Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

Οι νέοι φράχτες της Ευρώπης

Tης Τασουλας Kαραϊσκακη
Την περασμένη Τετάρτη, η Κομισιόν επιχείρησε μια επιστροφή στην πολιτική οχύρωσης των ισχυρών κρατών-μελών έναντι των αδυνάτων, με την υπό όρους κατάργηση ενός από τα χαρακτηριστικά της υπερεθνικής ενωμένης Ευρώπης: της ελεύθερης μετακίνησης των πολιτών της, από τη μια χώρα στην άλλη. Πρότεινε τη δυνατότητα προσωρινής επαναφοράς των ελέγχων στα εθνικά σύνορα του χώρου Σένγκεν, σε περίπτωση που διαπιστωθεί αδυναμία μιας χώρας να ελέγξει την είσοδο παράνομων μεταναστών (εν προκειμένω της Ιταλίας, που έδωσε βίζα σε 20.000 Τυνήσιους, οι οποίοι αναχώρησαν πάραυτα για τη Γαλλία). Υπό το φάσμα αυτoύ του κινδύνου, λύγισε η συνθήκη - πυλώνας του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Η Συνθήκη Σένγκεν φάνηκε ότι δεν συνάδει με τα «τρύπια» ιταλικά, αλλά και ελληνικά, σύνορα, με το διαβλητό σταυροδρόμι Ανατολής - Δύσης, απ’ όπου χρόνια τώρα εισέρχονται παράνομα δεκάδες, ακριβέστερα εκατοντάδες μετανάστες την ημέρα. Η παρουσία του Frontex αποθαρρύνει μόνο πρόσκαιρα τους δουλεμπόρους. Οταν άρχισε η επιτήρηση των θαλάσσιων διόδων στο Αιγαίο, «άνοιξαν» τα περάσματα από το χερσαίο βόρειο τμήμα των ελληνοτουρκικών συνόρων. Οταν εντάθηκαν οι έλεγχοι εκεί και ανακοινώθηκε η κατασκευή «φράχτη», τα κυκλώματα ώθησαν τους αλλοδαπούς προς τη χώρα μας από νοτιότερα σημεία του ποταμού Εβρου και, ξανά, από το Αιγαίο.
Αυτή τη στιγμή, η διαπίστωση παράνομης εξόδου αλλοδαπών από τα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας προς την Εσπερία θα κόστιζε στην Ελλάδα την παραμονή της στον χώρο Σένγκεν. Ετσι, οι Αρχές προσπαθούν να ενισχύσουν τη φύλαξη των εσωτερικών συνόρων, να επισπεύσουν την κατασκευή του φράχτη στον Εβρο, να δημιουργήσουν κέντρα κράτησης μεταναστών. Ομως, όπως έχει δείξει η εμπειρία, ακόμη κι αν χτιστεί ο φράχτης, οι μετανάστες θα συνεχίσουν να μπαίνουν στη χώρα μας από άλλες διόδους και να εγκλωβίζονται σ’ αυτήν, σε ιλιγγιώδεις αριθμούς. Διότι ούτε το σύστημα ασύλου λειτουργεί ώστε μέρος των προσφύγων –και με τροποποίηση της συμφωνίας Δουβλίνο ΙΙ– να διοχετεύεται σε άλλες χώρες της Ε. Ε. ούτε ο μηχανισμός επαναπατρισμού των μεταναστών έχει στέρεες βάσεις ούτε η Τουρκία εφαρμόζει το σύμφωνο επανεισδοχής. Η ανάκληση της Σένγκεν σίγουρα θα επιβαρύνει το ήδη εξαιρετικά σοβαρό ελληνικό μεταναστευτικό ζήτημα. Ομως, επιπλέον θα αποκλείσει τους Ελληνες, τους αρνητικούς ήρωες στην εποχή της γενικευμένης κρίσης, από την ελεύθερη ενδοευρωπαϊκή μετακίνηση.
Η αδράνεια ετών όσον αφορά τη δημιουργία κατάλληλων υπηρεσιών, η απροθυμία της πολιτείας να αναγνωρίσει την κρίση και να ασκήσει εξαρχής, μέσω της Ε. Ε., πιέσεις στην Τουρκία ώστε να αλλάξει πολιτική (την ανεξέλεγκτη ώθηση των μεταναστών από τα δικά της στα δικά μας εδάφη), μετέτρεψε την Ελλάδα σε «αποθήκη» κολασμένων, κοχλάζον φίλτρο συγκράτησης των μεταναστευτικών ρευμάτων εκτός πολιτισμένου κόσμου.
Τώρα, πάνω από τα κεφάλια μας κρέμεται όχι μόνον το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας, όχι μόνον μια πιθανή έξοδος από το ευρώ, αλλά και η αποβολή από τη Σένγκεν. Κι όμως, οι ιθύνοντες συνεχίζουν να αποδύονται στο φτιασίδωμα της πληγής, να ρέπουν στα βαυκαλήματα περί ρωμαίικης αντοχής, επιλέγοντας, αυτοκαταστροφικά, την ευρεία «πύλη» της επερχόμενης άρνησης.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_08/05/2011_1295145

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου