Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Ο ΠΟΛΩΝΟΣ ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΣ 2

.......... Γύρισε μετά στο σπίτι υπερήφανος για το κατόρθωμά του και υποσχέθηκε στην οικογένεια ότι από εδώ και πέρα θα αναλάμβανε μόνος του τα οικονομικά της οικογένειας, και με τη μέθοδο και τις γνώσεις του, η οικογένεια θα περνούσε ζωή και κότα και τα βιβλία θα ήταν ολοκάθαρα. Ο πατέρας τι να κάνει, δέχτηκε.


Πέρασε λίγος καιρός και η οικογένεια προκοπή δεν έβλεπε. Ο πατέρας στο τέλος αποφάσισε να ξαναδώσει τη διαχείριση στα πρασινόπαιδα του. Δυο από αυτά προθυμοποιήθηκαν, ο γιωργάκης και ο κοζανιτογιωργάκης. (Εμένα μου φάνηκαν αλαφροΐσκιωτα τα κακόμοιρα, αλλά δεν είπα τίποτα). Όλο τον καιρό φώναζαν ότι ο μικρούλης αλογοσκούφης έκλεβε το ταμείο, (δηλαδή τα δάνεια) αλλά αυτά λέγανε στον πατέρα ότι ξέρουνε που είναι τα λεφτά και θα τα ξανάβαζαν στο ταμείο. Μόλις ανάλαβαν πήγαν γραμμή με τα ποδήλατά τους στη χοντρή γριά φωνάζοντας: Θεία! θεία! σε κορόιδευε ο αλογοσκούφης μας. Δεν σου χρωστάμε τόσα! Σου χρωστάμε άλλα τόσα! Αλλά δεν έχουμε ούτε δεκάρα να σου επιστρέψουμε, γιατί ο αλογοσκούφης μας, τα μοίρασε στα μπλέ αδερφάκια μας.

(Για τα μαύρα, τα κατακόκκινα και τα ροζ αδελφάκια, δεν έχω στοιχεία αλλά όλο και κάποιο κόκκαλο θα γλύψαν και αυτά. Αυτά καθόταν στη γωνιά τους και γρύλιζαν σε όλους, αλλά καμμιά πρωτοβουλία της προκοπής δεν πήραν και ο πατέρας αδιαφορούσε γι’ αυτά.)

Οι φωνάρες του γιωργάκη ξύπνησαν όλο το σόι της Σαρκομερκελίνας, και όλοι τα πήραν στο κρανίο με τους μπατίρηδες. Τα έβαζαν με τη ΣαρκοΜερκελίνα, που τους έδινε λεφτά και αυτοί τα έτρωγαν σε διασκεδάσεις και γούστα, ενώ λιγόστευαν συνεχώς τα λεφτά τα δικά τους. Και ζητούσαν επιτακτικά την τιμωρία της μπατιροοικογένειας. Η γριά - χοντρή ΣαρκοΜερκελίνα γέλασε σαρκαστικά και είπε ήρεμα:
"Μην ανησυχείτε συγγενείς και εχθροσυγγενείς μου. Έφτασε η στιγμή που περίμενα. Ανοίξανε μόνοι τους, οι βλάκες, την πόρτα του σπιτιού τους. Και θα τους χώσω τον ΠΟΛΩΝΟ ΥΔΡΑΥΛΙΚΟ να τους αλλάξει τα πετρέλαια! Περιμένετε και θα το απολαύσετε. "
(Συνεχίζεται)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου