Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

Το απαράμιλλο θάρρος του Ανδρέα Λοβέρδου

Του Θανάση Καρτερού

Μπορεί να καταλογίσει κανείς πολλά στον Ανδρέα Λοβέρδο, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι υποχωρεί ατάκτως στις απαιτήσεις της Τρόικας. Τα παλεύει τα ζητήματα και δεν διστάζει να διακηρύσσει τη μαχητικότητά του, έτερον εκάτερον αν τελικώς πάει από ήττα σε ήττα. Και όχι μόνο τα παλεύει τα ζητήματα, αλλά και αφού ηττηθεί, έχει τη γενναιότητα να εμφανίζεται δημοσίως, για να εξηγήσει, έστω και μετά λυγμών, ότι η ήττα του κρύβει μια νίκη. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι ήττα να κοπούν και τα δυο πόδια των συντάξεων, αλλά έτσι σώζεται τουλάχιστον το κεφάλι τους και, ως γνωστό, ακόμα και οι συντάξεις προτιμούν να μείνουν ανάπηρες, παρά ακέφαλες.
         Έτσι, ο Ανδρέας Λοβέρδος αποδεικνύεται εφάμιλλος του πρωθυπουργού του, ο οποίος είναι όχι μόνον επαρκής, αλλά και τόσο γενναίος, ώστε να δηλώνει ότι κατανοεί όσους απεργούν και διαδηλώνουν. Και εφάμιλλος της κυρίας Κατσέλη, η οποία επίσης δηλώνει ότι κατανοεί τους ανωτέρω. Εξηγεί μάλιστα αυτή ότι όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι, αφού και η ίδια είδε τον οικογενειακό της προϋπολογισμό να μειώνεται κατά 25.000 ευρώ το χρόνο! Και εφάμιλλος του κυρίου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος δηλώνει ότι τα μέτρα είναι σκληρά και άδικα, αλλά οι Έλληνες θα επιδείξουν ελληνικό σθένος. Ε, δεν είναι λίγο, σε μια τέτοια κυβέρνηση γενναίων να ξεχωρίζει ένας Ανδρέας Λοβέρδος.
        Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα, όμως, για τον μαχητικό υπουργό. Έδωσε στη δημοσιότητα ένα νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και η Τρόικα του το έτριψε στα μούτρα και απαιτεί τρισχειρότερα μέτρα. Η Τρόικα του τρίβει επίσης στα μούτρα τις απαιτήσεις του ΣΕΒ για περισσότερες και φτηνότερες απολύσεις και απαιτεί να τις προσυπογράψει. Το παλεύει, βέβαια, ο Ανδρέας Λοβέρδος, αλλά όλοι αγωνιούμε: Θα έχει τη δύναμη να τα καταπιεί κι αυτά; Το σθένος να σκύψει βαθιά, μέχρι δαπέδου, μπροστά στην αναιδή Τρόικα και στον αναιδέστερο ΣΕΒ; Το κουράγιο να πηδήξει -πάνω από- μισθωτούς και συνταξιούχους για το χατίρι του Δασκαλόπουλου; Τη γενναιότητα να εξευτελιστεί τόσο, ώστε να υπογράψει όσα του υπαγορεύουν τρίτοι, σε βάρος όσων τον εκλέγουν πρώτο; Και το απαράμιλλο θάρρος να κλάψει στην τηλεόραση, τοις κείνων ρήμασι -σκύψε κι άλλο Ανδρέα, για μια Ελλάδα νέα- πειθόμενος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου