Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

Θεσσαλονίκης πλούτος



Tου Σταυρου Τζιμα
Αν υπήρξε κάτι στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου που προκάλεσε ξεχωριστό διεθνές ενδιαφέρον, αυτό ήταν η νίκη του Γιάννη Μπουτάρη στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Οι εκτός συνόρων, με πρώτους τους Βαλκάνιους γείτονες, υποδέχτηκαν την εκλογή του ως εξέλιξη που θα κάνει την πόλη πιο ελκυστική σε όλα τα επίπεδα, θα τη βγάλει από το καβούκι στο οποίο είχε κλειστεί επί δεκαετίες. Η εφημερίδα New York Times, προτείνοντας τη Θεσσαλονίκη στους σαράντα ένα πιο hot τουριστικούς προορισμούς, σημείωνε ότι οι εξαγγελίες του Μπουτάρη περί προώθησης σειράς δράσεων για τον πολιτισμό και τον τουρισμό πρόκειται να δώσουν επιπλέον ώθηση στην πόλη. Εκτενή συνέντευξή του καταχώρισαν, μεταξύ άλλων, η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα Sabah και ο τηλεοπτικός σταθμός ΝΤV, όπως επίσης και η έγκυρη εφημερίδα των Σκοπίων Utrinski Vesnik, ενώ ευμενή σχόλια απέσπασε η εκλογή και από τα ΜΜΕ σχεδόν όλων των βαλκανικών χωρών αλλά και του Ισραήλ.
Τυχαίο; Δεν νομίζω, για να χρησιμοποιήσω τη φράση της γνωστής διαφήμισης. Ο Μπουτάρης από τα χρόνια που ήταν απλός δημοτικός σύμβουλος μιας μικρής παράταξης ακόμη, δεν δίσταζε να διακηρύσσει, και δέχθηκε σφοδρή κριτική γι’ αυτό, ότι εάν γίνει δήμαρχος θ’ «ανοίξει» τη Θεσσαλονίκη στους γείτονες και θα αναδείξει το πολυπολιτισμικό της πρόσωπο το οποίο κάλυπτε η «μπούργκα» της καχυποψίας προς κάθε τι που γνωστά κέντρα θεωρούσαν, με βάση τα δικά τους κριτήρια, ότι αφαιρεί από την ελληνικότητά της. Το επανέλαβε στις πρώτες δηλώσεις αμέσως μετά την εκλογή του και τα πρώτα μηνύματα έφτασαν με προσκλήσεις να επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη και το Κόσοβο, ενώ στις αρχές Φεβρουαρίου έγινε γνωστό ότι θα πάει το Τελ Αβίβ με σκοπό να φέρει τουρίστες, εκμεταλλευόμενος τους ιστορικούς δεσμούς του Ισραήλ με τη Θεσσαλονίκη. Μερικοί, «πατριωτικώς σκεπτόμενοι», άρχισαν να αναρωτιούνται, και μάλιστα φωναχτά, για το πού το πάει ο Μπουτάρης και κάποιοι άλλοι με δόση κακίας σχολιάζουν ότι «το ’ριξε στα ταξιδάκια».
Τα πράγματα όμως είναι πολύ απλά. Ο Μπουτάρης, ξεκινώντας την επιχείρηση εξωστρέφειας και ανάδειξης της Θεσσαλονίκης σε τουριστικό προορισμό πρώτης γραμμής ειδικά για τους Βαλκάνιους και τους λαούς της υπόλοιπης νοτιοανατολικής Ευρώπης, με τους οποίους ιστορικά έχει οικονομικούς και πολιτιστικούς δεσμούς, θέλει να φέρει λεφτά στην πόλη. Πώς θα γίνει αυτό; «Πουλώντας» τα απομεινάρια του πολυπολιτισμικού της πλούτου, την ιστορία και τις φυσικές ομορφιές της ευρύτερης περιοχής. Αυτό δηλαδή που κάνουν οι Τούρκοι οι οποίοι πλουτίζουν, σερβίροντας στους εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες που συρρέουν κάθε χρόνο στην Κωνσταντινούπολη, την Τραπεζούντα, την Καππαδοκία, τη Σμύρνη κ.α. για προσκύνημα ως τουριστική ατραξιόν τόπους με τους οποίους τους δένουν ιστορικές μνήμες.
Γιατί να μην το κάνουμε κι εμείς αυτό; Τι έχουμε αλήθεια να φοβηθούμε;

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_14/01/2011_428656

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου