Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

το τσίπουρο της παρασκευής

γειά σας  κτυπηματζήδες
Ήπιαμε  τσίπουρα πολλά από τις 4.30’ μέχρι τώρα και ξεχάσαμε την πτώχευση της χώρας, χαράξαμε και πορεία προς τη βέλτιστη διαβίωση, άνευ κεφαλαίων….. Ωσάν ναρκωτικό κυλούσε το τσίπουρο στις φλέβες μας και αποτύπωνε ένα μακάριο χαμόγελο στα χείλη, ώστε φεύγοντας  προς τις οικίες μας  να μεταφέρουμε ολίγη ευδιάθετη ατμόσφαιρα  για το σαββατοκύριακο. Ο πικρός καφές μας φάνηκε γλύκισμα σιροπιαστό. Η Σαλονίκη ήρεμη μας καλοδέχθηκε την αγκαλιά της. Σε λίγο θα αλλάξουν και οι δήμαρχοι, θα έχουμε έναν δήμαρχο αλλιώτικο, από τη μαυρίλα των τελευταίων 24 χρόνων της ρεμούλας του φασισμού και της ανικανότητας. Βλέπω  την ατμόσφαιρα ήδη αλλαγμένη. Ή ψυχολογικό θα είναι. Πιστεύω όταν ξεμεθύσω να μην είναι. Πάντως το τσίπουρο (άνευ γλυκάνισου) σου δίνει ένα γλυκό σακουλάκι με χαμόγελα και συγκατάβαση. Το κρατάς πάνω σου και το ανοίγεις σε όποιον θέλει να το δει. Η ζωή είναι τόσο απλή και τόσο ωραία. Γάμα τους πολιτικούς που είναι  δηλητηριώδη φίδια, κόψε τους τα κεφάλια. Που μας χαλάνε το κέφι, οι αλήτες και οι Ούστηδες. Μπορούμε να χαρούμε χωρίς αυτούς. Αλλά πρέπει να τους ανοίξουμε τα κεφάλια. Γιατί το θέλουν. Όποιος  πίνει στην αρχή γίνεται κόκορας, μετά λιοντάρι και στο τέλος γουρούνι. Είμαι  στο δεύτερο στάδιο. Ας μη πάω στο τρίτο! Καληνύχτα ταλαίπωροι.    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου