψη των μετρών που ανέφερα ενδεικτικά πρέπει να συνδυαστεί με:   (α)  τη συνειδητή απόφαση όλων των Ελλήνων πολιτών να μην προβαίνουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες επί ένα ορισμένο διάστημα,  ώστε να μπορέσουν τα νέα μέτρα να τελεσφορήσουν·  (β)  την προθυμία των πιο ευκατάστατων πολιτών να προστατεύσουν από τον οικονομικό πόνο τούς λιγότερο τυχερούς·    (γ) την απόφαση των εργαζομένων και των συνδικάτων τους –που οφείλουν να απελευθερωθούν από τις κομματικές κηδεμονίες− να επιτρέψουν την αναδόμηση του κράτους, να δουλέψουν συνειδητά για τη συλλογή των φόρων,  να συμπράξουν με κάθε τρόπο στη μείωση της γραφειοκρατίας προκειμένου η χώρα να προσελκύσει νέες επενδύσεις.   Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με απώτερο σκοπό να επανέλθουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και,  επιπλέον,  να πείσουμε τους ξένους ότι έχει γίνει μια πραγματικά νέα αρχή, η οποία, αργά, κοπιαστικά αλλά με βεβαιότητα,  θα επαναφέρει τη χώρα μας σε θέση οικονομικής ανταγωνιστικότητας. Αυτή η αναδόμηση πιθανότατα θα απαιτήσει τη συνέχιση της εξυγίανσης και της σμίκρυνσης του δημόσιου τομέα, αλλά και την απόλυση όσων δεν εργάζονται επειδή οφείλουν τις θέσεις τους αποκλειστικά και μόνο σε κομματικούς διορισμούς και εξυπηρετήσεις.  Επειδή αυτά τα μέτρα δεν θα είναι εύκολα, θα πρέπει να ληφθούν κατά  «έξυπνο»  τρόπο,  που σκοπό θα έχει να μετριάσει των πόνο των πολιτών που θα τα υποστούν. Να αποφευχθούν, όμως, ΔΕΝ είναι δυνατόν.  Πιστεύω, ωστόσο,  ότι θα γίνουν αποδεκτές οι σχετικές αποφάσεις από τους περισότερους από εμάς,  ιδίως εάν εφαρμοστούν αφού πρώτα αποκατασταθούν διάφορες κατάφωρες αδικίες − π.χ.  αφού οι διαπιστωμένοι μεγαλοοφείλετες του δημοσίου υποχρεωθούν να πληρώσουν τους τεράστιους φόρους που οφείλουν.  Θα μου πείτε: «Κλείνει έτσι η μαύρη τρύπα των εσόδων;»  Η απάντηση είναι: «Όχι,  βεβαίως».  Εντούτοις,  μια τέτοια κίνηση θα καθιστούσε πιο εύκολη την εφαρμογή της λιτότητας, γιατί θα έπειθε τους θιγόμενους πολίτες ότι δεν θα μπαίνουν πάντα οι ίδιοι στο στόχαστρο για να προφυλάξουν τους πολυπροστατευμένους τραπεζίτες,  ξένους και δικούς μας,  οι οποίοι τον τελευταίο καρό έχουν γίνει τα  «αγαπημένα   παιδιά» του κράτους! 

Επανέρχομαι λοιπόν στην απόλυτη ανάγκη για μια ευρεία συναίνεση −και όχι για έξωθεν επιβεβλημένες υποχρεώσεις−,  βασισμένη στην ισοκατανομή των βαρών,  προκειμένου να βεβαιωθούμε ότι θα αποφευχθούν οι εσωτερικές κοινωνικές αναταραχές και θα μειωθούν,  όσο το δυνατόν περισσότερο, οι σοβαροί κίνδυνοι του πληθωρισμού που συνοδεύουν κάθε υποτίμηση του εγχώριου νομίσματος και πηγάζουν από την πίεση να αναπληρωθούν αμέσως οι απώλειες από την υποτίμηση.  Εν ολίγοις, έμφαση πρέπει να δοθεί όχι μόνο στην αποκατάσταση αδικιών αλλά και στη συγκράτηση των τιμών και στη δημιουργία όλων εκείνων των θεμελίων που θα πείσουν τους απλήρωτους πιστωτές μας −διότι θα έχουμε πολλούς ξένους που θα υπάγονται σε αυτή την κατηγορία, μια και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς να αποτινάξουμε το χρέος μας− ότι μια μέρα θα είμαστε και πάλι αρκετά ελκυστικοί ώστε να σκεφτούν την πιθανότητα νέων επενδύσεων στη χώρα μας. Η τελευταία αυτή δήλωση δεν είναι θεωρητική·  βασίζεται στην πραγματικότητα·  την πραγματικότητα ότι οι αγορές ξεχνούν εύκολα εφόσον τους αποδείξεις ότι η οικονομία σου έχει αρχίσει να ανακάμπτει.  Και όλα αυτά θα πρέπει να στηριχθούν από μια νέα εξωτερική πολιτική που θα εκμεταλλευθεί τους αναξιοποίητους φυσικούς πόρους μας και θα προσελκύσει ξένα συμφέροντα, τα οποία μέχρι τώρα δεν μας επέτρεπε καν να σκεφτούμε η εξάρτησή μας από κάποιους άλλους «φίλους».

Είναι εφικτά όλα αυτά;

Η αναγέννηση του Φοίνικα μέσα από τις στάχτες του συμβαίνει μόνο στη  μυθολογία.  Είμαστε όμως τόσο βαθιά μέσα στα  «σκατά»  −δυστυχώς,  μόνο η λαϊκή γλώσσα μπορεί να εκφράσει με ακρίβεια την εικόνα της σημερινής κατάστασης−,  είμαστε τόσο απομονωμένοι από τους φίλους μας, τόσο στερημένοι από έντιμους και εμπνευσμένους ηγέτες, ώστε θα ήταν ό,τι χειρότερο να επικεντρωθούμε σε μύθους και να ελπίζουμε ότι θα βρούμε κάποιον τρόπο για να τους κάνουμε πραγματικότητα.

 Μπορούν να επιτύχουν οι προτάσεις μου;

 Ναι!  Με δυσκολίες,  αναμφίβολα, τεράστιες θυσίες, αλλά και πλήρη αυτοπειθαρχία. Όλα αυτά είναι αναγκαία γιατί οι συμπατριώτες μου πρέπει να καταλάβουν ότι, όπως είναι υπερβολικές οι απειλές περί ακαριαίου θανάτου σε περίπτωση που βγούμε από το ευρώ, έτσι δεν ευσταθεί διόλου και η άποψη ότι γυρίζοντας στη δραχμή θα γίνουμε  «κύριοι του οίκου μας». Η πραγματική απάντηση είναι ότι,  μόνον αν δείξουμε μέγιστη αυτοσυγκράτηση και πειθαρχία, μπορεί να ισχύσει και να διαρκέσει κάτι τέτοιο!  Θα σταθούμε,  οι Έλληνες,  στο ύψος της πρόκλησης;  Το ζήτημα μάλλον είναι: έχουμε εναλλακτική λύση; Τι ακριβώς μας προσφέρουν ο κ.  Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί μας: μακροχρόνια υποτέλεια στην Ευρώπη; De facto μεθόδους που θα απορροφούν όλα τα χρήματα που θα κερδίζουμε,  ώστε να πληρώνουμε,  πρώτα και υποχρεωτικά,  τους ξένους τραπεζίτες για τα δανεικά τους;   Ή μήπως η τυφλή υπακοή (και όχι η φιλία) προς τους Αμερικανούς θα μας βοηθήσει, τη στιγμή που αυτοί στηρίζουν τόσο απροκάλυπτα τις τουρκικές πιέσεις εναντίον μας; Επιπλέον,  η καταφυγή στον νεοσυντηρητισμό,  η οποία θα κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους, δεν είναι επ’ ουδενί λόγω προτιμότερη από την επιλογή ενός μοντέλου αγοράς με κίνητρα που θα επιτρέπουν μεν την κερδοφορία αλλά θα προϋποθέτουν και έναν σημαντικό βαθμό κοινωνικής ευθύνης και υποχρεώσεων εκ μέρους των ευπόρων.

Εν ολίγοις,  απαιτείται ισορροπία·  ισορροπία μέσω της κοινής προσπάθειας. Ισορροπία που θα στηρίζεται στο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο όλα τα μέλη της κοινωνίας θα αναλάβουν να τηρήσουν μέχρις ότου, έπειτα από μια περίοδο κακουχίας δύο ή και τριών ετών, ξαναβγούμε απο το σκοτάδι.

Συμπύκνωσα πολλές ιδέες μέσα σε πολύ λίγο χώρο. Γι’ αυτόν τον λόγο,  κάποιοι αναγνώστες μπορεί να νιώσουν αμφιβολίες για τις προτάσεις μου. Αμφιβολίες για το αν οι Έλληνες είναι καν σε θέση να επιχειρήσουν ένα θαύμα... Απευθύνομαι όμως σε όλους όσοι θεωρούν ανυπόφορη τη σημερινή κατάσταση και πιστεύουν ότι τα πράγματα διαρκώς χειροτερεύουν.  Προς χάριν αυτών,  και μόνον,  θα παραφράσω την κατακλείδα του Μανιφέστου του Μαρξ και του Ένγκελς: 13 Έλληνες, ενωθείτε! Δεν έχετε να χάσετε παρά τις αλυσίδες σας. Αλλά μπορείτε να κερδίσετε τον κόσμο!   Η πολιτική θεωρία του Μαρξ,  του μεγάλου αυτού στοχαστή,  δεν ευοδώθηκε λόγω της οικονομικής ευημερίας που προκάλεσε η βιομηχανική επανάσταση.  Ωστόσο,  η προπαρατεθείσα κατακλείδα αποτελεί και σήμερα σημαντική πηγή έμπνευσης ακριβώς επειδή παραμένει απολύτως συναφής με την εποχή μας.  Δεν έχουμε άλλη επιλογή,  δεδομένου ότι το μόνο που κάνει σήμερα ο κ.  Παπαδήμος είναι να μας μεταφέρει τις εντολές άλλων! Ακόμη και την περιβόητη λιτότητα που απαιτούν οι δανειστές μας οι υπουργοί του δεν έχουν ακόμη αρχίσει να την εφαρμόζουν στα σοβαρά.  Η Αριστερά, παρότι δεν ευθύνεται για το σημερινό χάος, μοιάζει ακόμη βυθισμένη στον ταξικό πόλεμο του παρελθόντος, αδυνατώντας να προβάλει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης,  πέραν μιας πολιτικής που στηρίζεται στη  (α)  συνεχή άρνηση και  (β)  στις συνεχείς κινητοποιήσεις στους δρόμους. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, οι δυνάμεις της είναι περισσότερο διχασμένες από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν και, ως εκ τούτου, αδυνατούν να διαμορφώσουν μια πειστική εναλλακτική λύση. Είμαστε άραγε αρκετά απελπισμένοι ώστε να δοκιμάσουμε επιτέλους τη λύση της κοινωνικής συνεργασίας και αρκετά τολμηροί ώστε να ωφεληθούμε από τους καρπούς της;  Ο χρόνος θα το δείξει. Προσωπικά, με το παρόν κείμενο, σκοπό έχω να παρουσιάσω μια γενική σύνοψη της μόνης θεραπείας που θεωρώ ότι μπορεί να μας σώσει. Διότι η θεραπεία αυτή είναι διαχρονική, τόσο λόγω της ορθότητας της βασικής της αρχής −της ισότητας προσπαθειών− όσο και λόγω της απόστασής της από τις παροδικές μόδες που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να νομίζουν ότι μπορούν να αποκτήσουν κάτι χωρίς να δώσουν κάτι. Η ζωή όμως στηρίζεται στο  «πάρε-δώσε».  Το ίδιο το Ευαγγέλιο βλέπει ακόμη και τη δωρεά ως αμφοτεροβαρή σύμβαση: «Δωρεὰν ἐλάβετε», μας λέει, «δωρεὰν δότε»!

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

ο Μέγας ΜΙΚΗΣ και οι 199 (cojones)


ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - Μίκης Θεοδωράκης

Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία με στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της χώρας μου. Ξεκίνησαν από το 1975 με στόχο τον νεοελληνικό πολιτισμό, συνέχισαν με την διαστροφή της νεότερης ιστορίας μας και της εθνικής μας ταυτότητας και τώρα προσπαθούν να μας εξαφανίσουν και βιολογικά με την ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση. Εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκωθεί σύσσωμος για να τους εμποδίσει, ο κίνδυνος για την εξαφάνιση της Ελλάδας είναι υπαρκτός. Εγώ την τοποθετώ μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια. Από μας θα μείνει μόνο η μνήμη του πολιτισμού μας και των αγώνων μας για την ελευθερία.

Ως το 2009 δεν υπήρχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Οι μεγάλες πληγές της οικονομίας μας ήταν οι υπερβολικές δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού και η διαφθορά μιας μερίδας του πολιτικού και του οικονομικο-δημοσιογραφικού χώρου. Όμως και για τις δύο πληγές ήταν συνυπεύθυνοι και οι ξένοι. Όπως λ.χ. οι Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι και Αμερικανοί, που κέρδιζαν δισεκατομμύρια ευρώ σε βάρος του εθνικού μας πλούτου από την ετήσια πώληση πολεμικού υλικού. Αυτή η συνεχής αιμορραγία, μάς γονάτιζε και δεν μας επέτρεπε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, ενώ προσέφερε πλούτο στα ξένα έθνη. Το ίδιο συνέβαινε και με το πρόβλημα της διαφθοράς. Λ.χ. η Γερμανική Siemens είχε ειδικό κλάδο για την εξαγορά Ελλήνων παραγόντων, προκειμένου να τοποθετήσει τα προϊόντα της στην ελληνική αγορά. Επομένως ο ελληνικός λαός υπήρξε θύμα αυτού του ληστρικού ντουέτου, Ελλήνων και Γερμανών, που πλούτιζαν σε βάρος του.

Είναι φανερό ότι αυτές οι δύο μεγάλες πληγές θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι ηγεσίες των δύο φιλοαμερικανικών κομμάτων εξουσίας δεν είχαν διαβρωθεί από στοιχεία διεφθαρμένα, τα οποία για να καλύψουν τη διαρροή του πλούτου (που ήταν προϊόν της εργασίας του ελληνικού λαού) προς τα ταμεία των ξένων χωρών, κατέφευγαν στον υπέρμετρο δανεισμό, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να φτάσει στα 300 δισ. ευρώ, δηλαδή το 130% του ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος).

Με την κομπίνα αυτή οι ξένοι που προανέφερα κέρδιζαν διπλά. Πρώτον από την πώληση των όπλων και των προϊόντων τους. Και δεύτερον από τους τόκους των χρημάτων που δάνειζαν στις κυβερνήσεις και όχι στον λαό. Γιατί όπως είδαμε, ο λαός ήταν το κύριο θύμα και στις δύο περιπτώσεις. Ένα παράδειγμα και μόνο θα σας πείσει. Οι τόκοι του δανείου του ενός δισ. δολλαρίων που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα 1986 από μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα, έφτασαν στα 54 δισ. ευρώ και ξεπληρώθηκαν τελικά το ...2010!

Ο  κ. Γιούνγκερ εδήλωσε προ ενός έτους ότι είχε διαπιστώσει τη μεγάλη αιμορραγία των Ελλήνων από τις υπερβολικές (και αναγκαστικές) δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού από Γερμανία και Γαλλία συγκεκριμένα. Και συμπέρανε ότι έτσι οι πωλητές μας οδηγούν σε βέβαιη καταστροφή. Όμως ομολογεί ότι δεν προέβη σε καμμιά ενέργεια, για να μη βλάψει τα συμφέροντα των φιλικών του χωρών!

Στα 2008 υπήρξε η μεγάλη οικονομική κρίση στην Ευρώπη. Ήταν λοιπόν επόμενο να επηρεαστεί και η ελληνική οικονομία. Εν τούτοις το επίπεδο ζωής, αρκετά υψηλό, ώστε να έχουμε καταταγεί μεταξύ των 30 πλουσιότερων χωρών του κόσμου, έμεινε βασικά το ίδιο. Υπήρξε όμως άνοδος του δημοσίου χρέους. Όμως το δημόσιο χρέος δεν οδηγεί αναγκαστικά σε οικονομική κρίση. Τα χρέη μεγάλων χωρών όπως λ.χ. οι ΗΠΑ και η Γερμανία υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια ευρώ. Το πρόβλημα είναι εάν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή. Τότε μπορεί κανείς να δανείζεται από τις μεγάλες Τράπεζες με επιτόκιο έως 5%, έως ότου περάσει η κρίση.

Σ' αυτή τη θέση ακριβώς βρισκόμασταν στα 2009, όταν έγινε η κυβερνητική αλλαγή τον Νοέμβριο και ανέλαβε πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Για να κατανοηθεί τι σκέπτεται σήμερα ο ελληνικός λαός για την καταστροφική πολιτική του, παραθέτω δύο νούμερα: Στις εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε το 44% των ψήφων. Σήμερα τα γκάλοπ του δίνουν 6%.

Ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση (που όπως είπα αντανακλούσε την ευρωπαϊκή) με δάνεια από τις ξένες Τράπεζες και με το σύνηθες επιτόκιο δηλαδή κάτω από 5%. Εάν το έκανε αυτό, δεν θα υπήρχε για τη χώρα μας το παραμικρό πρόβλημα. Το αντίθετο μάλιστα θα συνέβαινε, γιατί βρισκόμασταν σε φάση οικονομικής ανάπτυξης κι έτσι ασφαλώς θα ανέβαινε το βιοτικό μας επίπεδο.

Όμως ο κ. Παπανδρέου είχε ήδη ξεκινήσει τη συνωμοσία του εναντίον του ελληνικού λαού από το καλοκαίρι του 2009, όταν συναντήθηκε κρυφά με τον Στρως Καν, με στόχο να οδηγηθεί η Ελλάδα κάτω από την ηγεμονία του ΔΝΤ. Η πληροφορία για τη συνάντηση αυτή δόθηκε στην δημοσιότητα από τον ίδιο τον πρώην Πρόεδρο του ΔΝΤ..

Για να φτάσουμε όμως έως εκεί, θα έπρεπε να παραμορφωθεί η πραγματική οικονομική κατάσταση στη χώρα μας, ώστε να φοβηθούν οι ξένες Τράπεζες και να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού σε απαγορευτικούς αριθμούς. Αυτή η επαχθής επιχείρηση ξεκίνησε με την ψεύτική εκτίναξη του Δημοσίου Ελλείμματος από το 9,2% στο 15%. Για την κακουργηματική αυτή πράξη ο Εισαγγελέας κ. Πεπόνης παρέπεμψε προ 20 ημερών στην Δικαιοσύνη τους κυρίους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου (υπουργό των Οικονομικών).

Ακολούθησε η συστηματική εκστρατεία του κ. Παπανδρέου και του Υπουργού Οικονομικών στην Ευρώπη που διήρκεσε 5 μήνες, κατά την οποία προσπαθούσαν να πείσουν τους ξένους ότι η Ελλάδα είναι ένας Τιτανικός έτοιμος να βυθιστεί, ότι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι, τεμπέληδες και επομένως ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της χώρας. Σε κάθε τους δήλωση ανέβαιναν τα επιτόκια, ώστε να μην μπορούμε πια να δανειστούμε, οπότε η υπαγωγή μας στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα να πάρει τον χαρακτήρα της σωτηρίας μας, ενώ στην πραγματικότητα υπήρξε η αρχή του θανάτου μας.

Τον Μάιο του 2010 υπεγράφη από έναν και μόνο Υπουργό το περίφημο Μνημόνιο, δηλαδή η πλήρης υποταγή μας στους δανειστές μας. Το ελληνικό δίκαιο σ' αυτές τις περιπτώσεις απαιτεί την ψήφιση μιας τόσο σημαντικής συμφωνίας από τα τρία πέμπτα της Βουλής. Άρα στην ουσία το Μνημόνιο και η Τρόικα που σήμερα ουσιαστικά μας κυβερνούν. λειτουργούν παράνομα όχι μόνο για το ελληνικό αλλά και για το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Από τότε έως τώρα, εάν τα σκαλιά που οδηγούν στο θάνατό μας είναι είκοσι, έχουμε ήδη διανύσει πάνω από τα μισά. Φανταστείτε ότι με το Μνημόνιο αυτό παραχωρούμε στους ξένους την Εθνική μας Αυτοτέλεια και την Δημόσια περιουσία μας. Δηλαδή Λιμάνια, Αεροδρόμια, Οδικά δίκτυα, Ηλεκτρισμό, Ύδρευση, Υπόγιεο και υποθαλάσσιο πλούτο κλπ. κλπ. Κι ακόμα τα ιστορικά μας μνημεία όπως η Ακρόπολη, οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Επίδαυρος κλπ. αφού έχουμε παραιτηθεί από όλες τις σχετικές ενστάσεις.

Σταμάτησε η παραγωγή, ανέβηκε στο 18% η ανεργία, κλείσανε 80.000 καταστήματα, χιλιάδες βιοτεχνίες και εκατοντάδες βιομηχανίες. Συνολικά βάλανε λουκέτο 432.000 επιχειρήσεις. Δεκάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τη χώρα, που βυθίζεται κάθε μέρα και πιο πολύ σε μεσαιωνικό σκότος. Χιλιάδες πρώην ευκατάστατοι πολίτες ψάχνουν στα σκουπίδια και κοιμούνται στο πεζοδρόμιο.

Στο μεταξύ υποτίθεται ότι ζούμε χάρη στη μεγαλοψυχία των δανειστών μας, της Ευρώπης των Τραπεζών και του ΔΝΤ. Στην πραγματικότητα κάθε πακέτο με τα δεκάδες δισ. ευρώ με τα οποία χρεώνεται η Ελλάδα επιστρέφεται ολόκληρο από κει που έρχεται, ενώ εμείς φορτωνόμαστε νέους αβάσταχτους τόκους. Και επειδή υπάρχει η ανάγκη να διατηρηθεί το Κράτος, τα Νοσοκομεία και τα Σχολεία, η Τρόικα φορτώνει τα μεσαία και τα κατώτερα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας με υπέρμετρους φόρους, που οδηγούν κατ' ευθείαν στην πείνα. Γενικευμένη κατάσταση πείνας είχαμε στην αρχή της γερμανικής κατοχής το 1941 με 300.000 νεκρούς σε διάστημα έξι μηνών. Από τότε το φάσμα της πείνας ξανάρχεται στη συκοφαντημένη και δύστυχη χώρα μας.

Αν σκεφθεί κανείς ότι η γερμανική κατοχή μας στοίχισε ένα εκατομμύριο νεκρούς και την ολοσχερή καταστροφή της χώρας μας, πώς είναι δυνατόν να δεχτούμε εμείς οι Έλληνες τις απειλές της κ. Μέρκελ και την πρόθεση των Γερμανών να μας επιβάλουν ένα νέο γκαουλάιτερ... Τη φορά αυτή με γραβάτα...

Και για να αποδείξω πόσο πλούσια χώρα είναι η Ελλάδα και πόσο εργατικός και συνειδητοποιημένος Λαός είναι ο Έλληνας (συνείδηση του Χρέους προς την Ελευθερία και της αγάπης προς την πατρίδα) είναι η εποχή της Γερμανικής Κατοχής από το 1941 έως τον Οκτώβριο του 1944.

Όταν τα SS και η πείνα σκότωσαν ένα εκατομμύριο πολίτες και η Βέρμαχτ κατέστρεφε συστηματικά την χώρα, έκλεβε την αγροτική παραγωγή και τον χρυσό από τις Τράπεζες, οι Έλληνες έσωσαν από την πείνα τον Λαό με τη δημιουργία του Κινήματος της Εθνικής Αλληλεγγύης και δημιούργησαν έναν παρτιζάνικο στρατό 100.000, που καθήλωσε στην χώρα μας 20 γερμανικές μεραρχίες.

Συγχρόνως όχι μόνο κατόρθωσαν οι Έλληνες χάρη στην εργατικότητά τους, να επιζήσουν αλλά υπήρξε και μεγάλη ανάπτυξη της νεοελληνικής τέχνης μέσα στις συνθήκες κατοχής, ιδιαίτερα στους τομείς της λογοτεχνίας και της μουσικής.

Η Ελλάδα επέλεξε την οδό της αυτοθυσίας για την ελευθερία και συγχρόνως της επιβίωσης.

Και τότε μας χτύπησαν αναίτια κι εμείς απαντήσαμε με Αλληλεγγύη και Αντίσταση και επιζήσαμε. Το ίδιο ακριβώς κάνουμε και τώρα με τη βεβαιότητα ότι τελικός νικητής θα είναι ο ελληνικός λαός. Αυτό το μήνυμα στέλνω στην κ. Μέρκελ και στον κ. Σόϊμπλε δηλώνοντας ότι παραμένω πάντοτε φίλος του Γερμανικού Λαού και θαυμαστής της μεγάλης του συνεισφοράς στην Επιστήμη, τη Φιλοσοφία και την Τέχνη και ιδιαίτερα στη Μουσική! Και η καλλίτερη ίσως απόδειξη γι' αυτό είναι ότι εμπιστεύθηκα το σύνολο του μουσικού μου έργου σε δύο Γερμανούς Εκδότες, τον Schott και το ν Breitkopf, που είναι από τους μεγαλύτερους εκδότες του κόσμου και η συνεργασία μου μαζί τους είναι άκρως φιλική.

Μας απειλούν ότι θα μας εκδιώξουν από την Ευρώπη. Εάν η Ευρώπη δεν μας θέλει μια φορά, εμείς αυτή την Ευρώπη των Μέρκελ - Σαρκοζί δεν την θέλουμε δέκα φορές.

Σήμερα Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, ετοιμάζομαι να πάρω μέρος κι εγώ μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, τον ήρωα που κατέβασε τη Σβάστικα από την Ακρόπολη δίνοντας έτσι το σινιάλο για το ξεκίνημα όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής αντίστασης ενάντια στον Χίτλερ. Οι δρόμοι και οι πλατείες μας θα πλημμυρίσουν από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα διαδηλώνουν την οργή τους κατά της κυβέρνησης και της Τρόικα.

Άκουσα χθες τον τραπεζίτη-Πρωθυπουργό στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό Λαό να λέει ότι «έχουμε φτάσει σχεδόν στο μηδέν». Ποιοι όμως μας έφτασαν μέσα σε δυο χρόνια στο ΜΗΔΕΝ; Οι ίδιοι, που αντί να βρίσκονται στη φυλακή, εκβιάζουν τους βουλευτές να υπογράψουν Νέο Μνημόνιο χειρότερο από το πρώτο, που θα εφαρμοστεί από τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες μεθόδους που μας οδήγησαν στο ΜΗΔΕΝ. Γιατί; Γιατί αυτό επιτάσσει το ΔΝΤ και το Γιούρο Γκρουπ εκβιάζοντάς μας ότι εάν δεν υπακούσουμε, θα οδηγηθούμε στην χρεοκοπία... Εδώ παίζεται το θέατρο του παραλόγου. Όλοι αυτοί οι κύκλοι που ουσιαστικά μας μισούν (ξένοι και Έλληνες) και που είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την δραματική κατάσταση στην οποία οδήγησαν τη χώρα, απειλούν, εκβιάζουν, με σκοπό να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, δηλαδή να μας πάνε κάτω από το ΜΗΔΕΝ, έως την οριστική μας εξαφάνιση.

Έχουμε επιζήσει σε πολύ δύσκολες συνθήκες μέσα από τους αιώνες και είναι βέβαιο ότι αν μας οδηγήσουν με τη βία στο προτελευταίο σκαλοπάτι πριν από τον θάνατο, οι Έλληνες όχι μόνο θα επιζήσουν αλλά και θα αναγεννηθούν.
Αυτή τη στιγμή έχω αφιερώσει όλες μου τις δυνάμεις στην προσπάθεια να ενωθεί δυναμικά ο ελληνικός λαός. Προσπαθώ να τον πείσω ότι η Τρόικα και το ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος. Ότι υπάρχει άλλη λύση. Κι αυτή είναι να αλλάξουμε ριζικά την πορεία του έθνους μας και να στραφούμε προς την Ρωσία για οικονομική συνεργασία και για τη δημιουργία κοινοπραξιών που θα μας βοηθήσουν στην ανάδειξη του φυσικού πλούτου της χώρας με όρους που θα εξασφαλίζουν το εθνικό μας συμφέρον.

Όσο για την Ευρώπη προτείνω να πάψουμε να αγοράζουμε πολεμικό υλικό από την Γερμανία και την Γαλλία. Όπως θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ώστε η Γερμανία να εξοφλήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει και που σήμερα μαζί με τους τόκους μπορεί να ανέρχονται στα 500 δισ. ευρώ.

Η μοναδική δύναμη που μπορεί να πραγματοποιήσει αυτές τις επαναστατικές αλλαγές είναι ο ελληνικός λαός ενωμένος σε ένα τεράστιο Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης, ώστε να εκδιωχθεί η Τρόικα (ΔΝΤ και Ευρωπαϊκές Τράπεζες) από την χώρα. Ενώ παράλληλα θα πρέπει να θεωρηθούν ως μη γενόμενες όλες οι παράνομες ενέργειές τους (δάνεια, χρέη, τόκοι, φόροι, αγορές του Δημόσιου πλούτου). Φυσικά οι Έλληνες συνεργάτες τους που έχουν ήδη καταδικαστεί στη συνείδηση του λαού μας ως προδότες, θα πρέπει να τιμωρηθούν.

Στον σκοπό αυτό (της ενότητας του Λαού σε ένα Μέτωπο) είμαι ολοκληρωτικά δοσμένος και πιστεύω ότι τελικά θα δικαιωθώ. Πολέμησα με το όπλο στο χέρι ενάντια στην Χιτλερική κατοχή. Γνώρισα τα μπουντρούμια της Γκεστάπο. Καταδικάστηκα από τους Γερμανούς σε θάνατο και έζησα ως εκ θαύματος. Στα 1967 ίδρυσα το ΠΑΜ, την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της στρατιωτικής χούντας. Πάλεψα στην παρανομία. Πιάστηκα και φυλακίστηκα στο «σφαγείο» της χουντικής Ασφάλειας. Τελικά και πάλι επέζησα.

Σήμερα είμαι 87 ετών και είναι πολύ πιθανόν να μη ζήσω τη σωτηρία της αγαπημένης μου πατρίδας. Όμως θα πεθάνω με τη συνείδησή μου ήσυχη, γιατί εξακολουθώ να κάνω το Χρέος μου απέναντι στα ιδανικά της Ελευθερίας και του Δικαίου ως το τέλος.


Αθήνα,  12.2.2012

Μίκης Θεοδωράκης

Τι είναι ο Παπουτσής;

Ανέκδοτο:
-Τι είναι ο Παπουτσής;
- υπουργός ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ  του ΠΟΛΙΤΗ!!!!!!!!!!!!!!
-Τι δουλειά κάνουν οι ΜΠΑΤΣΟΙ στις συγκεντρώσεις;
- Περιφρουρούν το ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ δικαίωμα του ΣΥΝΕΡΧΕΣΘΑΙ !!!!!!!!!!

Επιτέλους ίδρωσε το αυτί του!



Παραιτείται από σήμερα της αποζημίωσης (μισθού)  του, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. 
Τι να πω; Τζάμπα λεφτά τόσα χρόνια για ένα πολιτειακό παράγοντα εντελώς - μα εντελώς- άχρηστο. Η αποζημίωση έπρεπε να είναι συμβολική (π.χ. 1 ευρώ), όπως συμβολική είναι και η θέση του. 
Περιμένουμε και από την οικογένεια Παπανδρέου να επιστρέψει τουλάχιστον τα χρήματα που εισέπραξε από τις διάφορες ΜΚΟ. 

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Θανατηφόρος βιολογικός εφιάλτης λόγω περικοπών και… Λιβύης – Το έκρυψαν


Ένας βιολογικός εφιάλτης μπορεί να απειλεί τη χώρα κυρίως λόγω των συνεχών χωρίς σχέδιο και οριζόντιων μειώσεων κρατικών δαπανών σε κρίσιμους χώρους, όπως η υγεία, φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα: Ένα καλοφυλαγμένο μυστικό της κυβέρνησης για ένα εξαιρετικά θανατηφόρο βακτήριο που προσβάλλει κατ'αρχήν όσους έχουν ασθένεια του αίματος και έχει καταγραφεί ως ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, έρχεται να κτυπήσει την χώρα. 

Η υπόθεση, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να το κρύψει, διέρρευσε στο διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο Bloomberg, το οποίο αναφέρει στο σχετικό ρεπορτάζ ότι οι συνεχείς μειώσεις στις αμοιβές του προσωπικού στο χώρο της υγείας, έχουν προκαλέσει ελλιπή μέτρα καθαριότητας και υγιεινής, ενώ οι συνεχείς μειώσεις σε είδη απολύμανσης έχουν οδηγήσει αυτό τον "αόρατο εχθρό", όπως τον χαρακτηρίζει, να θερίζει ζωές μέσα στα ελληνικά νοσοκομεία. 

«Οι Έλληνες γιατροί αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν έναν αόρατο εχθρό», παρουσιάζει το θέμα το δίκτυο Βloomberg. Το πρακτορείο αναφέρει ότι εντοπίστηκε ένα θανατηφόρο ενδονοσοκομειακό βακτήριο, το οποίο εξαπλώνεται στα κέντρα υγείας της Ελλάδας, οδηγώντας στον θάνατο ασθενείς που πάσχουν από ασθένειες του αίματος, όπως AIDS, καρκίνο του αίματος, λευχαιμία κλπ. 

Μάλιστα αποκαλύπτει ότι «Στο Λαϊκό Νοσοκομείο που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, μερικές δεκάδες μέτρα από τα δύο μεγαλύτερα νοσοκομεία Παίδων της χώρας, το βακτήριο σκότωσε τους μισούς ασθενείς που έπασχαν από νοσήματα του αίματος"! 

Όταν εντοπίστηκε, ξεκίνησε μια τεράστια προσπάθεια να το περιορίσουν, αλλά διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για έναν οργανισμό εξαιρετικά ανθεκτικό στα φάρμακα, το οποίο επιβιώνει στα πάντα "Παρόλο που οι Έλληνες γιατροί δοκιμάζουν ακόμη και πολύ ισχυρές θεραπείες που μπορεί να βλάψουν τον άνθρωπο για να το εξοντώσουν"!

Πληροφορίες από το επιδημιολογικό κέντρο αναφέρουν ότι το βακτήριο μπορεί να έχει μεταφερθεί από τους Λίβυους που κατά χιλιάδες έχουν μεταφερθεί σε συγκεκριμένες ιδιωτικές κλινικές (τον κατάλογο αυτών των ιδιωτικών κλινικών τον έχει στην διάθεσή του το www.ygeianews.gr) για περίθαλψή τους μετά τον πόλεμο για τους οποίους η κυβέρνηση της Λιβύης πληρώνει αδρά.

«Πρόκειται για μία από τις πολλές προκλήσεις που αντιμετωπίζει αυτή την περίοδο η χώρα του Ιπποκράτη, την ώρα που προσπαθεί να αποτρέψει την κατάρρευση της οικονομίας της. Το σύστημα υγείας της χώρας, βρίσκεται και αυτό σε κρίση με ελλείψεις φαρμάκων, απλήρωτους λογαριασμούς νοσοκομείων και ελλείψεις προσωπικού να συνθέτουν το σκηνικό» τονίζει το δίκτυο.
Η αγωνία πλέον είναι μήπως το βακτήριο ξεφύγει από τα όρια των νοσοκομείων και εξαπλωθεί εκτός των νοσοκομειακών χώρων και ιδιωτικών κλινικών και προκαλέσει μια τεράστια επιδημία, αφού εκτός των άλλων μεταλλάσσεται και εξαιρετικά γρήγορα, οπότε μπορεί να αρχίσει να πλήττει και ομάδες πληθυσμού με άλλες ασθένειες ή και υγιείς. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι κρατήθηκε "επτασφράγιστο" μυστικό από την κυβέρνηση, η οποία μαζί με την τρόικα είναι υπεύθυνοι για την τραγική εξέλιξη της κατάστασης...

Πηγή: defencenet.gr, Xrimanews.gr, Bloomberg.com
http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=38512&category_id=86

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ (ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ)-ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Να το διαβάσετε καλά το νέο μνημόνιο!

Καθάρματα, εσείς που θα το ψηφίσετε,
ΝΑ  ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΚΑΛΑ
μη μας λέτε μετά ότι δεν προλάβατε,
Καθάρματα, ε Καθάρματα!

Δυστυχία μας ! Παραιτήθηκε η Ξενογιαννακοπούλου!


Παραιτήθηκε η Μαριλίζα Ξενογιανναλκκοπούλου
Η Ελλάδα από σήμερα έγινε φτωχότερη.  Πώς θα πορευτεί το δύσκολο δρόμο του νέου μνημονίου χωρίς την έμπειρη υφυπουργό εξωτερικών;
Φώτη  (Κουβέλη) σε παρακαλούμε, μόλις αναλάβεις, να την κάνεις υπουργό εξωτερικών.
Έχει ακόμη πολλά να μας προσφέρει.............

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Κύριοι, ας συνεχίσουμε τον ύπνο μας.......

Τα τσακάλια, οι γύπες, τα φίδια και τα απόσκατα,
ΞΑΓΡΥΠΝΟΥΝ  και ΠΑΛΕΥΟΥΝ για το συμφέρον ΜΑΣ,
έχοντας κατοχυρώσει και τις επικουρικές αλλά και τις κύριες συντάξεις ΤΟΥΣ.

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Toν Κουβέλη, τον Κουβέλη, και το σύστημα τον θέλει!

Η "αριστερή"  εφεδρεία του πολιτικού Συστήματος,
 - συνέχεια των προηγούμενων "αριστερών" που στηρίζουν δικτατορίες (Δαμανάκη, Ανδρουλάκης, Βούγιας και λοιποί  Τσιριμώκοι) -
ο Κουβέλης, σαν έτοιμος από καιρό, έχει διαβεί κι αυτός το Ρουβίκωνα της προσωπικής του διαδρομής. Ο αίφνης αγαπημένος των  "πουστοκάναλων" παρελαύνει κάθε στιγμή και εμπλουτίζει το δημόσιο προφίλ του.
Έρχεται η ώρα του! Τον προορίζουν για αντικαταστάτη του Παπαδήμου.
Ο ακροδεξιός συνάδελφός του τέλεσε το χρέος του. Σειρά του.
Με το σοφιστικέ ακατάληπτο λόγο του, θα σύρει την Ελλάδα εκτός κρίσεως.
λέτε;
Καλημέρα σας.