Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Περί του Σχεδίου Ανταγωνιστικότητας



Του Στέφανου Mάνου*

Το Σχέδιο Ανταγωνιστικότητας που παρουσίασε η κ. Μέρκελ μαζί με τον κ. Σαρκοζί στη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών, στις 4 Φεβρουαρίου, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις σε όλη την Ευρώπη. Παρά τις αντιδράσεις, όμως, συμφωνήθηκε να συζητηθούν οι προτάσεις αυτές, και όποιες προστεθούν, σε μια έκτακτη Σύνοδο Κορυφής πριν από την τακτική της 25ης Μαρτίου.
Τι περιλαμβάνουν οι γαλλογερμανικές προτάσεις;
Να καταργηθούν οι αυτόματες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές (ΑΤΑ) των μισθών. Εδώ στην Ελλάδα τις έχουμε καταργήσει πριν από είκοσι χρόνια. Γιατί λοιπόν να μη συμφωνήσουμε;
Να αναγνωρίζονται τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά πτυχία στον ευρωπαϊκό χώρο. Τι είναι πιθανότερο, να έλθουν να εργαστούν ξένοι στην Ελλάδα ή να πάνε να εργαστούν Ελληνες στην Ευρώπη; Με την υιοθέτηση της γαλλογερμανικής πρότασης θα διευκολυνθούν όσοι επιθυμούν να εργαστούν στην Ευρώπη· δεν θα έχουν τυπικά εμπόδια. Είναι μάλιστα ευκαιρία αυτό να γίνει πριν υποβαθμιστούν τα διπλώματα των ελληνικών πανεπιστημίων στην κατηγορία junk (σκουπίδια), όπως έγινε ήδη με τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου.
Το σχέδιο προβλέπει επίσης την εναρμόνιση των ορίων συνταξιοδότησης. Σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα έχει τον γηραιότερο πληθυσμό και συνεπώς θα ήταν λογικό να έχει και το υψηλότερο όριο συνταξιοδότησης. Αν όμως αποφασιστεί να αυξηθεί το όριο στο 67ο έτος της ηλικίας, θα ήταν λογικό να μειωθούν οι εισφορές ώστε να εξισορροπηθεί η αύξηση του χρόνου εργασίας και η αντίστοιχη μείωση του χρόνου συνταξιοδότησης.
Το σχέδιο ζητεί την εισαγωγή ενός νομικά κατοχυρωμένου «φρένου» στην επέκταση του χρέους κάθε χώρας-μέλους της Ευρωζώνης. Το δικό μας δημόσιο χρέος έχει φθάσει σήμερα στο δυσθεώρητο ύψος των 350 δισ. ευρώ! Εμείς δεν χρειαζόμαστε φρένο, αλλά περιορισμό του χρέους. Το 2010 το έλλειμμα έφθασε τα 23 δισ. ευρώ και συνεπώς το χρέος αυξήθηκε κατά το ποσό αυτό. Η αύξηση όμως δεν περιορίστηκε στο έλλειμμα· προστέθηκαν και τα χρέη των ΔΕΚΟ με αποτέλεσμα το χρέος να εκτιναχτεί κατά 40 δισ. ευρώ. Αν δεχθούμε ότι πρέπει να περιορίσουμε το χρέος σε ένα διαχειρίσιμο ύψος 250 δισ. ευρώ, πρέπει στα επόμενα 10 χρόνια να έχουμε πλεονάσματα 10 δισ. ευρώ ετησίως (ή πλεονάσματα 5 δισ. ετησίως και έσοδα από πώληση κρατικής περιουσίας ύψους 50 δισ.). Ηδη το 1995, σε ένα συνέδριο της Ν.Δ. για την αναθεώρηση του Συντάγματος που έγινε στο Ναύπλιο, είχα προτείνει (σε ώτα μη ακουόντων) «o ετήσιoς πρoϋπoλoγισμός vα είvαι καταρχήv ισoσκελισμέvoς. Σε περίπτωση αδυvαμίας ισoσκέλισης τoυ κρατικoύ πρoϋπoλoγισμoύ, το τυχόv έλλειμμα να μην μπoρεί vα υπερβαίvει τo 3%». Με τα πραγματικά δεδομένα της ελληνικής οικονομίας, κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει αντίρρηση στην εισαγωγή «φρένου» στην επέκταση του χρέους.
Το γαλλογερμανικό σχέδιο προβλέπει και την εναρμόνιση της εταιρικής φορολογίας. Με αυτή την πρόβλεψη διαφωνώ. Θα μπορούσα να συζητήσω κάτω από πολλές προϋποθέσεις την εναρμόνιση όλων των φορολογιών, αλλά όχι μόνον μιας. Εμείς επιβάλλουμε ΦΠΑ 23% και οι Γερμανοί 19%. Εμείς χρηματοδοτούμε τους δρόμους μας με διόδια, ενώ οι Γερμανοί με φόρους. Τα δύο αυτά παραδείγματα δικαιολογούν να φορολογούμε λιγότερο τις επιχειρήσεις από ό,τι οι Γερμανοί.
Θα ήταν θεμιτό να υπάρχει ένα είδος κοινής φορολογίας στις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης για τη χρηματοδότηση ευρωπαϊκών δραστηριοτήτων. Να προστεθεί δηλαδή στην εθνική φορολογία (χωρίς όμως αύξηση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης) μια «ευρωζωνική» φορολογία, το προϊόν της οποίας θα χρησιμοποιούνταν για ευρωπαϊκές δράσεις, π.χ. για το ταμείο διάσωσης χωρών με προβλήματα, για μια υπηρεσία καταπολέμησης οικονομικών εγκλημάτων στην Ευρωζώνη, κοκ. Σε τέτοιο πλαίσιο θα μπορούσε να συμφωνηθεί ότι π.χ. το πρώτο 5% της εταιρικής φορολογίας θα αποτελεί «ευρωζωνικό» φόρο. Ετσι 20% ο φόρος στα κέρδη στην Ελλάδα· 5% θα πήγαινε στην Ευρωζώνη και 15% θα παρέμενε στην Ελλάδα. 12,5% ο φόρος στην Ιρλανδία· 5% για την Ευρωζώνη και 7,5% για την Ιρλανδία. Για το πώς θα χρησιμοποιείται το προϊόν της «ευρωζωνικής» φορολογίας θα ήθελα να καταργηθεί ο κανόνας της ομοφωνίας και να γίνει δεκτός ο κανόνας της πλειοψηφίας.
Στη θέση του κ. Παπανδρέου, έτσι θα διαμόρφωνα τη θέση της Ελλάδας στην επικείμενη συζήτηση της γαλλογερμανικής πρότασης. Θετικά σε όλα τα σημεία πλην της εναρμόνισης της εταιρικής φορολογίας. Σε ό,τι αφορά τη φορολογία θα πρότεινα την εισαγωγή ενός αρχικά περιορισμένου «ευρωζωνικού» φόρου για την κάλυψη κοινών δαπανών της Ευρωζώνης. Για τη διαχείριση του φόρου θα ζητούσα την εφαρμογή του κανόνα της πλειοψηφίας. Η εισαγωγή του κανόνα της πλειοψηφίας (πολιτών και χωρών) πρέπει να γίνει η σημαία όλων όσοι επιθυμούν να μπορεί η Ευρώπη να παίρνει αποτελεσματικές και δύσκολες αποφάσεις.
* Ο κ. Στέφανος Μάνος είναι πρόεδρος της ΔΡΑΣΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_15/02/2011_432628

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου