Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Ο Ξαρχάκος στο Gazarte

Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ /ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Εδώ και πολλά χρόνια ο Σταύρος Ξαρχάκος είναι ακριβοθώρητος. Και δεν εννοούμε τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του - ούτε τις σπανιότατες συνεντεύξεις του. Εννοούμε την εκτέλεση των μουσικών του έργων.


Στην Αθήνα είναι ζήτημα αν δίνει 1-2 συναυλίες τον χρόνο, συνήθως στο Ηρώδειο ή τη χειμερινή περίοδο σε χώρους όπως το «Παλλάς». Γι' αυτό είναι μια μεγάλη κι ευπρόσδεκτη έκπληξη η απόφασή του να εμφανίζεται στο Gazarte, κάθε Κυριακή και Δευτέρα, από τις 21 Νοεμβρίου και μέχρι τον Απρίλιο.

«Με το ήθος των παλιών μπουάτ» και τη συμμετοχή πολλών σημαντικών ερμηνευτών, παλαιών και πιο νέων συνεργατών και φίλων του Ξαρχάκου, το πρόγραμμα, που δεν αφορά μόνον έργα του ίδιου του συνθέτη, αλλά, με τη σφραγίδα του, αφιερώματα και σε άλλους μεγάλους της μουσικής μας ιστορίας, διαχέεται σε πέντε θεματικούς κύκλους παραστάσεων.

Εκλεκτική αναδρομή

Κάθε μουσικός κύκλος θα παρουσιάζεται για τρία διήμερα, ξεκινώντας από τον κύκλο «3x3» (που πιθανότατα «καθρεφτίζει» τη σκηνική συνύπαρξη τριών συνθετών και τη μελοποιητική τους σχέση με τρεις ποιητές). Θα ακολουθήσουν οι κύκλοι: «Η τέχνη της μουσικής στον κινηματογράφο» (και μόνον τα τραγούδια και η μουσική που έχει γράψει ο ίδιος για τις ταινίες «Κόκκινα Φανάρια», «Λόλα», «Ρεμπέτικο» ν' ακούγονταν, θ' αρκούσε). «Μπαλάντες» των Μίκη Θεοδωράκη και Μανόλη Αναγνωστάκη. «Μάνος Χατζιδάκις». Οι κύκλοι κλείνουν με τον «Επιτάφιο», το εμβληματικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη πάνω στην ποίηση του Ρίτσου, το οποίο «ενέπλεξε» στη μουσική του ιστορία και τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Σταύρο Ξαρχάκο: Ο πρώτος το ενορχήστρωσε και το ηχογράφησε το 1959 στην εκδοχή που ερμήνευσε η Νάνα Μούσχουρη και ο δεύτερος κατέθεσε τη δική του ενορχηστρωτική εκδοχή το 2000 με αφορμή μια συναυλία στο Ηρώδειο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου