Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Περί ηγετών

Άκουσα προχθές ένα ρασοφόρο να αποκαλεί τον εαυτό του "πνευματικό ηγέτη".

Πολιτικός ηγέτης είναι αυτός που αναδεικνύεται μέσα από μια διαδικασία ή χωρίς καν διαδικασία και επιβάλλεται με κανόνες, που ο ηγεμονευόμενος έχει αποδεχθεί και σε κάθε περίπτωση του επιβάλλονται δια του ελέγχου των πράξεών του, του σώματος και του λόγου, εν γένει της εξωτερικής εικόνας και συμπεριφοράς .

Πνευματικός λέγεται ο ηγέτης που ηγείται στο, (ελέγχει το), πνεύμα άλλου. Ο ηγεμονευόμενος παραχωρεί το πνεύμα του, το μυαλό του στον πνευματικό ηγέτη ο οποίος σκέφτεται και αποφασίζει αυτός αντί για τους πιστούς του.

Ο νους του ανθρώπου, είναι που τον ξεχωρίζει από τα άλλα έμβια όντα. Γνώρισμα του ανθρώπου είναι η ελευθερία του πνεύματος. Η μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου και η εξύψωση της διανόησης στο άπειρο. Δεν νοείται πνεύμα να ηγείται άλλου, να το ελέγχει, είναι αντίθετο στην ανθρώπινη υπόσταση. Το λογικό μου δεν μπορεί και δεν νομιμοποιείται κανένας να μου το ελέγχει.

Συνεπώς ο ρασοφόρος είναι θρησκευτικός ηγέτης.

Οι θρησκευτικοί ηγέτες, υπάρχουν κατά παραχώρηση των πολιτικών ηγετών, ή, στα αραβικά καθεστώτα παλιότερα και σήμερα και στο Βυζάντιο παλιότερα , βλέπουμε ότι υπάρχει αφομοίωση του θρησκευτικού και πολιτικού ηγέτη σε ένα πρόσωπο.

Η άσκηση εξουσίας με επιρροή της θρησκείας  έχει επιφέρει στην ανθρωπότητα μεγάλες καταστροφές από τα αρχαία χρόνια μέχρι τις μέρες μας. (συνεχίζεται)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου