Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Ένα εφιαλτικό σενάριο για τις Ελληνικές ακτές


Τι θα συνέβαινε αν μια τεράστια οικολογική καταστροφή, όμοια με αυτή που προκάλεσε η ΒΡ στον Κόλπο του Μεξικού, επαναλαμβανόταν στη Μεσόγειο; Αυτό είναι το εφιαλτικό ερώτημα που πλανάται καθώς ο συγκεκριμένος πετρελαϊκός όμιλος προχώρησε σε υποθαλάσσια γεώτρηση και άντληση πετρελαίου από τα λιβυκά χωρικά ύδατα. Χωρικά ύδατα τα οποία βρίσκονται απένταντι από τις Ελληνικές ακτές. Παρομοίως, πρόσφατα αποκαλύφθηκε πως και άλλη εταιρεία, αυστραλιανών συμφερόντων, έχει ήδη ξεκινήσει γεωτρήσεις στο βυθό της Μεσογείου µερικά µίλια από τις σικελικές ακτές.

Η περιβαλλοντική καταστροφή που προξένησε η ΒΡ στον κόλπο του Μεξικού δεν προκλήθηκε από τη μη εφαρμογή περιβαλλοντικών κανονισμών: η συγκεκριμένη καταστροφή προκλήθηκε ξεκάθαρα από τη μη τήρηση κανονισμών/διαδικασιών ασφάλειας (safety regulations/procedures). Κανονισμούς και διαδικασίες τις οποίες θα πρέπει να τηρούν με ευλάβεια όλες οι περιβαλλοντικά και κοινωνικά ευαισθητοποιημένες επιχειρήσεις. Έτσι άλλωστε συνδέεται η Υγιεινή και Ασφάλεια της Εργασίας με το δίπτυχο της Αειφόρας (Βιώσιμης) Ανάπτυξης και της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης.
Το προαναφερθέν σενάριο-εφιάλτης για τη Μεσόγειο και τις Ελληνικές ακτές γίνεται ακόμη χειρότερο αν αναλογισθεί κανείς το ιστορικό των ατυχημάτων της BP (safety record). Το 2005 είχε συμβεί μία τρομερή έκρηξη σε διϋλιστήριο της ίδιας εταιρείας στο Τέξας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 15 άτομα και να τραυματισθούν πάνω από 170. Η Αμερικανική Επιθεώρηση Εργασίας κατά τη διάρκεια των ερευνών για τα αίτια του ατυχήματος είχε διαπιστώσει δεκάδες παραβιάσεις κανόνων ασφαλείας. Μάλιστα, σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Μηχανικών Ασφάλειας (ASSE) μία από τις κυριότερες αιτίες εκείνου του ατυχήματος, είχε διαπιστωθεί πως ήταν η έλλειψη κουλτούρας Υγιεινής και Ασφάλειας (safety culture). Η ειρωνία είναι πως το τελικό καταλογισθέν πρόστιμο στην εταιρεία για το ατύχημα του 2005, της καταλογίσθηκε λίγους μόλις μήνες πριν συμβεί το νέο ατύχημα στον κόλπο του Μεξικού.
Σήμερα υπάρχει παντελής έλλειψη συντονισμού και συνεργασίας μεταξύ των Μεσογειακών χωρών σε πολλά επίπεδα: σε επίπεδο διαφάνειας, σχεδιασμού και αδειοδότησης των επενδύσεων που πραγματοποιούνται στα παράλια της Μεσογείου, σε επίπεδο Διαχείρισης Κινδύνων και Κρίσεων, σε επίπεδο Υγιεινής και Ασφάλειας Εργασίας και σε επίπεδο Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και Αειφόρου (Βιώσιμης) Ανάπτυξης.

THE BIG PICTURE»:

Για λόγους καθαρά οικονομικούς, («It’s the money stupid»), οι βλέψεις των δύο μεγαλύτερων δυνάμεων (Κίνα, ΗΠΑ) για τις επόμενες δεκαετίες, έχουν στραφεί ήδη προς τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και την Αφρική (και όχι όπως πολλοί νομίζουν προς τις χώρες πέριξ του Ευφράτη). Η επανάκαμψη της παγκόσμιας γεωπολιτικής και οικονομικής πυξίδας προς τη Μεσόγειο και την Αφρικανική ήπειρο είναι πλέον γεγονός αδιαμφισβήτητο. Τις επόμενες δεκαετίες θα κατευθυνθούν περισσότερες επενδύσεις προς το νότιο υπογάστριο της ΕΕ και προς την ενδότερη Αφρική, συμπεριλαμβανομένων των Αφρικανικών χωρών που βρέχονται από τη Μεσόγειο. Επενδύσεις οι οποίες θα σχετίζονται με την παραγωγή ενέργειας, εξόρυξης πετρελαίου, φυσικού αερίου και, κυρίως, σπάνιων ορυκτών. Επενδύσεις οι οποίες θα περιλαμβάνουν ταυτόχρονα και νέους, άγνωστους προς το παρόν κινδύνους.
Και το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: είμαστε έτοιμοι σε μέσα, εξοπλισμό, οργάνωση και εκπαίδευση για τη διαχείριση μίας παρόμοιας κρίσης; Κρίση η οποία θα μπορούσε να λάβει μεγάλες οικονομικές διαστάσεις. Καθώς, η Ελλάδα στηρίζεται περισσότερο απ’όλες τις υπόλοιπες Μεσογειακές χώρες στο θαλάσσιο τουρισμό. Πολύ απλά: ποιόν θα επηρεάσει περισσότερο μία παρόμοια οικολογική καταστροφή; Το θαλάσσιο τουρισμό της Λιβύης ή της Ελλάδας; Αν εμείς δεν ενδιαφερθούμε πρωτίστως για το σπίτι μας μη περιμένουμε από το γείτονα να το κάνει.
Η Μεσόγειος είναι μία μικρή γειτονιά. Ένα κλειστό οικολογικό σύστημα. Τα προβλήματα του γείτονα θα γίνουν, σύντομα, και δικά μας προβλήματα. Οι προκλήσεις είναι πολλές. Το ίδιο και η ανάγκη για παν-Μεσογειακό συντονισμό σε πολλά επίπεδα. Συμπεριλαμβανομένης της Υγιεινής και Ασφάλειας Εργασίας. Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει σύντομα μία ανάλογη πρωτοβουλία σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο.


http://blogs.eliamep.gr/sotiris/ena-efialtiko-senario-gia-tis-ellinikes-aktes/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου