Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Μίκης: ένα περιστατικό με τον Καντάφι

.............Και τώρα θα σας πω μια ιστορία, για να σας δείξω πόσο αχάριστος είναι σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου απέναντι στον ίδιο του τον πατέρα.

Λίγο πριν τις εκλογές του ΄81  μια ομάδα από έμπιστους του ΠΑΣΟΚ δημοσιογράφους επισκέφθηκε την Τρίπολη της Λιβύης. Ανάμεσά τους και ένα στενό συγγενικό μου πρόσωπο. Φεύγοντας κρατούσανε ο καθένας από δυο βαλίτσες γεμάτες δολλάρια. Λίγους μήνες μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, με κάλεσε ο Καντάφι στη Λιβύη, για να μου αναθέσει όπως μου είπε κάποια επαναστατική αποστολή. Πήγα στη συνάντηση μαζί με τον αδερφό μου τον Γιάννη. Μας δέχτηκε στη σκηνή του με μεγαλοπρέπεια. Σε μια στιγμή του λέω:

- Βοήθησες πλουσιοπάροχα τον Αντρέα. Πόσα του 'δωσες;

Μου είπε έναν αριθμό και πρόσθεσε:

- Και λίγα του έδωσα γι' αυτό που θα μου κάνει.

- Και τι θα σου κάνει;

- Μου υποσχέθηκε ότι έξι μήνες απ' τη μέρα που θα γίνει Πρωθυπουργός, θα διώξει τις βάσεις από την Κρήτη.

Και κοιτάζοντας ψηλά, πάνω από το κεφάλι μου, σαν να έβλεπε την Κρήτη, συνέχισε:

- Βλέπεις αυτό το νησί είναι πολύ επικίνδυνο για μένα.

- Κι εσύ τον πίστεψες;  τον ρωτώ.

-Πώς να μην πιστέψω τον αρχηγό ενός τόσο μεγάλου κόμματος και νυν Πρωθυπουργό...

- Ας πούμε, του λέω, ότι είναι ειλικρινής και το πιστεύει. Εσύ όμως με την πείρα που έχεις, νομίζεις ότι είναι ποτέ δυνατόν να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του;

- Γιατί μου το λες αυτό;

- Μα δεν ξέρεις ότι στη χώρα μου έγινε εμφύλιος πόλεμος, σκοτώθηκαν χιλιάδες και οι Αμερικανοί σκόρπισαν αμέτρητα δολλάρια για να έχουν την Κρήτη δική τους; Και τι θα κάνει ο Αντρέας; Θα καλέσει τον Αμερικανό Πρέσβυ και θα του πει: «Σας παρακαλώ, πάρτε τον στόλο σας απ' τη Σούδα και φύγετε»; Κι όταν εκείνος του απαντήσει «Όχι, δεν φεύγω», ποια θα πρέπει να είναι η αντίδραση του Αντρέα; «Τότε θα σας αναγκάσω να φύγετε με τη βία...». Λοιπόν αγαπητέ μου σύντροφε Μαομάρ, υπολόγισες αν έχουμε τα μέσα να διώξουμε με τη βία τους Αμερικανούς; Που με τον Εμφύλιο ήρθαν στην Ελλάδα για να κάτσουν κι όχι για να φύγουν μ' ένα απλό διάβημα στον πρεσβευτή τους...
Και τι μου απαντά:

- Γνωρίζω ότι δεν τα πας καλά με τον Παπανδρέου. Λοιπόν σου δίνω ραντεβού τρεις μήνες μετά, να γιορτάσουμε μαζί τη μέρα που θα φύγουν οι Αμερικανοί...

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε; Σχεδόν τριάντα. Και τώρα το μεγάλο χτύπημα το κεραυνοβόλο θα πέσει στο κεφάλι του από τον Κρήτη. Όμως το πιο κακό και άδικο γι' αυτόν -και τα εκατομμύρια που μας έδωσε- είναι ότι πίσω απ' αυτό το θανάσιμο χτύπημα βρίσκεται και ο γιος του φίλου του τού Αντρέα.

Τώρα το ΝΑΤΟ και η Ευρώπη δεν είναι πια «Συνδικάτο». Κι εμείς καταντήσαμε ένα υπερήφανο προτεκτοράτο που δέχεται να μας διοικούν ουσιαστικά οι ξένοι, να μας βυθίζουν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, να μας αρπάζουν την εθνική μας περιουσία κι εμείς να τους λέμε όχι μονάχα «ευχαριστώ» αλλά και να στέλνουμε τα παιδιά μας στους πολέμους και τους ναυτικούς μας να βάψουν κι αυτοί τα χέρια τους με αίμα σαν τον παλιό καλό καιρό που κάποιοι λέγανε «Σφάξε με Αγά μου ν' αγιάσω»............



http://www.mikis-theodorakis-kinisi-anexartiton-politon.gr/el/info/?nid=567

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου