Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

τσιπουράκι με καταιγίδα!

Το προηγούμενο Σάββατο ρώτησα έναν παραγωγό στη  Λαϊκή, αν οι ντομάτες του ήταν εξωτερικής καλλιέργειας και μου απάντησε: Όποιος σε διαβεβαιώσει ότι οι ντομάτες του δεν είναι θερμοκηπίου είναι μεγάλος ψεύτης. Μέσα μου χαμογέλασα. Εμείς εδώ και δεκαπέντε μέρες τρώμε ντομάτες εξωτερικής καλλιέργειας απολύτως βιολογικές και πεντανόστιμες. Μια ένσταση μόνο ως προς το σουλούπι τους, δεν είναι και για την έκθεση. Αλλά δεν με χαλάει.


Χθες το απόγευμα, όταν η συννεφιά πλάκωσε την πόλη, πήγα στο περιβόλι για τη συγκομιδή. Με το πρώτο μάζεμα, άρχισαν οι πρώτες σταγόνες. Πιάσαμε τρία άτομα, εγώ, ο Καπετάνιος και η Γαλήνη και μαζέψαμε δύο αυλάκια φασολάκια, τρυφερότατα και χωρίς ίνες, τις κόκκινες ντομάτες, τα κολοκύθια που μας είχαν ξεφύγει και έγιναν τεράστια, αλλά τρυφερότατα και αυτά και μέσα χωρίς σπόρους, μερικά αγγουράκια και λίγες πιπεριές και αυτό ήταν.
Ξεκίνησαν οι αστραπές και οι βροντές και τρέξαμε στο κιόσκι, όπου μας περίμεναν μαγειρεμένα φασολάκια από τα δικά μας, μαζεμένα την προηγούμενη,
τόνος καπνιστός που τον είχε ψαρέψει ο Καπετάνιος,
κάναμε και μια ωραία σαλάτα με τις ντομάτες μας, τα αγγούρια, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, πιπεριές, μαϊντανό
και αρχίσαμε τα τσίπουρα, ενώ η μπόρα κτυπούσε με μανία τα κεραμίδια και έμπαινε από το δίκτυ μέσα στο κιόσκι. Ο Καπετάνιος φοβήθηκε για κανένα κεραυνό, γιατί ήμασταν κάτω από το ψηλό δέντρο, αλλά ευτυχώς, δεν συνέβη.

Τι ωραία αίσθηση όπως κατέβαινε το παγωμένο τσίπουρο και η μπόρα λυσσομανούσε δίπλα μας! Πως φτάσαμε 10 η ώρα δεν το κατάλαβα. Πήρα και τα υπόλοιπα


  για το σπίτι και αναχώρησα   μετά τον καφέ. Να είστε πάντα καλά Καπεταναίοι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου