Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

ΠΟΙΗΣΗ: "ΤΟΥ ΓΕΡΟ ΦΩΤΗ"

Καλημέρα και Καλή Χρονιά,
Έχω μπουχτίσει από την κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα. Και επειδή γνωρίζω όλη την αλήθεια -ξέρω που θα το πάνε το πράμα, όσο και να χτυπάμε τον πισινό μας εμείς- έχω αηδιάσει και δεν έχω διάθεση να αρθρώσω ούτε λέξη πολιτική.
Σας παραθέτω ένα από τα τελευταία μου ποιήματα. Γράψτε μου τις εντυπώσεις και τις παρατηρήσεις σας.

O ΓΕΡΟ ΦΩΤΗΣ


Το γέρο Φώτη, στη γωνιά που’ χε το μαγαζάκι,
Πάντα με το χαμόγελο τον έβλεπες στα μάτια.
Μα ένα βράδυ δυο ληστές τον κάνανε κομμάτια.
Κι έψαχναν μέχρι το πρωί να βρουν το παραδάκι.


Δεν ξέρω τί, κι αν βρήκανε. Κανείς δεν έχει μάθει.
Το γέροντα τον έθαψε μια μακρινή εξαδέλφη…….
Εμείς, στο μαγαζάκι του το βλέμμα μας σαν πέφτει,
Σκεφτόμαστε το γελαστό το γείτονα, που εχάθη.


Τη ζήση του την πέρασε σκυφτός, στο εργαστήρι,
Καθώς επιδιόρθωνε των παπουτσιών τις σόλες
Καθημερνά ερχότανε, ακόμα και τις σχόλες
Γιατί καμιάς πελάτισσας δεν χάλαγε χατίρι.


Όμως το καταχείμωνο την πόρτα του σφαλούσε
Και για ένα μήνα χάνονταν από την Εγνατία
Ποτέ κανείς δεν έμαθε το λόγο, την αιτία.
Πού πήγαινε κάθε χρονιά; Δεν μας τ' ομολογούσε.


Κι αφού κανένα μυστικό δεν χάνεται για πάντα
Και πεθαμένος δεν μπορείς μαζί σου να το πάρεις
Μας το έφερε του μαγαζιού, ο επόμενος νοικάρης
Σε μια παλιά δερμάτινη, που βρήκε μέσα, τσάντα.


Ήταν γεμάτη άχρηστα χαρτιά του μαγαζιού του
Λίγα παλιά ενθυμήματα, πολύ προσωπικά του
Και δύο ληξιαρχικές, είχε, πράξεις θανάτου
Που ήταν της γυναίκας του και του μοναχογιού του.


Πνίγηκαν σε ναυάγιο, μάνα και το μωρό της,
Κάποιο Φλεβάρη άγριο, που πήγαιναν στην Τήνο
-Τάξιμο είχαν πιθανώς στο μοναστήρι εκείνο-,
Εκεί λοιπόν, στον τάφο τους, πήγαινε πάντα ο Φώτης.


Τριάντα, όσα τα χρόνια της, μέρες τους συντροφεύει
Κάθε χρονιά ανελλιπώς, ’δώ και σαράντα χρόνια
Ποτέ δεν τον εμπόδισαν φουρτούνες, μπόρες, χιόνια,
Οι ντόπιοι λέν στη θάλασσα τις νύχτες, τους γυρεύει!


Τώρα που ο Φώτης πέθανε ξαναβρεθήκαν πάνω
Και ξαναζούν απ’ την αρχή τα χρόνια που δεν ζήσαν
Σημάδι από τη ζήση τους κανένα δεν αφήσαν
Πλην από κάποια έγγραφα, τίποτα παραπάνω.

2 σχόλια:

  1. πολύ συγκινητικό ,ΗΟΜΟ, το ποίημά σου. μου αρέσει πολύ η τεχνική των ποιημάτων σου. είμαι μία φανατική αναγνώστριά σου και λατρεύω να διαβάζω τα ποιήματά σου που ανεβάζεις. μακάρι να μην υπάρχουν δυστυχισμένες υπάρξεις με τόσο κακή μοίρα όσο ο γερο Φώτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. γεια σου Ηomo! Συγχαρητήρια για την έμπνευση και την τεχνική! Αν μπορείς ανέβαζε περισσότερα ποιήματά σου! Επίσης, καιρό έχεις να βάλεις δημοσκόπηση! Να ξέρεις έχω δει δημοσκόπησή σου σε άλλο blog αμέσως μετά που την ανάρτησες εσύ.ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή