Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

έκανα τα χαρτιά μου για πρόσληψη στην ........... Κωπαΐδα!

Δεν ήταν μονόδρομος η λαίλαπα


Του Γιώργου Χρηστίδη

Εφημερίδα Μακεδονία 5/5/2010


Εχει την πολυτέλεια μια καταχρεωμένη χώρα, η οποία, για να ξεφύγει από τα σαγόνια της χρεοκοπίας και να εξοικονομήσει φέτος 5,8 δισ. ευρώ εξωθεί στη φτώχεια χιλιάδες μισθωτούς και συνταξιούχους, να δεσμεύει 3 δισ. ευρώ για την αγορά υποβρυχίων;

Αν μιλάμε για την Ελλάδα, η απάντηση είναι “ναι, την έχει”. Και αν για τα υποβρύχια θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι εξυπηρετούν την εθνική μας ασφάλεια, με ποια ηθική νομιμοποίηση άραγε επιβάλλεται η περικοπή δύο μισθών και συντάξεων -μέτρο που φέρνει σε απόγνωση εκατομμύρια Έλληνες-, για να εξοικονομηθούν 1,5 δισ. ευρώ φέτος, την ίδια στιγμή που συντηρείται ένα απίστευτο φαγοπότι στον χώρο της υγείας, το οποίο στοιχίζει κάθε χρόνο στα δημόσια ταμεία πάνω από 2 δισ. ευρώ;

Η “Μ” παρουσιάζει σήμερα μια ενδεικτική λίστα (η εξαντλητική καταγραφή θα απαιτούσε τη σύνταξη πολυσέλιδου επίτομου έργου) με παραδείγματα από την απίστευτη κατασπατάληση και κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος επί σειρά ετών, η οποία οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, εκτινάσσοντας, μόνο για το 2009, το ύψος των κρατικών δαπανών στα 80 δισ. ευρώ, όταν τα έσοδα του δημοσίου ήταν μόλις και μετά βίας 50 δισ. ευρώ. Η λίστα αποδεικνύει ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ και τα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας και φορολογικής αφαίμαξης που τη συνόδευσαν έγιναν μονόδρομος αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας της ανικανότητας διαδοχικών κυβερνήσεων να δημιουργήσουν ένα νοικοκυρεμένο κράτος.



Οι αμυντικές δαπάνες

Οι αμυντικές δαπάνες στην Ελλάδα είναι μια πονεμένη ιστορία. Ουδείς ασφαλώς επιθυμεί η χώρα να απολέσει ή να υποβαθμίσει την αποτρεπτική της δυνατότητα. Όμως τα ερωτήματα είναι πολλά. Για παράδειγμα: Μήπως θα ήταν προτιμότερο, αντί να περικοπούν οι συντάξεις (όφελος για τα δημόσια ταμεία φέτος: 350 εκατ. ευρώ), να μην παραλάβουμε τελικά από τους Γερμανούς το διαβόητο “Παπανικολής”, γνωστό και ως “υποβρύχιο που γέρνει”, αντί ποσού που υπολογίζεται ότι θα αγγίξει τα 300 εκατ. ευρώ; Και εν πάση περιπτώσει πώς εξηγείται το γεγονός ότι η Ελλάδα αφιερώνει μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ της στις αμυντικές δαπάνες (2,8%) από την έχουσα να αντιμετωπίσει ουκ ολίγα εσωτερικά και εξωτερικά μέτωπα Τουρκία (2,7%); Για το 2010 οι αμυντικές δαπάνες της χώρας μας αγγίζουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, τα 6,7 δισ. ευρώ. Εξ αυτών, το 80% αφορά αμοιβές προσωπικού και διοικητικά έξοδα, ενώ 1,8 δισ. ευρώ θα διατεθούν σε αγορές οπλικών συστημάτων.



Εγκλημα ολυμπιακών διαστάσεων

Σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις (όπως συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα, ουδείς μπορεί να αποφανθεί με βεβαιότητα για το ακριβές μέγεθος), οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 κόστισαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, 20 δισ. ευρώ, ποσό ούτως ή άλλως προκλητικό για μια χώρα που ζει με δανεικά, το οποίος όμως γίνεται σκανδαλώδες αν σκεφτούμε ότι είναι σχεδόν 15πλάσιο σε σχέση με το προβλεπόμενο στον φάκελο διεκδίκησης (500 δισ. δραχμές ή 1,4 δισ. ευρώ). Το κόστος φούσκωσαν οι συνήθεις υπερτιμολογήσεις έργων, γέννημα της παραδοσιακής ελληνικής ανοργανωσιάς και προχειρότητας, που εκτρέφει τους εκβιασμούς των πάσης φύσεως εργολάβων (μόνο για το αμαρτωλό σύστημα ασφαλείας C4I πληρώσαμε 255 εκατ. ευρώ). Όσο για την κληρονομιά των αγώνων, εννέα στα δέκα έργα ρημάζουν σήμερα ανεκμετάλλευτα.



Το κόστος της διαφθοράς

Πάνω από 20 δισ. ευρώ ή 8% του ΑΕΠ είναι ο τζίρος της διαφθοράς, της μακράν πιο κερδοφόρας ελληνικής... βιομηχανίας. Θα αρκούσε λοιπόν το ξερίζωμα της διαφθοράς, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Brookings, για να έχει η Ελλάδα πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και να μην εξαρτά την επιβίωσή της από τις βουλές επιτηρητών. Η διαφθορά πλήττει τα δημόσια έσοδα, επιβαρύνει τα έξοδα, χτυπά τις επενδύσεις, την παραγωγή, την ανταγωνιστικότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τίτλοι της πιο διαφθαρμένης και της φτωχότερης χώρας της ευρωζώνης ανήκουν και οι δύο στην Ελλάδα.



Επιτροπή για την... Κωπαΐδα

Παροιμιώδεις διαστάσεις έχει προσλάβει η ικανότητα του ελληνικού δημοσίου να συστήνει επιτροπές διά πάσαν νόσον, οι οποίες απασχολούν προσωπικό και διοικήσεις πολλές φορές χωρίς καν να έχουν αντικείμενο και λόγο ύπαρξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Οργανισμός Κωπαΐδας, ο οποίος διαχειρίζεται μια λίμνη που αποξηράνθηκε τη δεκαετία του 1930! Οι πάσης φύσεως επιτροπές απασχολούν περισσότερους από 10.000 ανθρώπους και στοιχίζουν 220 εκατ. ευρώ στο δημόσιο κάθε χρόνο.



Τα δημόσια έργα

Επί δεκαετίες η Ελλάδα ήταν ο παράδεισος των μεγαλοεργολάβων του δημοσίου. Και πώς όχι, όταν το κόστος των δημοσίων έργων στη χώρα είναι 50% υψηλότερο από τον μέσο όρο στην Ευρώπη; Υπολογίζεται ότι από τις υπερτιμολογήσεις στα δημόσια έργα το δημόσιο χάνει τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ τον χρόνο.



Δημόσιοι οργανισμοί: Τους πληρώνουμε χρυσάφι

Ο στενός δημόσιος τομέας δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Τεράστιες σπατάλες και ζημίες εμφανίζουν οι περισσότεροι οργανισμοί και φορείς (το δημόσιο ελέγχει συνολικά περισσότερες από 70 επιχειρήσεις), τους οποίους χρηματοδοτεί ο κρατικός προϋπολογισμός. Τα παραδείγματα ουκ ολίγα. Η ΕΡΤ, πριν από το πρόγραμμα περιστολής της σπατάλης που υλοποιεί ο νυν υπουργός Πολιτισμού Π. Γερουλάνος, ξόδευε μια περιουσία για αμοιβές δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, που κατέληγαν στις τσέπες ποικιλώνυμων συμβούλων και δημοσιογράφων. Κορωνίδα του στέμματος είναι βέβαια ο ΟΣΕ, ο οποίος απασχολεί 9.000 εργαζομένους και αποτελεί τον πιο ζημιογόνο δημόσιο οργανισμό της Ευρώπης. Οι ζημίες του ΟΣΕ το 2008 άγγιξαν τα 800 εκατ. ευρώ - συμπτωματικά, είναι ακριβώς το επιπλέον ποσό που το κράτος ζητά να πληρώσουμε όλοι το 2010 με τη μορφή των αυξημένων συντελεστών ΦΠΑ.



Συνταξιούχος ετών... 40

Δύσκολα κάποιος θα βρει στον δυτικό κόσμο πιο στρεβλό και ανισόρροπο ασφαλιστικό σύστημα από το ελληνικό, το οποίο τώρα τρέχει να αναμορφώσει η κυβέρνηση, για να αποτρέψει τη χρεοκοπία των ταμείων. Η τεράστια εισφοροδιαφυγή, η μαύρη εργασία, οι συντάξεις-μαϊμού, η παροχή συντάξεων σε σαραντάρηδες, οι ανεξέλεγκτες δαπάνες υγείας έχουν βουλιάξει το σύστημα, που αποτελεί μεσοπρόθεσμα τη μεγαλύτερη απειλή για την επιβίωση της οικονομίας της χώρας. Χαρακτηριστική ιστορία ασφαλιστικής τρέλας: 40.000 ανύπαντρες ή διαζευγμένες θυγατέρες θανόντων δημοσίων υπαλλήλων παίρνουν τις συντάξεις των γονέων τους, με ετήσιο κόστος 550 εκατ. ευρώ για τα κρατικά ταμεία!



Τα κοινοτικά κονδύλια

Η Ελλάδα έχει λάβει ένα τεράστιο “πακέτο στήριξης” από την Ευρώπη. Το έλαβε μάλιστα χωρίς υποχρέωση να το επιστρέψει, προκειμένου να φτάσει στο επίπεδο ζωής των προηγμένων χωρών της ηπείρου. Πρόκειται φυσικά για τα κοινοτικά κονδύλια, ύψους 70 δισ. ευρώ, που έφτασαν στη χώρα από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Εξ αυτών, υπολογίζεται ότι δύο στα δέκα ευρώ χάθηκαν υπέρ μεσαζόντων, προμηθειών και υπερτιμολογήσεων ή κατέληξαν σε κακοφτιαγμένα και ατελή έργα.



Η αγιάτρευτη πληγή των ελληνικών νοσοκομείων

Μεγάλη και αγιάτρευτη πληγή για τα δημόσια έσοδα είναι τα νοσοκομεία, όπου εν έτει 2010 δεν υφίσταται ακόμη σύστημα διπλογραφικής καταγραφής των δαπανών! Όπως έχει καταδείξει με σειρά αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων η “Μ”, το φαγοπότι στην υγεία (αφορά κατά κύριο λόγο υπερτιμολογήσεις και σπατάλες ιατρικού υλικού) στοιχίζει περίπου 2 δισ. ευρώ ετησίως στον έλληνα φορολογούμενο, ποσό υπεραρκετό για να καλύψει τη φετινή θυσία του 13ου και του 14ου μισθού (1,1 δισ. ευρώ). Υπολογίζεται ότι πάνω από το 50% των σημερινών συνολικών δαπανών για την υγεία είναι αναιτιολόγητα έξοδα και αφορούν πλασματικές ανάγκες.

•Σπατάλες και κακοδιαχείριση




•Αμυντικές δαπάνες: Αγγίζουν το 2010 τα 6,7 δισ. ευρώ

•“Παπανικολής”: Το κόστος για το υποβρύχιο που… γέρνει φτάνει τα 300 εκατ. ευρώ

•Ολυμπιακοί αγώνες: Τους πληρώσαμε 20 δις. ευρώ. Πολλά από τα έργα σήμερα ρημάζουν

•C4I: Το αμαρτωλό σύστημα ασφαλείας μας κόστισε 255 εκατ. ευρώ

•Νοσοκομεία:Υπερτιμολογήσεις και σπατάλες στοιχίζουν περί τα 2 δισ. ευρώ ετησίως

•Διαφθορά: Ο τζίρος ξεπερνά τα 20 δισ. το χρόνο. Αν ξεριζώναμε το τέρας, δεν θα χρειαζόταν να δανειζόμαστε

•Επιτροπές: Τη μανία της σύστασης επιτροπών οι έλληνες πολίτες την πληρώνουν με 220 εκατ. ευρώ το χρόνο

•Σπάταλοι οργανισμοί: Τα 800 εκατ. ευρώ που είναι η ζημιές του ΟΣΕ για το 2008 είναι το ποσό που θα αποδώσει η αύξηση του ΦΠΑ

•Συντάξεις στα 40: Οι στρεβλώσεις στο ασφαλιστικό σύστημα έχουν ετήσιο τίμημα 550 εκατ. ευρώ

•Δημόσια έργα: Από τις υπερτιμολογήσεις το δημόσιο χάνει τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ τον χρόνο



Σημείωση:


Εάν ο συντάκτης του άνω άρθρου μας διάβαζε, θα καταλάβαινε ότι δεν τους ενδιαφέρει να μαζέψουν τις ασύστολες δαπάνες, που εκείνοι δημιούργησαν, δημιουργούν και θα εξακολουθήσουν να δημιουργούν. Τους ενδιαφέρει να γονατίσουν τους μη συνδεμένους με τα κόμματα, μη προνομιούχους, Έλληνες. Οπότε αυτές οι αναλογικές εξισώσεις: - μη κόβεις μισθούς και συντάξεις αλλά μείωσε λίγο τις δαπάνες ( αναιτιολόγητα έξοδα που αφορούν πλασματικές ανάγκες) και θα είναι το ίδιο αποτέλεσμα, δεν τις θεωρώ εφικτές για τον εξής λόγο:
Οι «ποντικοί» των Νοσοκομείων στηρίζουν πολιτικούς (βλ. χθεσινή ανάρτηση). Οι πολιτικοί τους ανταμείβουν. Το σύστημα εξυπηρετείται. Πως θα θεραπευτεί; Μόνο μία λύση: Απαλείφεις τον Πολιτικό, εξαφανίζεται και ο ποντικός του ταμείου και εξοικονομείς χρήματα. Τ’ ακούς Γιώργο;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου