Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Σεραφείμ μαινόμενος…



thumb

Τη δόξα των αγανακτισμένων, καθώς φαίνεται, πολλοί την εζήλωσαν, κυρίως όλοι εκείνοι οι οποίοι φρόντισαν με τις πράξεις τους να οδη­γήσουν τη χώρα στο μη περαιτέρω. Αυτή η επίδειξη θράσους απέναντι στον λαό είναι πρωτοφανής. Άν­θρωποι από τα σκότη του παρελθόντος, προκειμέ­νου να υποστυλώσουν την υπό κατάρρευση παρου­σία τους, αλλά και εις πείσμα κάθε πραγματικότητας, προκειμένου να κηρύξουν τον λόγο της δικής τους αληθείας δεν ορρωδούν προ ουδενός· ούτε ακόμα και αυτού του λαού. Έτσι, εκτός των άλλων, οι αγα­νακτισμένοι έγιναν η αφορμή ώστε να αναδειχθούν απίθανοι και απρόσκλητοι θαυμαστές τους είτε στις παρακείμενες πλατείες είτε με μακροσκελείς διακη­ρύξεις. Σε όλες τις περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με ένα φαινόμενο άγριας εκμετάλλευσης, είτε αυτή συντελείται υπό τους ήχους επαναστατικών θουρίων είτε από τους πλάγιους δεύτερους των απολυτίκιων. Εκτός των έντονων οικονομικών - κοινωνικών προ­βλημάτων που ταλανίζουν τη χώρα, έχει αρχίσει να τίθεται έντονα και το αίτημα της απομάγευσης κάθε ιερής - θρησκευτικής πολιτικής της οποίας η ζωτική πορεία έχει κατ’ ουσίαν περατωθεί.
Έτσι τον τελευταίο καιρό βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο το οποίο, εκτός από άνανδρο και χυ­δαίο, είναι και κακού γούστου ως προς τη γελοία του πλευρά. Με δυο λόγια άνθρωποι του σκληρού πυρή­να του κατεστημένου να επικαλούνται την αγανάκτη­ση, τους αγανακτισμένους, την πλατεία και λίγο πολύ το όποιο πιθανότατα πρόσκαιρο πολιτικό κεφάλαιο έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν οι άνθρωποι που συναθροίζονται στις πλατείες. Θέλουν να βά­λουν χέρι και εκεί, να μολύνουν το νέο, να μην μείνει κάτι που να περάσει ανεκμετάλλευτο, μην υπάρξει κάτι δίχως το άρωμα της δικής τους παρουσίας. Αυτό μας οδηγεί αβίαστα σε ένα και μόνο συμπέρασμα: κανείς δεν φαίνεται να βάζει μυαλό από την κρίση. Όλα στρέφονται σε έναν όγκο άνευρων και απίθανων δικαιολογιών, ανοησιών, ακροτήτων. Με δυο λόγια εμφανίστηκε δραματικά το έλλειμμα σοβαρό­τητας που αντιμετωπίζει η χώρα πανταχόθεν. Χαρα­κτηριστικό και κραυγαλέο παράδειγμα μνημειώδους τερατολογίας, ασύστολης διάρροιας λόγων, βλακώ­δους και πομπώδους διακηρύξεως υπήρξε αυτή του μητροπολίτη Σεραφείμ, ο οποίος σε ένα κείμενο αχα­λίνωτης νεύρωσης, αβυσσαλέας τερατολογίας και οργιώδους συνωμοσιολογίας επεμβαίνει σα να μην έχει συναίσθηση της θέσης του και της εξουσίας που εκπροσωπεί, όσο παρωχημένη και να είναι αυτή, όσο εκτός εποχής κι αν βρίσκεται. Πρόκειται για πράξη η οποία χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη αυτοσε­βασμού. Ωστόσο συντηρεί και φέρνει στην επιφά­νεια ένα ερεβώδες παρελθόν, το οποίο συσκοτίζεται εις έτι από το κύρος της ποιμενικής ράβδου. Θέλο­ντας να επέμβει με τον επαναστατικό και απρόσκο­πτο λόγο του ο ιεράρχης στις τελευταίες εξελίξεις, βρήκε αφορμή με δυο καλά λόγια προς τους αγανα­κτισμένους να αντιπολιτευθεί την κυβέρνηση, όποια κι αν είναι, πράγμα απαράδεκτο και άκρως επικίνδυ­νο. «Καθώς βαθαίνει ἡ κρίση καί τῆ ὕφεση συγκλο­νίζει τήν χώρα μας οἱ ἐκβιασμοί της Κυβέρνησης διά στόματος τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν…» Του παραβλήματος ωστόσο δεν γλυτώνουν και οι σκοτεινοί κύκλοι των αρπακτικών του διεθνιστι­κού συστήματος. Ο σεβασμιότατος παραληρεί: «Ναυαρχίδα ὅλου αὐτοῦ τοῦ δολίου καί αἰσχροῦ σχεδιασμοῦ εἶναι ἡ σατανοκίνητη λέσχη Μπίλντερμπεργκ, πού ἀποτελεῖ τόν πολιτικό βραχίονα τοῦ διαμονιώδους Σιωνιστικοῦ τέρατος καί ἡ ὁποία εἶναι ἡ συντονίστρια τῶν διαφόρων μασονικῶν καί ναζιστικῆς ὑφής ὀργανώσεων πού στοχεύουν στήν παγκόσμια ὀλιγαρχική καί τυραννική διακυ­βέρνηση».
Ωστόσο σ’ ένα τόσο ευφάνταστο σενάριο δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι Εβραίοι. Κι όταν μι­λάμε για σενάρια, ο μητροπολίτης δίνει τα ρέστα του: «Στό Χόλλυγουντ, πού ἀπό ἑβραίους πῆρε τή σημερινή μορφή του ὡς “πλυντήριο”, δεσπόζουν ὁ Στῆβεν Σπήλμπεργκ, ὁ Ντέϊβιντ Γκέφεν καί ὁ Τζέφρυ Κράντζμπεργκ τῆς Dreamworks, ὁ Ἄϊσνερ τῆς Disney, ὁ Ἄμυ Πασκάλ πρόεδρος τῆς Columbia καί πολλοί ἄλλοι».
Ωστόσο, ο μητροπολίτης Πειραιώς, παρασυρμέ­νος και ο ίδιος από τη μέθη του παραληρηματικού του λόγου, λησμόνησε να αναφερθεί σε αυτό που όλοι περιμέναμε να ακούσουμε από το εμπνευσμέ­νο, πλην έντονα ελλιπές μανιφέστο: για την εκκλησι­αστική περιουσία, για το φλέγον και πάντα εκκρεμές ζήτημα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περι­ουσίας και για την απύθμενη υποκρισία των ιεραρ­χών σαν και του λόγου του, που αντί να προστρέξουν να βοηθήσουν την πατρίδα… τούς μάρανε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ!
http://www.topontiki.gr/article/18288


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου