Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

παρακμή

Μετά τη χούντα, λέγαμε πω! πω! Τι δημοκρατία έχουμε τώρα με τα κόμματα! Η ύπαρξη και η λειτουργία κομμάτων ήταν σημάδι εκδημοκρατισμού. ΤΟΤΕ.
Μετά πέρασαν τα χρόνια. Τα κόμματα έγιναν επιχειρήσεις που προάγουν αποκλειστικά τα συμφέροντα των μελών τους, εις ΒΑΡΟΣ του κοινωνικού συνόλου.
Τα κόμματα ευθύνονται για την κατάπτωση της κοινωνίας.
Υπηρετούν δήθεν τη δημοκρατία, αλλά είναι δομημένα αυστηρά ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΑ.
Έμαθαν στους νέους ότι μόνο με το ΡΟΥΣΦΕΤΙ πας μπροστά. Τριάντα χρόνια τώρα, βλέπω τους αφισοκολλητές των κομμάτων με το πέρασμα των χρόνων να καταλαμβάνουν δημόσιες θέσεις, -πόστα- και να παίρνουν δουλειές από το δημόσιο, που οι υπόλοιποι δεν έχουν πρόσβαση.
Επικαλούνται την ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, που ούτε στον ύπνο τους την έχουν δει.
Απέβαλαν την ΗΘΙΚΗ από την πολιτική. Τα μέλη των κομμάτων  έχουν πλουτίσει με δημόσιο χρήμα και συνεχίζουν να πλουτίζουν ξεδιάντροπα.
Δουλεύουν μόνο για το χρήμα. Δέχονται ΔΩΡΕΕΣ, χωρίς να εξετάζουν την πηγή τους, αρκεί να μπαίνει χρήμα στα ταμεία τους. Και ξέρουν ότι σαν διαχειριστές του δημοσίου χρήματος, θα ξεπληρώσουν την υποχρέωση.
Μπορώ να γράφω για ώρες αρνητικά, που ανατρέπουν το λόγο ύπαρξης τέτοιων κομμάτων.
Προκαλώ τον οποιονδήποτε να γράψει έστω και ένα θετικό( όχι θεωρητικό, αλλά υπαρκτό) που επιτελούν τα σημερινά κόμματα.
Και φτάσαμε στο σημερινό χάλι. Πέντε κόμματα, πέντε ΕΓΩΙΣΤΙΚΕΣ  γραμμές: Δεν μπορούν με δημοκρατικές διαδικασίες, να συμφωνήσουν σε ένα πόρισμα που θα αφορά μιαν υπόθεση. Ο καθένας να κάνει το δικό του. Δέκα ζώα να έβαζες να εξετάσουν την υπόθεση, καλύτερα θα τα κατάφερναν από τους βουλευτές μας.
Στην παραπάνω κατάσταση, η κοινωνία -εμείς οι υπόλοιποι- ΠΡΕΠΕΙ να απαντήσει!


παρακμή (συνέχεια)

Το μέλλον όμως είναι ακόμα πιο δυσοίωνο. Διότι τα κόμματα, παρόλο που έφθασαν φαινομενικά στο σημείο μηδέν, δηλαδή η κοινωνία αφυπνίζεται μέρα με τη μέρα και υπάρχουν ενδείξεις ολικής απαξίωσης, εκείνα βαδίζουν χωρίς να ιδρώνει το αυτί τους. Γιατί; Γιατί δεν φοβούνται τίποτε;



Δεν φοβούνται τίποτε, γιατί οι κατασταλτικοί μηχανισμοί, ελέγχονται από τα κόμματα.



Η δικαστική εξουσία, που ελέγχεται από τα κόμματα, θα εφαρμόσει τους αντιλαϊκούς νόμους που εισηγήθηκαν και ψήφισαν τα κόμματα με τα κουκιά-βουλευτές.



Η αστυνομία, με τα μέλη της από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο βολεμένους από τα κόμματα και με την επισήμανση ότι, όσο ανίκανη στέκεται απέναντι στο λεγόμενο κοινό έγκλημα, τόσο πανίσχυρη στέκεται απέναντι σε όποιον προσπαθήσει να πειράξει τους προστάτες της: Τα κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία. Το κοινό έγκλημα χτυπά τον απλό και ανίσχυρο λαό, (π.χ. γέρους) και είναι οπλισμένο. (δεν ενδιαφέρεται η αστυνομία για το πόσες ζωές και περιουσίες χάνονται από τα λεγόμενα κοινά εγκλήματα, τη νοιάζει να μην ανοίξει η μύτη των αφεντικών της).Τη πυγμή της την βιώνει ο διαδηλωτής, που είναι άοπλος και πρέπει να φοβηθεί, να μη κατεβαίνει στους δρόμους. Ιδού η διαφορά.



Η ηγεσία της δημόσιας και δημοτικής (χα-χα! αυτοδιοίκησης!) διοίκησης, φυλά τους πισινούς των κομμάτων.



Ο τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός. Ο αποδέχτης των δωρεών των πολιτικών. [Ο Παυλόπουλος, πριν φύγει ψήφισε (με τα κουκιά του) επιχορήγηση -χάρισμα - χωρίς παραστατικά 100.000.000 ευρώ το χρόνο για τα χρόνια 2009-2010 και 2011 δηλ. 300 εκατομμύρια ευρώ στις επιχειρήσεις τύπου. Και πόσα μαύρα τσεπώνουν επιλεγμένοι "δημοσιογράφοι";]



Η χούντα είχε τους δημοσιογράφους που από το πρωί ως το βράδυ τη λιβάνιζαν.



Τα κόμματα κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα στη λεγόμενη δημοκρατία. Και οι «δημοσιογράφοι» κάνουν ότι έκαναν και στη χούντα. Και έγιναν μεγιστάνες. Βλέπετε καμιά διαφορά;

Ο βουλευτής έναν φόβο μόνο έχει: Να μην τον αποκλείσουν από το γυαλί.



Με τους παραπάνω λοιπόν υποστηρικτές των, τα κόμματα θα μας δυναστεύουν ακόμα για πολύ. Θέλουν, οι σκεπτόμενοι νέοι να εγκαταλείψουν τη χώρα, ώστε να παίρνουν όλες τις δουλειές τα δικά τους παιδιά. Θυμάστε αυτόν τον ανόητο βουλευτή, που εν ψυχρώ ζητούσε αλλαγή κόμματος στην εξουσία για να βολέψουν τα δικά τους παιδιά; Μας βρίζουν και εμείς τους ανεχόμαστε. Και το αντάλλαγμα είναι η μέρα των εκλογών και η ψευδαίσθηση της ελευθερίας μόνο μιας μέρας.



Να γιατί το μέλλον προβλέπεται δυσοίωνο και χωρίς ελπίδα για εμάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου