Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Κράτος Ελλήνων πολιτών…





Του Αγγελου Σταγκου
Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση δεν έπιασε τους στόχους στα έσοδα και για άλλη μια φορά θα προχωρήσει σε νέα μέτρα για να καλύψει την τρύπα. Ο Γ. Παπακωνσταντίνου τονίζει ότι δεν θα κάνει νέες μειώσεις εισοδημάτων και δεν θα αυξήσει τους φόρους, αλλά είναι βέβαιο ότι όποια μέθοδο και να επιλέξει, κάποιοι θα επιβαρυνθούν και συνήθως αυτοί είναι όσοι ήδη πληρώνουν. Αλλά έτσι δεν γίνεται δουλειά, ούτε και μπορεί να συνεχισθεί το ίδιο βιολί. Δεν γίνεται δηλαδή το κράτος να δείχνει ανεπάρκεια σε ό,τι καταπιαστεί και μετά να υφίστανται τις συνέπειες οι πολίτες. Ο υπουργός Οικονομικών, όπως και κάθε άλλος υπουργός, έχει την πολιτική ευθύνη για τη σωστή λειτουργία των μηχανισμών της αρμοδιότητάς του.
Το προαναφερθέν παράδειγμα αφορά φόρους και νέα οικονομικά μέτρα, αλλά η ταλαιπωρία των Ελλήνων πολιτών από το κράτος οφείλεται και σε άλλους λόγους, πέρα από τις αστοχίες. Οφείλεται στην κακή οργάνωση, στη γραφειοκρατία, στην πολυνομία και βεβαίως στην αδιαφορία, την ανικανότητα και την κακή διάθεση πολλών, πάρα πολλών, υπαλλήλων. Πρόκειται για γνωστά χαρακτηριστικά όλου του εύρους της διοικητικής μηχανής, που έχουν εξελιχθεί σε μόνιμες αναπηρίες, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζουν αρνητικά την καθημερινότητα και κοστίζουν. Ποτέ δεν έγινε προσπάθεια να υπολογιστεί τι κοστίζουν σε χρήμα και χρόνο (εργατοώρες) οι αναπηρίες της Δημόσιας Διοίκησης. Το κόστος είναι σίγουρα πολύ μεγάλο.
Το ερώτημα είναι πόσοι από το πολιτικό προσωπικό αντιλαμβάνονται ότι η χώρα είναι καταδικασμένη σε στασιμότητα, αν δεν βελτιωθεί η αποτελεσματικότητά της. Για να βελτιωθεί όμως η αποτελεσματικότητα, προϋπόθεση είναι να περιοριστούν η γραφειοκρατία και η πολυνομία, να αναδιοργανωθεί η διοίκηση και να επιβληθεί κάποια πειθαρχία και ένας βαθμός επαγγελματισμού στους υπαλλήλους. Αυτά εύκολα λέγονται και δύσκολα γίνονται, αλλά είναι ζήτημα αν οι πολιτικοί (και όχι μόνον αυτοί) γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν και πώς να το κάνουν. Και πάντως, από κάπου και κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσουν, όπως έμμεσα ή άμεσα επισημαίνει το Μνημόνιο.
Από την άλλη πλευρά, είναι γνωστή η αντίληψη και η σχέση των πολιτών με το κράτος. Οι μέσοι Ελληνες πολίτες περιμένουν τα πάντα από το κράτος, δεν αισθάνονται ότι έχουν υποχρεώσεις και ταυτόχρονα έχει αποδειχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών δεν έχουν καμία αναστολή, προκειμένου να το λεηλατήσουν. Το βλέπουμε συνεχώς όταν αποκαλύπτονται διάφορες απάτες σε βάρος του κράτους και των παραφυάδων του. Απάτες στις οποίες συμμετέχουν δεκάδες, εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες ανθρώπων, σχεδόν πάντα της... διπλανής πόρτας. Από τις αναπηρικές συντάξεις-μαϊμού ως τις συστηματικές καταπατήσεις δημόσιας γης. Ισως αν αυτή τη φορά κατορθώσει η πολιτεία να βρει άκρη με τα περιουσιακά της στοιχεία για να τα αξιοποιήσει, θα φανεί σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια και η έκταση των καταπατήσεων. Ισως...
Μετά φυσικά θα πρέπει να ακολουθήσει το ξεμπέρδεμα ανάμεσα σε οιμωγές, κατάρες και απερίγραπτο λαϊκισμό, ώστε να δικαιωθούν οι αθώοι και φτωχοί καταπατητές. Που σημαίνει ότι η αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση. Θα δούμε απίστευτες καταστάσεις όταν θα επιχειρηθεί η πώληση γης, αν βρεθούν αξιόπιστοι ενδιαφερόμενοι που θα τολμήσουν. Αλλά για να βρεθούν τέτοιοι επενδυτές, το κράτος είναι αναγκαίο να εξασφαλίσει ότι στη συνέχεια δεν θα έχουν να αντιμετωπίσουν διάφορους διεκδικητές (συχνά χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας), που συνήθως προκύπτουν κάθε φορά που τίθεται θέμα εκμετάλλευσης δημόσιας γης ή απαλλοτριώσεων.
Είναι φανερό ότι για να ξεφύγει από το καμαρωτό «σημειωτόν» αυτή η χώρα και να αρχίσει να πορεύεται προς το μέλλον, αναγκαία και ικανή συνθήκη είναι να εκσυγχρονισθεί συθέμελα το κράτος, αλλά και να αλλάξει παράλληλα η νοοτροπία των πολιτών. Οπότε οδηγούμαστε στο ερώτημα αν το κράτος διαμόρφωσε την κοινωνία μας ή αυτή διαμόρφωσε το κράτος μας. Η απάντηση είναι εξαιρετικά δύσκολη, αφού ακόμα δεν έχει απαντηθεί το ερώτημα αν η κότα γέννησε το αυγό ή το αυγό την κότα!
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_29/03/2011_1294788

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου