Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Η μικρή σοσιαλίστρια και το Κράτος Προνοίας



Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr
Στη χθεσινή συνεδρίαση του Κοινοβουλευτικού Τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ, ο Μίμης Ανδρουλάκης είχε το θάρρος και την εντιμότητα να θέσει το ζήτημα των δεκάδων αντιπαραγωγικών οργανισμών του Δημοσίου, οι οποίοι υφίστανται, προκειμένου κυρίως να παρέχουν αμοιβές στην πελατεία των πολιτικών. Ομως, η πρόταση του βουλευτή να προχωρήσει, επιτέλους, η κυβέρνηση στη διάλυση των εν λόγω οργανισμών και, αναγκαστικά, στην απόλυση των αέργων, τους οποίους σήμερα επιδοτούν με το πρόσχημα της απασχόλησης, συνάντησε την αντίδραση της φλογερής σοσιαλίστριας κ. Μιλένας Αποστολάκη.
Η τέως υφυπουργός Γεωργίας, με την πλούσια κοινωνική ευαισθησία που λειάνθηκε μέσα στους ηρωικούς αγώνες για τον σοσιαλισμό και η οποία την κάνει να αντιλαμβάνεται το Κράτος Προνοίας ως επιδοτούμενη αεργία, επεσήμανε στον Ανδρουλάκη ότι στους οργανισμούς αυτούς «απασχολούνται» και μισθωτοί των 800 ευρώ. Αν ερμηνεύω σωστά τη θέση της, η κ. Αποστολάκη θεωρεί ότι η μηνιαία επιδότηση της αεργίας με το ποσόν των 800 ευρώ δεν συνιστά κοινωνική αδικία και, για τον λόγο αυτό, μάλλον αντιτίθεται στην απόλυση όσων εμπίπτουν στην εν λόγω κατηγορία. Της διαφεύγει όμως ότι, βάσει της αρχής της ισότητας -την οποία υποθέτω ότι, ως συνεπής σοσιαλίστρια, ασπάζεται- το δικαίωμα αυτό θα έπρεπε να ισχύει, όχι μόνον για όσους ήσαν αρεστοί στις κατά καιρούς κυβερνήσεις, αλλά και για όποιον άλλον αντιμετωπίζει σήμερα τη σκληρή μοίρα της ανεργίας.
Ωστόσο, με τις επικρατούσες συνθήκες στην οικονομία, φοβάμαι ότι ο αριθμός των δικαιούχων της επιδοτούμενης αεργίας ολοένα θα αυξάνεται, ενώ το μέγεθος των κρατικών εσόδων θα μειώνεται. Αναπόφευκτα, λοιπόν, αφού η πίτα θα μειώνεται, ενώ τα κομμάτια θα αυξάνονται, θα έλθει και η στιγμή όπου το ευεργέτημα της επιδοτούμενης αεργίας θα έχει χάσει πλέον κάθε νόημα. Συγχρόνως, δε, θα απορροφά τόσο σημαντικό μέρος των πόρων του Δημοσίου, ώστε δεν θα περισσεύουν χρήματα για άλλα μέτρα κοινωνικής πολιτικής. Και τότε, ας αναλογισθεί η μικρή σοσιαλίστρια πώς θα μπορεί να επιδοτείται πλουσιοπάροχα ο προϋπολογισμός της Βουλής, ώστε, λ. χ., να μπορεί να πληρώσει το πρόστιμο που επέβαλε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στη Βουλή, για χάρη της, επειδή οχυρώθηκε πίσω από την ασυλία που της παρέχει η βουλευτική ιδιότητα, αντί να αντιμετωπίσει τον πρώην σύζυγο της στα δικαστήρια;
Ας ασχοληθεί καλύτερα η σύντροφος Μιλένα με τα ζώα συντροφιάς και τη διάσωση του σχετικού νομοσχεδίου, το οποίο εισήγαγε προτού απομακρυνθεί από το υπουργείο Γεωργίας. Αλλωστε, εδώ που τα λέμε, ο πραγματικός σοσιαλισμός οδηγεί σε έναν κόσμο, που λίγο απέχει από εκείνον των ζώων συντροφιάς...
Τι πληρώνουμε
Σχετική με το ζήτημα των άχρηστων οργανισμών, που θίγεται παραπάνω, είναι η επιστολή που μας στέλνει φίλος της στήλης: «Σας στέλνω την επαγγελματική κάρτα ενός γνωστού μου, για να αντιληφθείτε καλύτερα τι πληρώναμε και μάλλον συνεχίζουμε να πληρώνουμε στον ευρύτερο δημόσιο τομέα». Η κάρτα έχει το λογότυπο και τον πομπώδη τίτλο ενός «Εθνικού Ιδρύματος» προσαρτημένου σε κάποιο υπουργείο, το όνομα του υπαλλήλου και από κάτω την ιδιότητά του: «Οδηγός Προέδρου & Γεν. Διευθυντή». Σημειωτέον ότι στην πίσω πλευρά υπάρχει η αγγλική βερσιόν: «Driver of President & General Manager»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου