Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Δελαστίκ/ Πολιτικός τουρισμός του Γιώργου

Πασίγνωστη στους Ελληνες η παροιμία «Η φτώχεια θέλει καλοπέραση». Πασίγνωστη και... σοσιαλιστική! Αυτό τουλάχιστον συνάγεται από την πυρετώδη συνεδριακή δραστηριότητα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς υπό την προεδρία του Γιώργου Παπανδρέου. Μπορεί τα σοσιαλιστικά κόμματα να εκδιώκονται σωρηδόν (ενίοτε και... κλωτσηδόν!) από την εξουσία, καθώς πλέον από τα 162 κόμματα που ανήκουν σ' αυτήν μόλις καμιά τριανταριά έχουν απομείνει που απολαμβάνουν κάποιας μορφής συμμετοχή στην εξουσία. Στις χώρες της Ευρωζώνης μάλιστα πουθενά πλέον δεν κυβερνούν οι σοσιαλιστές μόνοι τους παρά μόνο σε συνεργασία με τη Δεξιά κι αυτό σε πέντε όλες κι όλες χώρες (Ελλάδα, Βέλγιο, Αυστρία, Λουξεμβούργο, Ιρλανδία).

Τα προπύργια της σοσιαλδημοκρατίας, που προ δεκαετίας ακόμη κυριαρχούσε στην Ευρώπη, έχουν πλέον προωθηθεί στην άλλη άκρη της Γης, στη Λατινική Αμερική, και κυρίως στη Μαύρη Αφρική. Κάτω δηλαδή από τη Σαχάρα, γιατί κάποιοι κορυφαίοι «σοσιαλιστές» που βρίσκονταν πιο κοντά μας, στην απέναντι ακτή της Μεσογείου, όπως ο... Χόσνι Μπουμπάρακ ή ο Μπεν Αλί της Τυνησίας, έπεσαν θύματα της πολιτικής αχαριστίας των λαών τους τη χρονιά που πέρασε! Οχι, δεν αστειευόμαστε, ήταν όντως μέλη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τα κόμματά τους μέχρι τη στιγμή της ανατροπής τους από τις αιματηρές λαϊκές εξεγέρσεις! Ο Γ. Παπανδρέου δεν είναι βεβαίως ο κατάλληλος πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για να προσφέρει πολιτική γραμμή διεξόδου προς την εξουσία στους περίπου 130 σοσιαλιστές ηγέτες που έχουν πληγεί από την καλπάζουσα «κυβερνητική ανεργία», αλλά τουλάχιστον τους προσφέρει χαλάρωση και κλεφτές, σύντομες στιγμές πολυτέλειας. Τους έχει μεταβάλει σε... περιοδεύοντα θίασο που συνεδριάζει ασταμάτητα στα καλύτερα τουριστικά κέντρα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης!
Τώρα στην εξωτική Κόστα Ρίκα, τις προάλλες στο Μεξικό, στη Βραζιλία, στην Κολομβία, στις Φιλιππίνες, στη Μογγολία, στο Καζακστάν! Οπου βάλει ο νους του ανθρώπου, σε μέρη που δεν θα πήγαιναν ποτέ και όλα αυτά με τα πάντα πληρωμένα, τα πάντα δωρεάν για τους συμμετέχοντες. Σοσιαλισμός, όχι αστεία!
Εκεί τα στελέχη της παγκόσμιας σοσιαλδημοκρατίας αγναντεύουν απλανώς το πέλαγος ή παρατηρούν την οργιώδη κίνηση στις πλαζ και τις παραλίες και εφευρίσκουν διαρκώς νέους τρόπους οικοδόμησης του σοσιαλισμού - σαν αυτόν με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την τρόικα που εφάρμοσε πάνω μας ο Γ. Παπανδρέου...
Αυτή η παρατεταμένη φάση αποχής από τα κυβερνητικά καθήκοντα και ο παραθαλάσσιος συνήθως διαλογισμός δεν μειώνει όμως την ακατάβλητη μαχητικότητα της σοσιαλδημοκρατίας, ούτε καν της ευρωπαϊκής, που είναι παραδοσιακά και η πιο πλαδαρή. Τρανή απόδειξη περί αυτού, το απαράμιλλο σθένος με το οποίο ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, απείλησε τους πάντες στην Ελλάδα ότι θα γίνει «μακελειό» στη χώρα αν τολμήσει οποιοσδήποτε να στραφεί έστω και δικαστικά κατά του Γιώργου Παπανδρέου για την υπόθεση της παραχάραξης των στατιστικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας, προκειμένου να οδηγηθεί η Ελλάδα υπό καθεστώς Μνημονίου και επομένως συρρίκνωσης της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας της.
Πρόκειται για τίμια και γενναία υπεράσπιση του Γ. Παπανδρέου από τον Α. Λοβέρδο, αν και για να κατανοήσουμε το βάθος της πρέπει να παραβλέψουμε δύο ασήμαντα γεγονότα. Πρώτον ότι αυτές τις μέρες μόνο μέσω... Ιντερπόλ μπορεί να στραφεί κανείς κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αφού αυτός παρεπιδημεί στην Κόστα Ρίκα.
Δεύτερον, τη συνέντευξη που έδωσε προχθές στο «Βήμα» ο Α. Λοβέρδος και όπου τονίζει ότι «τώρα η παράταξη πρέπει να αλλάξει ηγεσία» και ότι με τον νέο ηγέτη, όποιος κι αν είναι αυτός, το ΠΑΣΟΚ θα πάει καλύτερα στις εκλογές παρά με αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου.
Σωστά, άλλο πράγμα να σε «τρώνε» οι δικοί σου άνθρωποι, οι κομματικοί σου σύντροφοι, και άλλο να σε πειράζουν οι πολιτικοί αντίπαλοί σου από άλλα κόμματα. Η πολιτική υποκρισία στην αποθέωσή της...

ΔΙΕΘΝΗΣ

Νέα αποτυχία της σοσιαλδημοκρατίας
ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ απέτυχε η επάνοδος στην εξουσία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης στις αρχές του 21ου αιώνα, μετά από υπερδεκαετή ή και μεγαλύτερη απομάκρυνσή τους από τα κυβερνητικά καθήκοντα στις περισσότερες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου. Η διακυβέρνηση που άσκησαν τα τελευταία χρόνια υπήρξε αντιλαϊκή και νεοφιλελεύθερη σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε είχε βαρύτατες πολιτικές συνέπειες. Οι σοσιαλδημοκράτες όχι μόνο σαρώθηκαν από τις κυβερνήσεις σχεδόν παντού όπου έγιναν εκλογές, αλλά και επήλθε βαθύτατη ρήξη ιστορικών διαστάσεων με τα κοινωνικά στρώματα που παραδοσιακά εξέφραζαν ακριβώς λόγω της πολιτικής που εφάρμοσαν. Ρήξη τόσο σοβαρή, ώστε να απειλεί ακόμη και τη συνέχιση της ύπαρξης της σοσιαλδημοκρατίας ως πολιτικού ρεύματος.


http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63606455

Φουντώνει η βία στα σχολεία

Η κρίση και η βία που φέρνει μαζί της μπήκαν... στις σχολικές αυλές. Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού (bullying) παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις, αφού πληθαίνουν όχι μόνο τα θύματα αλλά και οι ανήλικοι δράστες!

Οπως καταδεικνύει πανελλήνια έρευνα του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ), το 8,5% των εφήβων αναφέρουν ότι υφίστανται σχολικό εκφοβισμό τουλάχιστον δυο με τρεις φορές το μήνα, ενώ ένας στους έξι, δηλαδή το 15,8%, ομολογεί ότι ο ίδιος εκφοβίζει άλλους μαθητές...
Σε διάστημα οκτώ χρόνων έχει σχεδόν διπλασιαστεί ο αριθμός των ανήλικων θυτών. Σε αντίστοιχη έρευνα, που είχε πραγματοποιηθεί το 2002, θύτης εκφοβισμού δήλωνε το 9,1% των μαθητών, ενώ το 2010 το ποσοστό αυτό είχε φτάσει στο 15,8%. Οπως ήταν αναμενόμενο, οι θύτες είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα αγόρια, ενώ τα θύματα προέρχονται και από τα δύο φύλα.
Ο πιο δημοφιλής τρόπος εκφοβισμού, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, είναι τα λεκτικά πειράγματα και ακολουθούν οι χειρονομίες σεξουαλικού περιεχομένου, η διάδοση φημών και συκοφαντιών και οι ενοχλήσεις μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή και κινητού τηλεφώνου.
Ενα στα τέσσερα αγόρια, δηλαδή το 23,9%, αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρόνου ήρθε στα χέρια με κάποιον ή κάποιους άλλους τουλάχιστον τρεις φορές. Το «σπορ», πάντως, φαίνεται να έχει κατακτήσει και τα κορίτσια, αν και σε πολύ χαμηλότερο ποσοστό (8,3%)...
Από την έρευνα του ΕΠΙΨΥ προκύπτει επίσης ότι ο εκφοβισμός έχει ταξικά χαρακτηριστικά. Οι έφηβοι που προέρχονται από οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα πέφτουν θύματα εκφοβισμού σε υψηλότερο ποσοστό σε σχέση με εκείνους που προέρχονται από τα μεσαία ή ανώτερα οικονομικά στρώματα.
Τα θύματα αναφέρουν, σε υψηλότερα ποσοστά από τους υπόλοιπους μαθητές, ότι έχουν κακή υγεία ή ότι είναι δυσαρεστημένοι από την εξωτερική τους εμφάνιση. Ψυχολογικές διαταραχές δεν εμφανίζουν πάντως μόνο τα θύματα αλλά και οι θύτες. Οι πρώτοι αναφέρουν σε υψηλότερο ποσοστό ότι έχουν δύσκολη επικοινωνία με τους γονείς τους ή ότι δεν έχουν καλή σχέση με τους συμμαθητές τους και οι δεύτεροι ότι δεν τους αρέσει το σχολείο, ότι απουσιάζουν συχνά από αυτό και ότι έχουν αυστηρούς ή αυταρχικούς γονείς.
Στην έρευνα του ΕΠΙΨΥ συμμετείχαν 4.944 μαθητές εφηβικής ηλικίας (στ' δημοτικού, β' γυμνασίου και α' λυκείου) από 306 σχολικές μονάδες όλων των περιοχών της χώρας.
http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=98&artid=126145

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Η "ΕΛ.ΛΑ.ΔΑ." του Μίκη Θεοδωράκη

Η "ΕΛ.ΛΑ.ΔΑ." του Μίκη Θεοδωράκη

Στην ανακοίνωση του νέου φορέα "ΕΛ.ΛΑ.ΔΑ." (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) πρόκειται να προχωρήσει εντός των προσεχών ημερών ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.


Η πρώτη εκδήλωση πρόκειται να πραγµατοποιηθεί την 1η Φεβρουαρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, με τον κορυφαίο μουσικοσυνθέτη να επισημαίνει σε συνέντευξή του στο "Βήμα της Κυριακής" πως η χώρα "τελεί υπό κατοχή".

Αναφερόμενος στην "ΕΛ.ΛΑ.ΔΑ", ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρει πως αποτελεί έναν φορέα στον οποίο "χωράνε όλοι οι Έλληνες πλην των κρυπτοχουντικών -το µόνο 'απαγορευτικό'-, φτάνει να είναι ανεξάρτητοι και αποφασισµένοι να αγωνιστούν για τη χώρα τους".

Αναφορικά με τις αποφάσεις που καλείται να λάβει η κυβέρνηση συνεργασίας, ο Μίκης Θεοδωράκης υποστηρίζει ότι λαμβάνονται "πραξικοπηματικά".
"Είναι ποτέ δυνατόν κυβερνήσεις ουσιαστικής µειοψηφίας να παίρνουν τόσο σκληρά µέτρα και µε τα συνεχή δάνεια (που όλα πηγαίνουν κατευθείαν στους δανειστές, ενώ παράλληλα στοιβάζουν καινούργια βάρη και ουσιαστικά µας κάνουν υποτελείς σ’ αυτούς) να διαµορφώνουν το µέλλον της χώρας; Αν όλα αυτά δεν είναι στην ουσία πραξικοπηµατικά, τότε τι είναι πραξικόπηµα;", διερωτάται.

Τι θα έλεγα στον Παπαδήμο

Στο ερώτημα εάν θα δεχόταν μία πιθανή πρόσκληση σε συνάντηση από τον Λ.Παπαδήμο, ο κ. Θεοδωράκης σημειώνει πως αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα του έλεγε όσο πιο ευγενικά ότι δεν κάνει καλά να συµβάλλει στο απεχθές έργο κάποιων ξένων που αποβλέπουν στην εξουδετέρωση του ελληνικού λαού και στην καταλήστευση του εθνικού πλούτου.
"Και ότι, αν δεν µπορεί να σταθεί ως εθνικός ηγέτης, τότε είναι καλύτερα να παραιτηθεί και να µη δεχθεί να γίνει ο πρωθυπουργός της κατάλυσης του ανεξάρτητου και κυρίαρχου ελληνικού κράτους που µας παρέδωσαν οι πρόγονοί µας, έστω µε τις ανεπάρκειες και τα προβλήµατά του. ∆εν υπάρχει ούτε µία περίπτωση στο δισεκατοµµύριο να συγχωρήσουν οι Έλληνες αυτό που πάει να γίνει", συμπλήρωσε.
Επισήμανε, τέλος, ότι συμφωνεί με την άποψη του συνταγµατολόγου κ. Κασσιµάτη ότι "έχουµε ξένη κατοχή".

"Τι είναι κατοχή; Οι ξένοι µε στρατιωτικές στολές; Σήµερα τα πράγµατα έχουν εξελιχθεί. Και µπορούµε να πούµε ότι οι ξένοι µε γραβάτα είναι περισσότερο αδίστακτοι. Και πιο επικίνδυνοι, γιατί δεν τους βλέπει ακόµη ο λαός. Όταν σε µια χώρα η εξωτερική, αµυντική, οικονοµική και πολιτική ζωή κατευθύνεται από έναν ή περισσότερους ξένους, τότε η χώρα αυτή δεν είναι ελεύθερη. ∆ηλαδή, τελεί υπό κατοχή", υπογράμμισε.


πηγή

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Μαφίες...

του Δημήτρη Μυ




thumb


Λίγα λόγια για την υπόθεση του «έργου». Έχουμε ένα σύστημα που αποτελείται από κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις: Ανθρώπους της πιάτσας με λεφτά που κινούνται πέριξ και εντός της πολιτικής εξουσίας, ανθρώπους που στελεχώνουν τον κρατικό- ελεγκτικό μηχανισμό, ανθρώπους των τραπεζών, ανθρώπους των media. Όλος ο καλός ο κόσμος δηλαδή…
Σκηνή πρώτη: Οι… ανυποψίαστοι μένουν με το στόμα ανοιχτό ακούγοντας ότι ένας επιχειρηματίας- πολιτευτής του ΛΑΟΣ, ένας συνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ και στέλεχος του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ), ένας Δημοσιογράφος με γαλάζιο… υπόβαθρο, στελέχη τραπεζών, δικηγόροι και δε συμμαζεύεται, έχουν στήσει μηχανή τοκογλυφικών διευκολύνσεων και ρουφούν το αίμα του κόσμου. Οι.. ανυποψίαστοι, θα περίμεναν ότι κάτι τέτοιο μόνο στις ταινίες γίνεται…

Σκηνή δεύτερη: τρεις εκλεγμένοι από το λαό πολιτικοί αρχηγοί κάθονται γύρω από ένα τραπέζι και ακούν με προσοχή όσα τους ανακοινώνει ο τοποθετημένος κατ απαίτηση των αγορών πρωθυπουργός της χώρας. Στο διπλανό δωμάτιο περιμένει ο αγγελιοφόρος των εκβιαστών οι οποίοι υπαγορεύουν τους όρους, στους χρεοκοπημένους. Με την απειλή παρούσα στο διπλανό δωμάτιο, οι τρεις πολιτικοί ηγέτες, δηλώνουν στον τραπεζίτη- πρωθυπουργό ότι συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις των εκβιαστών και θα φροντίσουν να τις νομιμοποιήσουν στη βουλή…

Σκηνή τρίτη: Στο μαγαζί- γωνία το χρήμα κυλάει δεξιά και αριστερά, αλλά στο ταμείο δε μένει φράγκο. Κάτι οι αρπαχτές από τους επιτελείς, κάτι τα δωράκια σε εφορίες, πολεοδομίες, αστυνομίες, κάτι για το νταβατζιλίκι- προστασία, η επιχείρηση πάει για φούντο. Ερχονται τότε οι …διευκολύνσεις οι οποίες κατά κανόνα προσφέρονται από ανθρώπους υπέρ άνω υποψίας. Όταν το χρήμα πέφτει στο τραπέζι, το μαγαζί αλλάζει χέρια…

Συμπέρασμα: Η υπόθεση με τις τοκογλυφικές οργανώσεις στη Θεσσαλονίκη είναι χαρακτηριστική του τρόπου λειτουργίας της εγχώριας αρπαχτής. Πρόκειται για την αποκάλυψη ενός κομματιού μιας πανταχού παρούσας σαπίλας, η οποία κρύβονταν κάτω από το λίπος των πολιτικών διασυνδέσεων και κρατικών προσβάσεων. Τώρα που το πολιτικό σκηνικό της χώρας έχει τιναχτεί στον αέρα, βγαίνουν στο φως κάποιες από τις βρωμιές που επί χρόνια υπέθαλπε....

Τα πράγματα, ωστόσο, είναι κατά πολύ δυσκολότερα με τους πραγματικούς μαφιόζους. Αυτούς που είναι έτοιμοι να διευκολύνουν τη χώρα με νέα δάνεια, προκειμένου να πληρωθούν οι τόκοι των παλαιών. Ας έχουμε κατά νου πως όλες αυτές οι συζητήσεις των ημερών, περί psi και δανειακής σύμβασης, μοιάζει με τη διευκόλυνση που προσφέρει ο τοκογλύφος στον απεγνωσμένο. Του δίνει κάτι και του παίρνει το …μαγαζί, όπως πολύ καλά κατάλαβαν οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί οι οποίοι χτες συμφώνησαν σε όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες…

http://topontiki.gr/article/28697

Του Γιάννη Ιωάννου


Από το ΕΘΝΟΣ

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΧΑΡΗ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ. Στο ΑΘΗΝΑΙΟΝ.

Είδα τον Χάρη (Ρώμα) με τα μάτια μου και οι θεατές είδαν τον Χάρο με τα μάτια τους!


Επειδή έχουμε οικονομική κρίση, αλλά και στοιχειώδες πνευματικό επίπεδο, οφείλω να σας προειδοποιήσω: Σκεφτείτε πολύ καλά το αν θα πάτε!

Εμείς παρασυρθήκαμε από την ανάμνηση του προηγούμενου θεατρικού έργου του (Οι ράγες πίσω μου), το οποίο είναι ένα από τα καλύτερα έργα που έχουν παιχτεί ποτέ, και νομίζαμε ότι θα ξαναζούσαμε τα ίδια ή παρόμοια δυνατά συναισθήματα όπως και τότε.

Αντίθετα, παρακολουθήσαμε ένα αμάλγαμα του «Κων/νου και Ελένης» και του «Καφέ της Χαράς». Ξέραμε με ποια ακριβώς ατάκα θα απαντούσαν οι πρωταγωνιστές, στην αμέσως προηγούμενη επίσης προβλεπόμενη ατάκα. Δεν γελάσαμε, δεν συγκινηθήκαμε, δεν παρακινηθήκαμε σε νέες σκέψεις, δεν είχαμε καν χαραγμένο το χαμόγελο στα χείλη μας. Ήταν με λίγα λόγια πρόχειρη δουλειά.

Τελικά, η Θεσσαλονίκη είναι πολιτισμικά ένα χωριό και ας μη θέλουμε να το πιστέψουμε. Συγκεκριμένα, τα έργα που αξίζουν, έρχονται στην πόλη μας μόνο μετά από 2-3 χρόνια επιτυχίας στην Αθήνα, και αυτό όχι πάντα. Ό,τι έρχεται πριν από αυτό το χρονικό διάστημα είναι καθαρή αρπαχτή. Καλή ώρα…

Πραγματικά, κρίμα στα λεφτά μας και στον χρόνο που σπαταλήσαμε.

Μη μας υποτιμάτε τόσο.

Υ.Γ.1 Χάρη, την επόμενη φορά να γυρίσεις στο επίπεδο του <<Οι ράγες πίσω μου>>.

Εδώ, φίλε μου, έπεσες πολύ κάτω……….

Υ.Γ.2 Αγγελική (Λάμπρη), ήταν υποκριτική η τέχνη που μας παρουσίασες;

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Μαρκεζίνης - Καρυώτης: ανοιχτή επιστολή για την ΑΟΖ

Προς τους Διευθυντές των εφημερίδων


Κύριε Διευθυντά,
Εδώ και αρκετό καιρό οι δύο υπογράφοντες, από κοινού και χωριστά o καθένας μας, επισημαίνουμε την ανάγκη κήρυξης και οριοθέτησης της ΑΟΖ μας, αντιμετωπιζόμενοι από τους «σοφούς» που επηρεάζουν το Υπουργείο των Εξωτερικών με δήθεν εχέφρονες συμβουλές απραξίας ή και ακόμη και με θρασεία αμφισβήτηση ως προς το αν υπάρχουν καν αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην περιοχή του ανατολικού Αιγαίου! Σήμερα, τα ίδια τα γεγονότα έρχονται να μας δικαιώσουν πλήρως, καθώς και να ενισχύσουν την πεποίθησή μας ότι ο υπάρχων πλούτος υδρογονανθράκων αποτελεί μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της χώρας μας τη στιγμή που όλοι οι Ευρωπαίοι «φίλοι» μας μας «μαδούν» ζωντανούς.
Η χθεσινή δήλωση της Αιγύπτου ότι σχεδιάζει να έλθει σε επαφή με την Κύπρο και την Τουρκία για να οριοθετήσουν την ΑΟΖ των τριών κρατών απαιτεί την άρδην μεταβολή της ουσιαστικής πολιτικής και διπλωματικής αδράνειας των δύο τελευταίων ετών και καθιστά αναγκαία μιαν άμεση απάντηση από την πλευρά της κυβέρνησης.

Η ΑΟΖ της Αιγύπτου δεν συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Η Αίγυπτος έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία μόνον εάν δεν αναγνωρίζει την ΑΟΖ του Καστελόριζου.

Εάν ανεχθούμε αυτή την έμμεση αναγνώριση των τουρκικών θέσεων, θα δυσχεράνουμε αφάνταστα τη μέλλουσα διαπραγματευτική μας θέση. Εάν σε αυτό προσθέσουμε και τη φημολογούμενη πρόθεση του Προέδρου της Κύπρου να μεταφέρει το πετρέλαιο και το αέριο της χώρας του στην Τουρκία, αντί να συνδράμει άμεσα και να συμβάλει στην περαιτέρω ενεργοποίηση των στενών σχέσεων Ελλάδας- Κύπρου-Ισραήλ, τότε ο Ελληνισμός της Ανατολικής Μεσογείου θα υπογράψει μόνος του την υποταγή του στους Νεο-Οθωμανούς.
Η σημερινή χάωδης πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα δεν σημαίνει ότι όλοι μας πρέπει να αναμένουμε μοιρολατρικά το τέλος μας.
Πρέπει, λοιπόν, όχι μόνον η κυβέρνηση της Κύπρου να αρνηθεί να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων με τα άλλα δύο κράτη, αλλά και η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ να διακηρύξουν τρανταχτά την πρόθεση κοινής δράσης αμέσως μετά το πέρας των επικείμενων, ελπίζουμε, ελληνικών εκλογών.
Σε αυτή την έκκλησή μας ζητούμε την στήριξη όλων των πολιτικών κομμάτων της χώρας, καθότι εν προκειμένω δεν διακυβεύονται κομματικά αλλά εθνικά συμφέροντα υψίστης σημασίας.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Βασίλειος Μαρκεζίνης, Ακαδημαϊκός

Θεόδωρος Καρυώτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου


Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

H τρίχα του Μπάτσου και ο Κουλούρης

Η κατάντια του Συστήματος.
Η ΕΛΑΣ να δικαιολογείται με ηλίθιες δικαιολογίες, απευθυνόμενη σε ηλίθιους, για την κάλυψη του παπανδρεικού λαμόγιου.
Αν ένας πολίτης τραβήξει έστω και μια τρίχα ενός μπάτσου, τον περιμένει κακούργημα. Είκοσι χρόνια θα τραβιέται στα δικαστήρια με κατασκευασμένες κατηγορίες (αντίσταση κατά της Αρχής κ.λπ.) και θα χάσει την περιουσία του και την υγεία του.
Αλλά για τον Κουλούρη δεν ισχύουν οι ίδιοι νόμοι. Και πρέπει να θυσιάσουν τον μπάτσο.(ήδη δήλωσε ότι δεν τον τραυμάτισε με πρόθεση!!!!!!!)
Είναι η "άλλη" Ελλάδα.  Για τους λίγους.
Να τα βλέπουμε εμείς, οι πολλοί.
Που τους ανεχόμαστε!
  

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

ΠΟΙΗΣΗ: "ΤΟΥ ΓΕΡΟ ΦΩΤΗ"

Καλημέρα και Καλή Χρονιά,
Έχω μπουχτίσει από την κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα. Και επειδή γνωρίζω όλη την αλήθεια -ξέρω που θα το πάνε το πράμα, όσο και να χτυπάμε τον πισινό μας εμείς- έχω αηδιάσει και δεν έχω διάθεση να αρθρώσω ούτε λέξη πολιτική.
Σας παραθέτω ένα από τα τελευταία μου ποιήματα. Γράψτε μου τις εντυπώσεις και τις παρατηρήσεις σας.

O ΓΕΡΟ ΦΩΤΗΣ


Το γέρο Φώτη, στη γωνιά που’ χε το μαγαζάκι,
Πάντα με το χαμόγελο τον έβλεπες στα μάτια.
Μα ένα βράδυ δυο ληστές τον κάνανε κομμάτια.
Κι έψαχναν μέχρι το πρωί να βρουν το παραδάκι.


Δεν ξέρω τί, κι αν βρήκανε. Κανείς δεν έχει μάθει.
Το γέροντα τον έθαψε μια μακρινή εξαδέλφη…….
Εμείς, στο μαγαζάκι του το βλέμμα μας σαν πέφτει,
Σκεφτόμαστε το γελαστό το γείτονα, που εχάθη.


Τη ζήση του την πέρασε σκυφτός, στο εργαστήρι,
Καθώς επιδιόρθωνε των παπουτσιών τις σόλες
Καθημερνά ερχότανε, ακόμα και τις σχόλες
Γιατί καμιάς πελάτισσας δεν χάλαγε χατίρι.


Όμως το καταχείμωνο την πόρτα του σφαλούσε
Και για ένα μήνα χάνονταν από την Εγνατία
Ποτέ κανείς δεν έμαθε το λόγο, την αιτία.
Πού πήγαινε κάθε χρονιά; Δεν μας τ' ομολογούσε.


Κι αφού κανένα μυστικό δεν χάνεται για πάντα
Και πεθαμένος δεν μπορείς μαζί σου να το πάρεις
Μας το έφερε του μαγαζιού, ο επόμενος νοικάρης
Σε μια παλιά δερμάτινη, που βρήκε μέσα, τσάντα.


Ήταν γεμάτη άχρηστα χαρτιά του μαγαζιού του
Λίγα παλιά ενθυμήματα, πολύ προσωπικά του
Και δύο ληξιαρχικές, είχε, πράξεις θανάτου
Που ήταν της γυναίκας του και του μοναχογιού του.


Πνίγηκαν σε ναυάγιο, μάνα και το μωρό της,
Κάποιο Φλεβάρη άγριο, που πήγαιναν στην Τήνο
-Τάξιμο είχαν πιθανώς στο μοναστήρι εκείνο-,
Εκεί λοιπόν, στον τάφο τους, πήγαινε πάντα ο Φώτης.


Τριάντα, όσα τα χρόνια της, μέρες τους συντροφεύει
Κάθε χρονιά ανελλιπώς, ’δώ και σαράντα χρόνια
Ποτέ δεν τον εμπόδισαν φουρτούνες, μπόρες, χιόνια,
Οι ντόπιοι λέν στη θάλασσα τις νύχτες, τους γυρεύει!


Τώρα που ο Φώτης πέθανε ξαναβρεθήκαν πάνω
Και ξαναζούν απ’ την αρχή τα χρόνια που δεν ζήσαν
Σημάδι από τη ζήση τους κανένα δεν αφήσαν
Πλην από κάποια έγγραφα, τίποτα παραπάνω.