Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Νίκος Ξυδάκης

Στις μύτες των ποδιών/ ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ



















Κι ενώ η πόλη ασχολείται με το ποιοι celebrities πήγαν πού και το πώς ήταν η πρεμιέρα Βίσση - Ρουβά στο Αθηνών Αρένα, ένας άνθρωπος κάνει αυτό που ξέρει σε όλη του τη ζωή: περπατά αθόρυβα. Σιγανά και σεμνά, ο Νίκος Ξυδάκης συγκεντρώνει τα πιο αγαπημένα από τα έργα του και τους ερμηνευτές της δικής του αισθητικής (Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μάρθα Φριτζήλα, Τάσης Χριστογιαννόπουλος και Νίκος Πορτοκάλογλου) και αναδομεί τα τραγούδια του στο Παλλάς (1/11), δίνοντάς τους νέα μορφή με την αρωγή της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και του συγκροτήματος αραβικής μουσικής Αλ Μαχάμπα, που υπαινίσσεται την καταγωγή του συνθέτη. Ο Ξυδάκης ποτέ δεν ήταν ο πληθωρικός καλλιτέχνης που θα μιλήσει στομφωδώς και θα διαφημίσει το έργο του. Ακόμα κι όταν άλλαξε τον ήχο του λαϊκού τραγουδιού, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, με τα έργα του «Η εκδίκηση της γυφτιάς» και «Τα δήθεν», δεν βγήκε μπροστά να εισπράξει την επιτυχία. Το ίδιο και πριν από μερικά χρόνια, όταν κατάφερε με ερμηνεύτρια την Ελευθερία Αρβανιτάκη να κάνει χρυσό δίσκο («Γρήγορα η ώρα πέρασε») μελοποιώντας ποίηση, σε μια εποχή που δεν υπήρχε ούτε ρεύμα υπέρ της μελοποιημένης ποίησης, ούτε οργανωμένη δισκογραφία, αλλά ούτε καν η στήριξη των ραδιοφώνων στα τραγούδια αυτά. Ο Νίκος Ξυδάκης κινείται όπως οι ξεχασμένοι καλλιτέχνες, με τους οποίους κανείς δεν ασχολείται πια. Στην περίπτωσή του, όμως, το έργο του έχει πάντα αντίκρισμα και απήχηση. Σε έναν καλλιτεχνικό κόσμο θορυβώδη, εκείνος περπατάει στις μύτες των ποδιών. Κι όμως, τα βήματά του αφήνουν ίχνος πίσω τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου